1 עֲלֵיהֶ֑ם அவர்கள்–மேல் לוּא־ ஆ– קָרַ֤עְתָּ நீர்–கிழித்தீர் שָׁמַ֙יִם֙ வானங்களை יָרַ֔דְתָּ இறங்கினீர் מִפָּנֶ֖יךָ உம்முன்னிலிருந்து הָרִ֥ים மலைகள் נָזֹֽלּוּ׃ உருகின
ஆ, உமது நாமத்தை எதிரிகளுக்குத் தெரியப்படுத்துவதற்கும், தேசங்கள் உம்முடைய சந்நிதிக்கு முன் தத்தளிப்பதற்கும்,
2 כִּקְדֹ֧חַ எரிகிறது–போல אֵ֣שׁ நெருப்பு הֲמָסִ֗ים உருக்குகிறது מַ֚יִם தண்ணீரை תִּבְעֶה־ கொதிக்கும்– אֵ֔שׁ நெருப்பு לְהוֹדִ֥יעַ தெரியப்படுத்த שִׁמְךָ֖ உமது–நாமத்தை לְצָרֶ֑יךָ உமது–எதிரிகளுக்கு מִפָּנֶ֖יךָ உம்முன்னிலிருந்து גּוֹיִ֥ם ஜாதிகள் יִרְגָּֽזוּ׃ நடுங்கும்
தேவரீர் வானங்களைக் கிழித்து இறங்கி, உருக்கும் அக்கினி எரிவதைப்போலவும், நெருப்பு தண்ணீரைப் பொங்கச் செய்வதைப்போலவும், மலைகள் உமக்கு முன்பாக உருகும்படி செய்யும்.
3 בַּעֲשׂוֹתְךָ֥ நீர்–செய்தபோது נוֹרָא֖וֹת பயங்கரமானவற்றை לֹ֣א இல்லை נְקַוֶּ֑ה நாங்கள்–எதிர்பார்த்தோம் יָרַ֕דְתָּ நீர்–இறங்கினீர் מִפָּנֶ֖יךָ உம்முன்னிலிருந்து הָרִ֥ים மலைகள் נָזֹֽלּוּ׃ உருகின
நாங்கள் எதிர்பார்த்திராத பயங்கரமான காரியங்களை நீர் செய்தபோது, நீர் இறங்கினீர், உமது சந்நிதியில் மலைகள் உருகிப்போயின.
4 וּמֵעוֹלָ֥ם மற்றும்–நித்தியத்திலிருந்து לֹא־ இல்லை– שָׁמְע֖וּ கேட்டார்கள் לֹ֣א இல்லை הֶאֱזִ֑ינוּ செவிகொடுத்தார்கள் עַ֣יִן கண் לֹֽא־ இல்லை– רָאָ֗תָה கண்டது אֱלֹהִים֙ தேவனை זוּלָ֣תְךָ֔ உம்மை–தவிர יַעֲשֶׂ֖ה செய்வார் לִמְחַכֵּה־ காத்திருக்கிறவனுக்கு– לֽוֹ׃ அவருக்கு
தேவனே, உமக்குக் காத்திருக்கிறவர்களுக்கு நீர் செய்பவைகளை, நீரேயல்லாமல் உலகத்தோற்றமுதற்கொண்டு ஒருவரும் கேட்டதுமில்லை, செவியால் உணர்ந்ததுமில்லை, அவைகளைக் கண்டதுமில்லை.
5 פָּגַ֤עְתָּ நீர்–சந்தித்தீர் אֶת־ – שָׂשׂ֙ மகிழ்கிறவனை וְעֹ֣שֵׂה மற்றும்–செய்கிறவனை צֶ֔דֶק நீதியை בִּדְרָכֶ֖יךָ உமது–வழிகளில் יִזְכְּר֑וּךָ அவர்கள்–உம்மை–நினைவுகூருவார்கள் הֵן־ இதோ– אַתָּ֤ה நீர் קָצַ֙פְתָּ֙ கோபமானீர் וַֽנֶּחֱטָ֔א மற்றும்–நாங்கள்–பாவம்–செய்தோம் בָּהֶ֥ם அவற்றில் עוֹלָ֖ם நித்தியமாக וְנִוָּשֵֽׁעַ׃ மற்றும்–நாங்கள்–இரட்சிக்கப்படுவோம்
மகிழ்ச்சியாக நீதியைச் செய்கிறவர்களையும், உம்முடைய வழிகளில் உம்மை நினைக்கிறவர்களையும் சந்திக்கிறீர்; நாங்களோ, அவைகளுக்கு விரோதமாக எப்பொழுதும் பாவஞ்செய்தபடியினாலே, தேவரீர் கடுங்கோபங்கொண்டீர்; இன்னமும் தப்பியிருக்கிறோம்.
6 וַנְּהִ֤י மற்றும்–நாங்கள்–ஆனோம் כַטָּמֵא֙ அசுத்தமானவன்–போல כֻּלָּ֔נוּ நாங்கள்–எல்லோரும் וּכְבֶ֥גֶד மற்றும்–ஆடை–போல עִדִּ֖ים அழுக்கானதின் כָּל־ எல்லா– צִדְקֹתֵ֑ינוּ நமது–நீதிசெயல்கள் וַנָּ֤בֶל மற்றும்–நாங்கள்–வாடினோம் כֶּֽעָלֶה֙ இலை–போல כֻּלָּ֔נוּ நாங்கள்–எல்லோரும் וַעֲוֺנֵ֖נוּ மற்றும்–நமது–அக்கிரமங்கள் כָּר֥וּחַ காற்றை–போல יִשָּׂאֻֽנוּ׃ நம்மை–அடித்துசெல்லும்
நாங்கள் அனைவரும் தீட்டானவர்கள்போல இருக்கிறோம்; எங்களுடைய நீதிகளெல்லாம் அழுக்கான கிழிந்த ஆடையைப்போல இருக்கிறது, நாங்கள் அனைவரும் இலைகளைப்போல் உதிருகிறோம்; எங்களுடைய அக்கிரமங்கள் எங்களைக் காற்றைப்போல் அடித்துக்கொண்டுபோகிறது.
7 וְאֵין־ மற்றும்–இல்லை– קוֹרֵ֣א அழைக்கிறவன் בְשִׁמְךָ֔ உமது–நாமத்தில் מִתְעוֹרֵ֖ר தூண்டுநிற்கிறவன் לְהַחֲזִ֣יק பற்றிக்கொள்ள בָּ֑ךְ உம்மை כִּֽי־ ஏனெனில்– הִסְתַּ֤רְתָּ நீர்–மறைத்தீர் פָנֶ֙יךָ֙ உமது–முகத்தை מִמֶּ֔נּוּ எங்களிடமிருந்து וַתְּמוּגֵ֖נוּ மற்றும்–நீர்–எங்களை–உருக்கினீர் בְּיַד־ –கையில்– עֲוֺנֵֽנוּ׃ நமது–அக்கிரமங்களின்
உமது நாமத்தை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறவனும், உம்மைப் பற்றிக்கொள்வதற்கு விழித்துக்கொள்ளுகிறவனும் இல்லை; தேவரீர் உம்முடைய முகத்தை எங்களை விட்டு மறைத்து, எங்கள் அக்கிரமங்களின்காரணமாக எங்களைக் கறையச்செய்கிறீர்.
8 וְעַתָּ֥ה ஆனாலும்–இப்போது יְהוָ֖ה யெகோவா אָבִ֣ינוּ எங்கள்–தகப்பன் אָ֑תָּה நீர் אֲנַ֤חְנוּ நாங்கள் הַחֹ֙מֶר֙ –களிமண் וְאַתָּ֣ה மற்றும்–நீர் יֹצְרֵ֔נוּ எங்கள்–நிருவாகர் וּמַעֲשֵׂ֥ה மற்றும்–செயல் יָדְךָ֖ உமது–கையின் כֻּלָּֽנוּ׃ நாங்கள்–எல்லோரும்
இப்பொழுதும் யெகோவாவே, நீர் எங்களுடைய பிதா, நாங்கள் களிமண்; நீர் எங்களை உருவாக்குகிறவர், நாங்கள் அனைவரும் உமது கரத்தின்செயல்.
9 אַל־ வேண்டாம்– תִּקְצֹ֤ף கோபப்படுங்கள் יְהוָה֙ யெகோவா עַד־ வரை– מְאֹ֔ד மிகவும் וְאַל־ மற்றும்–வேண்டாம்– לָעַ֖ד என்றென்றும் תִּזְכֹּ֣ר நினைவுகூருங்கள் עָוֺ֑ן அக்கிரமத்தை הֵ֥ן இதோ הַבֶּט־ பாரும்– נָ֖א தயவுசெய்து עַמְּךָ֥ உமது–ஜனம் כֻלָּֽנוּ׃ நாங்கள்–எல்லோரும்
யெகோவாவே, அதிகமாகக் கடுங்கோபங்கொள்ளாமலும், என்றைக்கும் அக்கிரமத்தை நினைத்துக்கொள்ளாமலும் இருப்பீராக; இதோ, பாரும், நாங்கள் அனைவரும் உம்முடைய மக்களே.
10 עָרֵ֥י நகரங்கள் קָדְשְׁךָ֖ உமது–பரிசுத்தத்தின் הָי֣וּ ஆயின מִדְבָּ֑ר வனாந்தரம் צִיּוֹן֙ சீயோன் מִדְבָּ֣ר வனாந்தரம் הָיָ֔תָה ஆயிற்று יְרוּשָׁלִַ֖ם எருசலேம் שְׁמָמָֽה׃ பாழானது
உமது பரிசுத்த பட்டணங்கள் வனாந்திரமாயின; சீயோன் வனாந்திரமாயிற்று; எருசலேம் பாழாய்க் கிடக்கிறது.
11 בֵּ֧ית வீடு קָדְשֵׁ֣נוּ எங்கள்–பரிசுத்தத்தின் וְתִפְאַרְתֵּ֗נוּ மற்றும்–எங்கள்–மகிமையின் אֲשֶׁ֤ר அதில் הִֽלְל֙וּךָ֙ உம்மை–துதித்தார்கள் אֲבֹתֵ֔ינוּ நமது–பிதாக்கள் הָיָ֖ה ஆயிற்று לִשְׂרֵ֣פַת எரிப்பதற்கு– אֵ֑שׁ நெருப்பின் וְכָל־ மற்றும்–எல்லா– מַחֲמַדֵּ֖ינוּ நமது–விரும்பமானவைகள் הָיָ֥ה ஆயிற்று לְחָרְבָּֽה׃ பாழானதாக
எங்கள் முன்னோர்கள் உம்மைத் துதித்த பரிசுத்தமும் மகிமையுமான எங்களுடைய ஆலயம் நெருப்பிற்கு இரையாகி, இன்பமான எங்களுடைய இடங்களெல்லாம் பாழாயின.
12 הַעַל־ –மேல்– אֵ֥לֶּה இவைகளை תִתְאַפַּ֖ק அடக்கிக்கொள்வீரோ יְהוָ֑ה யெகோவா תֶּחֱשֶׁ֥ה மவுனமாயிருப்பீரோ וּתְעַנֵּ֖נוּ மற்றும்–எங்களை–தாழ்த்துவீரோ עַד־ வரை– מְאֹֽד׃ மிகவும் ס —
யெகோவாவே, இவைகள் இப்படியிருந்தும் அடக்கிக்கொண்டிருப்பீரோ? மவுனமாயிருந்து, அதிகமாக எங்களைச் சிறுமைப்படுத்துவீரோ?
