1 แล้วโศฟาร์ชาวนาอามาห์ตอบและกล่าวว่า
2 “ไม่ควรที่จะตอบถ้อยคำมากมายเหล่านี้หรือ และคนที่พูดมากควรจะนับว่าชอบธรรมหรือ
3 ควรที่คำพูดมุสาต่าง ๆ ของท่านทำให้ผู้คนนิ่งเสียหรือ และเมื่อท่านเยาะเย้ย ไม่ควรมีผู้ใดทำให้ท่านอายหรือ
4 เพราะท่านได้กล่าวว่า ‘หลักคำสอนของข้าบริสุทธิ์ และข้าก็สะอาดในสายพระเนตรของพระองค์’
5 แต่ โอ ใคร่จะให้พระเจ้าตรัสและทรงเปิดพระโอษฐ์ของพระองค์ตรัสกับท่าน
6 และใคร่จะให้พระองค์ทรงสำแดงเคล็ดลับต่าง ๆ ของสติปัญญาแก่ท่าน ว่าเคล็ดลับเหล่านั้นเป็นสองเท่าของสิ่งซึ่งมีอยู่แล้ว ฉะนั้นจงทราบเถิดว่าพระเจ้าทรงเรียกเอาจากท่านน้อยกว่าความชั่วช้าของท่านควรได้รับ
7 โดยการค้นหา ท่านสามารถหยั่งรู้พระเจ้าได้หรือ ท่านสามารถหยั่งรู้องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ได้หมดสิ้นหรือ
8 พระสติปัญญานั้นสูงเท่าฟ้าสวรรค์ ท่านจะทำอะไรได้ ลึกกว่านรก ท่านสามารถทราบอะไรได้
9 การวัดดูพระสติปัญญานั้นก็ยาวกว่าแผ่นดินโลก และกว้างกว่าทะเล
10 ถ้าพระองค์ทรงตัดออก และทรงคุมขัง หรือทรงเรียกมาชุมนุมกัน แล้วใครจะขัดขวางพระองค์ได้
11 เพราะพระองค์ทรงทราบคนไร้ค่า พระองค์ทรงเห็นความชั่วด้วย แล้วพระองค์จะไม่ทรงพิจารณามันหรือ
12 เพราะคนไร้ค่าอยากจะฉลาด ถึงแม้ว่ามนุษย์เกิดมาเหมือนอย่างลูกลาป่า
13 ถ้าท่านเตรียมใจของท่านไว้ และเหยียดมือของท่านออกไปหาพระองค์
14 ถ้าความชั่วช้าอยู่ในมือของท่าน จงทิ้งมันไปเสียให้ไกล และอย่าให้ความชั่วอาศัยอยู่ในเต็นท์ทั้งหลายของท่าน
15 เพราะเมื่อนั้นท่านจะเงยหน้าของท่านขึ้นโดยปราศจากจุดด่างพร้อย ใช่แล้ว ท่านจะมั่นคง และจะไม่กลัว
16 เพราะท่านจะลืมความทุกข์ยากของท่าน และจะจดจำมันเหมือนอย่างน้ำทั้งหลายที่ไหลผ่านพ้นไป
17 และวัยของท่านจะสุกใสยิ่งกว่าเวลาเที่ยงวัน ท่านจะส่องแสง ท่านจะเหมือนอย่างเวลาเช้า
18 และท่านจะมั่นคง เพราะว่ามีความหวัง ใช่แล้ว ท่านจะขุดรอบตัวท่าน และท่านจะพักผ่อนอย่างปลอดภัย
19 ท่านจะนอนลงด้วย และไม่มีใครจะทำให้ท่านกลัว ใช่แล้ว คนเป็นอันมากจะมาวอนขอความช่วยเหลือจากท่าน
20 แต่ตาของบรรดาคนชั่วจะมืดมัว และพวกเขาจะหนีไม่พ้น และความหวังของพวกเขาจะเป็นเหมือนการสิ้นลม”
