1 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงระลึกถึงดาวิดและความทุกข์ลำบากทั้งสิ้นของท่าน
2 ว่า ท่านได้ปฏิญาณต่อพระเยโฮวาห์อย่างไร และได้ปฏิญาณตัวไว้ต่อพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ของยาโคบ
3 “แน่นอน ข้าพระองค์จะไม่เข้ามาในกระโจมแห่งบ้านของข้าพระองค์ หรือขึ้นไปยังที่นอนของข้าพระองค์
4 ข้าพระองค์จะไม่ให้นัยน์ตาของข้าพระองค์หลับ หรือให้หนังตาของข้าพระองค์เคลิ้มไป
5 จนกว่าข้าพระองค์จะหาสถานที่สำหรับพระเยโฮวาห์ได้ คือที่ประทับสำหรับพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ของยาโคบ”
6 ดูเถิด พวกเราได้ยินเรื่องนี้ที่เอฟราธาห์ พวกเราได้พบสิ่งนี้ในบรรดาทุ่งแห่งป่าไม้
7 “พวกเราจะเข้าไปในพลับพลาทั้งหลายของพระองค์ พวกเราจะนมัสการที่แท่นรองพระบาทของพระองค์”
8 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงลุกขึ้นเสด็จไปยังที่พำนักของพระองค์เถิด ทั้งพระองค์และหีบแห่งอานุภาพของพระองค์
9 ขอให้บรรดาปุโรหิตของพระองค์ห่มตัวด้วยความชอบธรรม และให้วิสุทธิชนทั้งหลายของพระองค์โห่ร้องด้วยความชื่นบาน
10 เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ ขออย่าทรงหันหน้าของผู้ถูกเจิมของพระองค์ไปเสีย
11 พระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณในความจริงต่อดาวิดแล้ว พระองค์จะไม่ทรงหันกลับจากคำปฏิญาณนั้น “เราจะตั้งผลแห่งกายของเจ้าไว้บนพระที่นั่งของเจ้า
12 ถ้าบรรดาบุตรของเจ้าจะรักษาพันธสัญญาของเรา และพระโอวาทของเราที่เราจะสอนพวกเขา บรรดาบุตรของพวกเขาจะนั่งบนพระที่นั่งของเจ้าเป็นนิตย์ด้วย”
13 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงเลือกศิโยนแล้ว พระองค์ทรงปรารถนามันเพื่อเป็นที่ประทับของพระองค์
14 “นี่เป็นที่พำนักของเราเป็นนิตย์ เราจะอาศัยอยู่ที่นี่ เพราะเราปรารถนามันแล้ว
15 เราจะอำนวยพรอย่างมากมายแก่เสบียงของเมืองนี้ เราจะให้คนยากจนของเมืองนี้อิ่มด้วยขนมปัง
16 เราจะห่มตัวบรรดาปุโรหิตของเมืองนั้นด้วยความรอดเช่นกัน และวิสุทธิชนทั้งหลายของเมืองนั้นจะโห่ร้องด้วยความชื่นบาน
17 ณ ที่นั้นเราจะทำให้เขาของดาวิดงอกขึ้น เราได้กำหนดประทีปดวงหนึ่งไว้สำหรับผู้ที่ถูกเจิมของเรา
18 บรรดาศัตรูของท่านเราจะห่มด้วยความอับอาย แต่บนตัวท่านเองมงกุฎของท่านจะเจริญรุ่งเรือง”
