1 לַ֭מְנַצֵּחַ –இசைத்தலைவருக்கு לְדָוִ֣ד –தாவீதின் מִזְמ֑וֹר சங்கீதம் יְהוָ֥ה யெகோவாவே חֲ֝קַרְתַּ֗נִי ஆராய்ந்திருக்கிறீர்–என்னை וַתֵּדָֽע׃ அறிந்தீர்
இராகத்தலைவனுக்கு ஒப்புவிக்கப்பட்ட தாவீதின் பாடல். யெகோவாவே, நீர் என்னை ஆராய்ந்து, அறிந்திருக்கிறீர்.
2 אַתָּ֣ה நீர் יָ֭דַעְתָּ அறிந்தீர் שִׁבְתִּ֣י என்–உட்கார்வதை וְקוּמִ֑י என்–எழுவதையும் בַּ֥נְתָּה உணர்ந்தீர் לְ֝רֵעִ֗י –என்–நினைவை מֵרָחֽוֹק׃ –தூரத்திலிருந்து
என்னுடைய உட்காருதலையும் என்னுடைய எழுந்திருக்குதலையும் நீர் அறிந்திருக்கிறீர்; என்னுடைய நினைவுகளைத் தூரத்திலிருந்து அறிகிறீர்.
3 אָרְחִ֣י என்–நடத்தலை וְרִבְעִ֣י என்–படுத்தலையும் זֵרִ֑יתָ சலித்தீர் וְֽכָל־ எல்லா דְּרָכַ֥י என்–வழிகளை הִסְכַּֽנְתָּה׃ பழக்கமாயிருக்கிறீர்
நான் நடந்தாலும் படுத்திருந்தாலும் என்னைச் சூழ்ந்திருக்கிறீர்; என்னுடைய வழிகளெல்லாம் உமக்குத் தெரியும்.
4 כִּ֤י ஏனெனில் אֵ֣ין இல்லை מִ֭לָּה வார்த்தை בִּלְשׁוֹנִ֑י –என்–நாவில் הֵ֥ן இதோ יְ֝הוָ֗ה யெகோவாவே יָדַ֥עְתָּ அறிந்தீர் כֻלָּֽהּ׃ அதையெல்லாம்
என்னுடைய நாவில் சொல் உருவாகுமுன்னே, இதோ, யெகோவாவே, அதையெல்லாம் நீர் அறிந்திருக்கிறீர்.
5 אָח֣וֹר பின்புறம் וָקֶ֣דֶם முன்புறமும் צַרְתָּ֑נִי சூழ்ந்திருக்கிறீர்–என்னை וַתָּ֖שֶׁת வைத்தீர் עָלַ֣י என்–மேல் כַּפֶּֽכָה׃ உம்–உள்ளங்கையை
முற்புறத்திலும் பிற்புறத்திலும் நீர் என்னை நெருக்கி, உமது கரத்தை என்மேல் வைக்கிறீர்.
6 [פלאיה] [அற்புதமான] (פְּלִ֣יאָֽה) அற்புதமான דַ֣עַת அறிவு מִמֶּ֑נִּי எனக்கு נִ֝שְׂגְּבָ֗ה உயர்ந்தது לֹא־ இல்லை א֥וּכַֽל என்னால்–ஆகாது לָֽהּ׃ அதற்கு
இந்த அறிவு எனக்கு மிகுந்த ஆச்சரியமும், எனக்கு எட்டாத உயரமுமாக இருக்கிறது.
7 אָ֭נָ֥ה எங்கே אֵלֵ֣ךְ போவேன் מֵרוּחֶ֑ךָ –உம்–ஆவியிடமிருந்து וְ֝אָ֗נָה எங்கேயும் מִפָּנֶ֥יךָ –உம்–முகத்திலிருந்து אֶבְרָֽח׃ ஓடுவேன்
உம்முடைய ஆவிக்கு மறைவாக எங்கே போவேன்? உம்முடைய சமுகத்தைவிட்டு எங்கே ஓடுவேன்?
8 אִם־ நான் אֶסַּ֣ק ஏறினால் שָׁ֭מַיִם வானங்களை שָׁ֣ם அங்கே אָ֑תָּה நீர் וְאַצִּ֖יעָה படுக்கையிட்டால் שְּׁא֣וֹל பாதாளத்தை הִנֶּֽךָּ׃ இதோ–நீர்
நான் வானத்திற்கு ஏறினாலும், நீர் அங்கே இருக்கிறீர்; நான் பாதாளத்தில் படுக்கை போட்டாலும், நீர் அங்கேயும் இருக்கிறீர்.
9 אֶשָּׂ֥א எடுத்தால் כַנְפֵי־ சிறகுகளை שָׁ֑חַר வைகறையின் אֶ֝שְׁכְּנָ֗ה தங்கினால் בְּאַחֲרִ֥ית –கடையில் יָֽם׃ கடலின்
நான் விடியற்காலத்துச் இறக்கைகளை எடுத்து, கடலின் கடைசி எல்லைகளிலே போய்த் தங்கினாலும்,
10 גַּם־ மேலும் שָׁ֭ם அங்கே יָדְךָ֣ உம்–கரம் תַנְחֵ֑נִי வழிநடத்தும்–என்னை וְֽתֹאחֲזֵ֥נִי பிடிக்கும்–என்னை יְמִינֶֽךָ׃ உம்–வலதுகரம்
அங்கேயும் உமது கை என்னை நடத்தும், உமது வலதுகரம் என்னைப் பிடிக்கும்.
11 וָ֭אֹמַר சொன்னேன் אַךְ־ நிச்சயமாக חֹ֣שֶׁךְ இருள் יְשׁוּפֵ֑נִי மூடும்–என்னை וְ֝לַ֗יְלָה இரவும் א֣וֹר ஒளி בַּעֲדֵֽנִי׃ எனக்குச்சுற்றிலும்
இருள் என்னை மூடிக்கொள்ளுமென்றாலும், இரவும் என்னைச் சுற்றி வெளிச்சமாக இருக்கும்.
12 גַּם־ மேலும் חֹשֶׁךְ֮ இருள் לֹֽא־ இல்லை יַחְשִׁ֪יךְ இருளாக்காது מִ֫מֶּ֥ךָ உம்மிடமிருந்து וְ֭לַיְלָה இரவும் כַּיּ֣וֹם –பகலைப்போல் יָאִ֑יר பிரகாசிக்கும் כַּ֝חֲשֵׁיכָ֗ה –இருளைப்போல் כָּאוֹרָֽה׃ –ஒளியைப்போல்
உமக்கு மறைவாக இருளும் இருளாக இருக்காது; இரவும் பகலைப்போல வெளிச்சமாக இருக்கும்; உமக்கு இருளும் வெளிச்சமும் ஒன்றானது.
13 כִּֽי־ ஏனெனில் אַ֭תָּה நீர் קָנִ֣יתָ உருவாக்கினீர் כִלְיֹתָ֑י என்–சிறுநீரகங்களை תְּ֝סֻכֵּ֗נִי மூடினீர்–என்னை בְּבֶ֣טֶן –கர்ப்பத்தில் אִמִּֽי׃ என்–தாயின்
நீர் என்னுடைய சிந்தையைக் கைக்கொண்டிருக்கிறீர்; என்னுடைய தாயின் கர்ப்பத்தில் என்னைக் காப்பாற்றினீர்.
14 אֽוֹדְךָ֗ நன்றிசெய்வேன்–உம்மை עַ֤ל மேல் כִּ֥י ஏனெனில் נוֹרָא֗וֹת பயங்கரமாக נִ֫פְלֵ֥יתִי வியத்தமாகச்செய்யப்பட்டேன் נִפְלָאִ֥ים அற்புதமானவை מַעֲשֶׂ֑יךָ உம்–கைவேலைகள் וְ֝נַפְשִׁ֗י என்–ஆத்மாவும் יֹדַ֥עַת அறிகிறது מְאֹֽד׃ மிகவும்
நான் பிரமிக்கத்தக்க அதிசயமாக உண்டாக்கப்பட்டதால், உம்மைத் துதிப்பேன்; உமது செயல்கள் அதிசயமானவைகள்; அது என்னுடைய ஆத்துமாவுக்கு நன்றாகத் தெரியும்.
15 לֹא־ இல்லை נִכְחַ֥ד மறைக்கப்படவில்லை עָצְמִ֗י என்–எலும்பு מִ֫מֶּ֥ךָּ உம்மிடமிருந்து אֲשֶׁר־ எதை עֻשֵּׂ֥יתִי உருவாக்கப்பட்டேன் בַסֵּ֑תֶר –ரகசியத்தில் רֻ֝קַּ֗מְתִּי நெய்யப்பட்டேன் בְּֽתַחְתִּיּ֥וֹת –ஆழங்களில் אָֽרֶץ׃ பூமியின்
நான் ஒளிப்பிடத்திலே உண்டாக்கப்பட்டு, பூமியின் தாழ்விடங்களிலே விசித்திர விநோதமாக உருவாக்கப்பட்டபோது, என்னுடைய எலும்புகள் உமக்கு மறைவாக இருக்கவில்லை.
16 גָּלְמִ֤י ׀ என்–கருவுருவை רָ֘א֤וּ கண்டன עֵינֶ֗יךָ உம்–கண்கள் וְעַֽל־ மேலும் סִפְרְךָ֮ உம்–புஸ்தகத்தில் כֻּלָּ֪ם அவையெல்லாம் יִכָּ֫תֵ֥בוּ எழுதப்பட்டன יָמִ֥ים நாட்கள் יֻצָּ֑רוּ உருவாக்கப்பட்டன [ולא] [இல்லை] (וְל֖וֹ) அவருக்கு אֶחָ֣ד ஒன்று בָּהֶֽם׃ அவைகளில்
என்னுடைய கருவை உம்முடைய கண்கள் கண்டது; என்னுடைய உறுப்புகளில் ஒன்றாகிலும் இல்லாதபோதே அவைகள் அனைத்தும், அவைகள் உருவேற்படும் நாட்களும், உமது புத்தகத்தில் எழுதியிருந்தது.
17 וְלִ֗י எனக்கோ מַה־ எவ்வளவு יָּקְר֣וּ அருமையானவை רֵעֶ֣יךָ உம்–நினைவுகள் אֵ֑ל தேவே מֶ֥ה எவ்வளவு עָ֝צְמוּ பலமானவை רָאשֵׁיהֶֽם׃ அவைகளின்–தொகைகள்
தேவனே, உமது ஆலோசனைகள் எனக்கு எத்தனை அருமையானவைகள்; அவைகளின் அளவு எவ்வளவு அதிகம்.
18 אֶ֭סְפְּרֵם எண்ணினால்–அவைகளை מֵח֣וֹל –மணலைவிட יִרְבּ֑וּן அதிகமாகும் הֱ֝קִיצֹ֗תִי விழித்தேன் וְעוֹדִ֥י இன்னும்–நான் עִמָּֽךְ׃ உம்மோடு
அவைகளை நான் எண்ணப்போனால், மணலைவிட அதிகமாம்; நான் விழிக்கும்போது இன்னும் உம்மருகில் இருக்கிறேன்.
19 אִם־ நீர் תִּקְטֹ֖ל கொல்வீர் אֱל֥וֹהַּ ׀ தேவே רָשָׁ֑ע தீயவனை וְאַנְשֵׁ֥י இரத்த–மனிதரே דָ֝מִ֗ים இரத்தங்களின் ס֣וּרוּ விலகுங்கள் מֶֽנִּי׃ என்னிடமிருந்து
தேவனே, நீர் துன்மார்க்கனை அழித்தீரானால் நலமாக இருக்கும்; இரத்தப்பிரியர்களே, நீங்கள் என்னை விட்டு அகன்றுபோங்கள்.
20 אֲשֶׁ֣ר எவர்கள் יֹ֭אמְרֻךָ சொல்கிறார்கள்–உம்மை לִמְזִמָּ֑ה –தீம்பனத்திற்காக נָשֻׂ֖א எடுத்தனர் לַשָּׁ֣וְא –வீணாக עָרֶֽיךָ׃ உம்–பகைவர்கள்
அவர்கள் உம்மைக் குறித்துத் துன்மார்க்கமாகப் பேசுகிறார்கள்; உம்முடைய எதிரிகள் உமது பெயரை வீணாக வழங்குகிறார்கள்.
21 הֲלֽוֹא־ இல்லையா מְשַׂנְאֶ֖יךָ உம்–வெறுப்பவர்களை יְהוָ֥ה ׀ யெகோவாவே אֶשְׂנָ֑א வெறுக்கிறேன் וּ֝בִתְקוֹמְמֶ֗יךָ உமக்குஎதிராகஎழும்பவர்களை אֶתְקוֹטָֽט׃ வெறுக்கிறேன்
யெகோவாவே, உம்மைப் பகைக்கிறவர்களை நான் பகைக்காமலும், உமக்கு விரோதமாக எழும்புகிறவர்களை அருவருக்காமலும் இருப்பேனோ?
22 תַּכְלִ֣ית முழுமையான שִׂנְאָ֣ה வெறுப்பை שְׂנֵאתִ֑ים வெறுத்தேன்–அவர்களை לְ֝אוֹיְבִ֗ים –பகைவர்களாக הָ֣יוּ ஆனார்கள் לִֽי׃ எனக்கு
முழுப்பகையாக அவர்களைப் பகைக்கிறேன்; அவர்களை எனக்குப் பகைவர்களாக நினைக்கிறேன்.
23 חָקְרֵ֣נִי ஆராயும்–என்னை אֵ֭ל தேவே וְדַ֣ע அறியும் לְבָבִ֑י என்–இருதயத்தை בְּ֝חָנֵ֗נִי சோதியும்–என்னை וְדַ֣ע அறியும் שַׂרְעַפָּֽי׃ என்–கவலைகளை
தேவனே, என்னை ஆராய்ந்து, என்னுடைய இருதயத்தை அறிந்துகொள்ளும்; என்னைச் சோதித்து, என்னுடைய சிந்தனைகளை அறிந்துகொள்ளும்.
24 וּרְאֵ֗ה பாரும் אִם־ நான் דֶּֽרֶךְ־ வழி עֹ֥צֶב துன்பத்தின் בִּ֑י என்னிடத்தில் וּ֝נְחֵ֗נִי வழிநடத்தும்–என்னை בְּדֶ֣רֶךְ –வழியில் עוֹלָֽם׃ நித்தியத்தின்
வேதனை உண்டாக்கும் வழி என்னிடத்தில் உண்டோ என்று பார்த்து, நித்திய வழியிலே என்னை நடத்தும்.
