1 “จงร้องดัง ๆ อย่าออมไว้ จงเปล่งเสียงของเจ้าเหมือนแตร จงสำแดงแก่ประชากรของเราถึงการละเมิดของพวกเขา และแก่วงศ์วานของยาโคบถึงบาปทั้งหลายของพวกเขา
2 แต่พวกเขายังแสวงหาเราทุกวัน และชื่นชมยินดีที่จะรู้จักทางทั้งหลายของเรา เหมือนกับประชาชาติที่ได้ทำความชอบธรรม และมิได้ละทิ้งกฎของพระเจ้าของพวกเขา พวกเขาขอบรรดากฎแห่งความเที่ยงธรรมจากเรา เขาทั้งหลายมีความปีติยินดีในการเข้ามาใกล้พระเจ้า
3 ‘ทำไมข้าพระองค์ทั้งหลายได้อดอาหาร’ พวกเขากล่าว ‘และพระองค์มองไม่เห็น ทำไมข้าพระองค์ทั้งหลายได้ถ่อมจิตใจของตนเอง และพระองค์ไม่ทรงทราบ’ ดูเถิด ในวันแห่งการอดอาหารของพวกเจ้า พวกเจ้าก็หาความสุข และบังคับเอาแรงงานทั้งหมดของพวกเจ้า
4 ดูเถิด พวกเจ้าอดอาหารเพื่อการต่อสู้และการวิวาท และเพื่อต่อยด้วยกำปั้นแห่งความชั่ว พวกเจ้าจะไม่อดอาหารเหมือนอย่างพวกเจ้ากระทำในวันนี้ เพื่อทำให้เสียงของพวกเจ้าถูกได้ยินบนที่สูง
5 อย่างนี้หรือคือการอดอาหารที่เราได้เลือก คือวันที่มนุษย์จะถ่อมจิตใจของตนเอง คือการก้มศีรษะของเขาลงเหมือนอ้อเล็ก และปูผ้ากระสอบและขี้เถ้ารองใต้เขาหรือ เจ้าจะเรียกอย่างนี้ว่าเป็นการอดอาหาร และเป็นวันหนึ่งที่พระเยโฮวาห์โปรดปรานอย่างนั้นหรือ
6 การอดอาหารอย่างนี้ไม่ใช่หรือที่เราได้เลือก คือการแก้พันธนะทั้งหลายแห่งความชั่ว คือการปลดเปลื้องบรรดาภาระหนัก และการปล่อยผู้ถูกบีบบังคับให้เป็นอิสระ และที่พวกเจ้าจะหักแอกทุกอันเสีย
7 ไม่ใช่การปันอาหารของเจ้าให้กับคนหิว และที่เจ้าจะนำพวกคนยากจนที่ถูกขับไล่ออกไปแล้วมายังบ้านของเจ้าหรือ เมื่อเจ้าเห็นคนเปลือยกาย ที่เจ้าจะคลุมเขาไว้ และที่เจ้าไม่ซ่อนตัวเองจากเนื้อหนังของเจ้าเองหรือ
8 แล้วความสว่างของเจ้าจะพุ่งออกมาเหมือนอย่างอรุณ และสุขภาพของเจ้าจะเจริญขึ้นอย่างรวดเร็ว และความชอบธรรมของเจ้าจะไปข้างหน้าเจ้า สง่าราศีของพระเยโฮวาห์จะเป็นผู้ระวังหลังของเจ้า
9 แล้วเจ้าจะทูล และพระเยโฮวาห์จะทรงตอบ เจ้าจะร้องทูล และพระองค์จะตรัสว่า ‘เราอยู่นี่’ ถ้าเจ้าจะเอาออกไปจากท่ามกลางเจ้า คือแอก การชี้หน้าด้วยนิ้วมือ และการพูดสิ่งไร้สาระ
10 และถ้าเจ้าทุ่มเทจิตใจของเจ้าให้แก่คนหิว และทำให้จิตใจที่ปวดร้าวได้อิ่มเอม แล้วความสว่างของเจ้าจะโผล่ขึ้นในความคลุมเครือ และความมืดของเจ้าจะเป็นเหมือนเที่ยงวัน
11 และพระเยโฮวาห์จะนำเจ้าอยู่เสมอ และให้จิตใจของเจ้าอิ่มในความแห้งแล้ง และกระทำให้กระดูกทั้งหลายของเจ้าอ้วนพี และเจ้าจะเป็นเหมือนสวนที่มีน้ำรด และเหมือนน้ำพุ ที่น้ำทั้งหลายของมันไม่ขาด
12 และคนทั้งหลายที่เป็นของเจ้าจะสร้างสิ่งปรักหักพังโบราณขึ้นใหม่ เจ้าจะตั้งรากฐานทั้งหลายของคนหลายชั่วอายุขึ้นมา และเจ้าจะถูกเรียกว่า ‘เป็นผู้ซ่อมช่องโหว่แห่งกำแพง ผู้ซ่อมแซมทางเดินทั้งหลายให้คืนมาเพื่อจะได้อาศัยอยู่’
13 ถ้าเจ้าหันเท้าของเจ้าไปเสียจากวันสะบาโต จากการทำตามใจชอบของเจ้าในวันบริสุทธิ์ของเรา และเรียกวันสะบาโตว่า ความปีติยินดี วันบริสุทธิ์ของพระเยโฮวาห์ วันมีเกียรติ และจะให้เกียรติพระองค์ โดยไม่ไปทำตามทางทั้งหลายของเจ้าเอง หรือทำตามใจชอบของเจ้าเอง หรือกล่าวบรรดาถ้อยคำของเจ้าเอง
14 แล้วเจ้าจะทำให้ตัวเองปีติยินดีในพระเยโฮวาห์ และเราจะทำให้เจ้าขี่ไปบนสถานที่สูงทั้งหลายแห่งแผ่นดินโลก และจะเลี้ยงเจ้าด้วยมรดกของยาโคบบิดาของเจ้า เพราะพระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์ได้กล่าวสิ่งนี้แล้ว”
