1 และต่อมาเมื่อเรโหโบอัมได้ทรงตั้งราชอาณาจักรให้มั่นคง และทำให้ตนเองแข็งแรงขึ้นแล้ว พระองค์ได้ทรงทอดทิ้งพระราชบัญญัติของพระเยโฮวาห์เสีย และอิสราเอลทั้งสิ้นพร้อมกับพระองค์
2 และต่อมาในปีที่ห้าแห่งกษัตริย์เรโหโบอัม ชิชักกษัตริย์แห่งอียิปต์ได้ขึ้นมาต่อสู้กับกรุงเยรูซาเล็ม เพราะพวกเขาได้ละเมิดต่อพระเยโฮวาห์
3 พร้อมกับรถม้าศึกหนึ่งพันสองร้อยคัน และทหารม้าหกหมื่นคน และพวกพลผู้มาพร้อมกับท่านจากอียิปต์นับไม่ถ้วนคือ คนลูบิม คนสุคีอิม และคนเอธิโอเปีย
4 และท่านได้ทรงยึดบรรดานครที่มีป้อมซึ่งเป็นของยูดาห์ และมายังกรุงเยรูซาเล็ม
5 แล้วเชไมอาห์ผู้พยากรณ์ได้มาเข้าเฝ้าเรโหโบอัม และบรรดาเจ้านายแห่งยูดาห์ ผู้มารวมตัวกันอยู่ที่กรุงเยรูซาเล็มด้วยเรื่องชิชัก และกล่าวแก่พวกเขาว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า พวกเจ้าได้ละทิ้งเรา และเพราะฉะนั้นเราจึงได้ละทิ้งพวกเจ้าให้อยู่ในมือของชิชักด้วย”
6 หลังจากนั้นบรรดาเจ้านายแห่งอิสราเอลและกษัตริย์ได้ถ่อมตนลง และคนเหล่านั้นกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงชอบธรรมแล้ว”
7 และเมื่อพระเยโฮวาห์ทรงเห็นว่าพวกเขาถ่อมตัวลง พระวจนะของพระเยโฮวาห์ได้มาถึงเชไมอาห์ โดยตรัสว่า “พวกเขาได้ถ่อมตัวลงแล้ว ฉะนั้นเราจึงจะไม่ทำลายพวกเขา แต่เราจะให้การช่วยให้พ้นแก่พวกเขาบ้าง และความพิโรธของเราจะไม่ถูกเทลงมาเหนือกรุงเยรูซาเล็มโดยมือของชิชัก
8 แต่อย่างไรก็ตาม พวกเขาต้องเป็นพวกผู้รับใช้ของท่าน เพื่อพวกเขาจะได้ทราบการรับใช้เรา และการรับใช้ราชอาณาจักรทั้งหลายของนานาประเทศ”
9 ดังนั้นชิชักกษัตริย์แห่งอียิปต์จึงขึ้นมาต่อสู้กรุงเยรูซาเล็ม และได้เก็บทรัพย์สมบัติทั้งหลายแห่งพระนิเวศน์ของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์สมบัติทั้งหลายแห่งพระราชวังของกษัตริย์ ท่านได้เก็บเอาไปทั้งหมด ท่านได้เก็บโล่ทองคำเหล่านั้นซึ่งซาโลมอนได้ทำขึ้นไปด้วย
10 กษัตริย์เรโหโบอัมได้ทรงทำบรรดาโล่ทองเหลืองขึ้นแทน และมอบโล่เหล่านั้นไว้ในมือของหัวหน้าทหารรักษาพระองค์ ผู้เฝ้าประตูพระราชวังของกษัตริย์
11 และกษัตริย์เสด็จเข้าไปในพระนิเวศน์ของพระเยโฮวาห์เมื่อไร ทหารรักษาพระองค์ก็มาและถือโล่เหล่านั้น และนำโล่เหล่านั้นกลับไปเก็บไว้ในห้องทหารรักษาพระองค์ตามเดิม
12 และเมื่อพระองค์ได้ทรงถ่อมพระองค์ลง พระพิโรธของพระเยโฮวาห์ได้หันไปเสียจากพระองค์ เพื่อพระเยโฮวาห์จะไม่ทรงทำลายพระองค์อย่างสิ้นเชิง และในยูดาห์สภาพการณ์ก็ยังดีอยู่ด้วย
13 ดังนั้นกษัตริย์เรโหโบอัมจึงทำให้ตัวพระองค์เองเข้มแข็งในกรุงเยรูซาเล็มและทรงครอบครอง ด้วยว่าเรโหโบอัมมีพระชนมายุสี่สิบเอ็ดพรรษาเมื่อพระองค์ทรงเริ่มครอบครองนั้น และพระองค์ทรงครอบครองสิบเจ็ดปีในกรุงเยรูซาเล็ม อันเป็นนครซึ่งพระเยโฮวาห์ได้ทรงเลือกสรรไว้จากเผ่าทั้งสิ้นของอิสราเอล เพื่อจะตั้งพระนามของพระองค์ไว้ที่นั่น และพระนามพระราชมารดาของพระองค์คือ นาอามาห์คนอัมโมน
14 และพระองค์ได้ทรงกระทำความชั่วร้าย เพราะพระองค์ไม่ตั้งพระทัยของพระองค์ที่จะแสวงหาพระเยโฮวาห์
15 บัดนี้บรรดาพระราชกิจของเรโหโบอัม ตั้งแต่ต้นจนสุดท้าย สิ่งเหล่านั้นถูกบันทึกไว้ในหนังสือของเชไมอาห์ผู้พยากรณ์ และของอิดโดผู้ทำนายตามแบบลำดับพงศ์พันธุ์มิใช่หรือ และมีสงครามอยู่เรื่อยไประหว่างเรโหโบอัมและเยโรโบอัม
16 และเรโหโบอัมทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และทรงถูกฝังไว้ในนครของดาวิด และอาบียาห์ราชโอรสของพระองค์ได้ขึ้นครอบครองแทนพระองค์
