1 แล้วเอลีฟัสชาวเทมานตอบและกล่าวว่า
2 “ควรหรือที่คนมีปัญญาจะเอ่ยความรู้ลม ๆ แล้ง ๆ และบรรจุลมตะวันออกให้เต็มท้องของตน
3 ควรหรือที่เขาจะโต้แย้งกันด้วยคำพูดอันไร้ประโยชน์ หรือด้วยบรรดาถ้อยคำซึ่งเขาไม่อาจทำดีใด ๆ ได้
4 ใช่แล้ว ท่านโยนทิ้งความยำเกรง และหน่วงเหนี่ยวการอธิษฐานต่อพระพักตร์พระเจ้า
5 เพราะปากของท่านกล่าวความชั่วช้าของท่าน และท่านเลือกเอาลิ้นของคนเจ้าเล่ห์
6 ปากของท่านกล่าวโทษท่านเอง และไม่ใช่ข้า ใช่แล้ว ริมฝีปากของท่านปรักปรำท่านเอง
7 ท่านเป็นมนุษย์คนแรกที่เกิดมาหรือ หรือท่านถูกสร้างขึ้นมาก่อนเนินเขาทั้งหลายหรือ
8 ท่านได้ฟังความลึกลับของพระเจ้าหรือ และท่านจำกัดสติปัญญาไว้เฉพาะตัวท่านเองหรือ
9 ท่านทราบอะไรที่พวกเราไม่ทราบบ้าง ท่านเข้าใจอะไรซึ่งไม่อยู่ในพวกเราเล่า
10 ในพวกเรามีทั้งคนผมหงอกและคนสูงอายุ ชรายิ่งกว่าบิดาของท่าน
11 คำเล้าโลมต่าง ๆ ของพระเจ้าเป็นของเล็กน้อยไปสำหรับตัวท่านหรือ มีเรื่องลึกลับใดบ้างอยู่กับท่านหรือ
12 ทำไมใจของท่านจึงนำตัวท่านไป และตาของท่านขยิบใส่อะไรเล่า
13 ที่ท่านหันจิตวิญญาณของท่านไปต่อสู้กับพระเจ้า และปล่อยบรรดาถ้อยคำเช่นนี้ออกจากปากของท่าน
14 มนุษย์เป็นอะไรเล่า ที่เขาควรจะสะอาด และคนที่เกิดมาจากผู้หญิงเป็นอะไร ที่เขาควรจะชอบธรรม
15 ดูเถิด พระองค์มิได้ทรงวางใจในบรรดาวิสุทธิชนของพระองค์ ใช่แล้ว ฟ้าสวรรค์ทั้งหลายไม่สะอาดในสายพระเนตรของพระองค์
16 มนุษย์น่าสะอิดสะเอียนและโสโครกยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด ผู้ซึ่งดื่มความชั่วช้าเหมือนดื่มน้ำ
17 ข้าจะแสดงแก่ท่าน ขอฟังข้าเถิด และสิ่งใดซึ่งข้าได้เห็นแล้ว ข้าก็จะแจ้งให้ทราบ
18 ซึ่งบรรดาคนมีปัญญาได้บอกกันมาตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษของพวกเขา และมิได้ปิดบังมันไว้
19 ผู้ที่ได้รับพระราชทานแผ่นดินโลกแต่พวกเดียว และไม่มีคนแปลกหน้าคนใดผ่านไปท่ามกลางพวกเขา
20 คนชั่วทนทุกข์ตลอดวันทั้งหลายของเขา และจำนวนปีทั้งหลายถูกซ่อนไว้จากผู้บีบบังคับ
21 เสียงที่น่าคร้ามกลัวอยู่ในหูของเขา ในยามมั่งคั่งผู้ทำลายจะมาเหนือเขา
22 เขาไม่เชื่อว่าเขาจะกลับออกมาจากความมืด และดาบรอคอยที่จะสังหารเขา
23 เขาพเนจรไปทั่วเพื่อหาอาหาร โดยกล่าวว่า ‘อาหารอยู่ที่ไหน’ เขาทราบอยู่ว่าวันแห่งความมืดอยู่แค่เอื้อมมือของเขา
24 ความทุกข์ใจและความแสนระทมจะทำให้เขาคร้ามกลัว พวกมันจะชนะเขา เหมือนอย่างกษัตริย์เตรียมพร้อมแล้วสำหรับการศึก
25 เพราะเขาเหยียดมือของเขาออกต่อสู้พระเจ้า และเสริมกำลังตัวเองเพื่อต่อสู้องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์
26 เขาวิ่งเข้าใส่พระองค์อย่างดื้อดึง บนดั้งปุ่มหนาของพระองค์
27 เพราะว่าเขาคลุมหน้าของเขาด้วยความอ้วนพีของเขา และรวบรวมไขมันมาไว้ที่บั้นเอวของเขา
28 และเขาอาศัยอยู่ในนครต่าง ๆ ที่รกร้าง และในบ้านทั้งหลายซึ่งไม่มีผู้อาศัย ซึ่งพร้อมที่จะกลายเป็นกองซากปรักหักพัง
29 เขาจะไม่มั่งมี ทั้งทรัพย์สมบัติของเขาจะไม่ทนทาน และเขาจะไม่ทำให้ความสมบูรณ์แบบของมันยืนยาวบนแผ่นดินโลก
30 เขาจะไม่ออกไปจากความมืด เปลวเพลิงจะทำให้หน่อทั้งหลายของเขาแห้งไป และโดยลมพระโอษฐ์ของพระองค์เขาจะจากไปเสีย
31 อย่าให้คนที่ถูกหลอกลวงวางใจในความอนิจจัง เพราะความอนิจจังจะเป็นสิ่งตอบแทนของเขา
32 มันจะสำเร็จก่อนเวลาของเขา และกิ่งก้านของเขาจะไม่เขียว
33 เขาจะเขย่าลูกองุ่นดิบของเขาเหมือนอย่างเถาองุ่น และจะสลัดทิ้งดอกบานของเขาเหมือนอย่างต้นมะกอก
34 เพราะว่าที่ชุมนุมของพวกหน้าซื่อใจคดนั้นจะรกร้างไป และไฟจะเผาผลาญบรรดาเต็นท์แห่งสินบนเสีย
35 พวกเขาตั้งครรภ์การประทุษร้าย และคลอดความอนิจจังออกมา และท้องของพวกเขาเตรียมการหลอกลวง”
