1 วิบัติแก่ข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าเป็นเหมือนเมื่อพวกเขาได้เก็บผลฤดูร้อนหมดแล้ว และเหมือนได้เล็มผลจากเถาองุ่นหมดแล้ว ไม่มีพวงองุ่นที่จะรับประทาน จิตใจของข้าพเจ้าได้ปรารถนาผลสุกรุ่นแรก
2 คนดีพินาศออกไปจากแผ่นดินโลก และไม่มีผู้ใดเที่ยงธรรมในท่ามกลางมนุษย์ พวกเขาทุกคนซุ่มคอยจะเอาโลหิต พวกเขาทุกคนล่าพี่น้องของตนด้วยตาข่าย
3 เพื่อพวกเขาจะได้กระทำความชั่วร้ายด้วยมือทั้งสองข้างอย่างเอาจริงเอาจัง ประมุขขอและผู้พิพากษาขอสินบน และคนใหญ่คนโต เขาเอ่ยถึงความปรารถนาอันร้ายกาจของเขา ดังนั้นพวกเขาจึงรวบมันไว้หมด
4 คนที่ดีที่สุดของพวกเขาก็เหมือนหนามย่อย คนที่เที่ยงตรงที่สุดก็คมกว่ารั้วต้นไม้หนาม วันแห่งคนยามของเจ้าและการเยี่ยมเยียนของเจ้ามาถึงแล้ว บัดนี้จะเป็นความฉงนสนเท่ห์ของพวกเขา
5 พวกเจ้าอย่าวางใจในสหาย พวกเจ้าอย่ามีความไว้เนื้อเชื่อใจในคนนำทาง จงรักษาบรรดาประตูแห่งปากของเจ้าไว้จากเธอที่นอนอยู่ในอ้อมอกของเจ้า
6 เพราะว่าลูกชายดูหมิ่นพ่อ ลูกสาวลุกขึ้นต่อสู้แม่ของเธอ ลูกสะใภ้ต่อสู้แม่สามีของนาง บรรดาศัตรูของใคร ๆ ก็คือคนแห่งบ้านเรือนของเขาเอง
7 เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจะมองไปยังพระเยโฮวาห์ ข้าพเจ้าจะเฝ้าคอยพระเจ้าแห่งความรอดของข้าพเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้าจะทรงฟังข้าพเจ้า
8 อย่าเปรมปรีดิ์ต่อต้านข้าพเจ้าเลย โอ ศัตรูของข้าพเจ้าเอ๋ย เมื่อข้าพเจ้าล้มลง ข้าพเจ้าจะลุกขึ้นอีก เมื่อข้าพเจ้านั่งอยู่ในความมืด พระเยโฮวาห์จะทรงเป็นความสว่างแก่ข้าพเจ้า
9 ข้าพเจ้าจะทนรับความเดือดดาลของพระเยโฮวาห์ เพราะว่าข้าพเจ้าได้กระทำบาปต่อพระองค์ จนกว่าพระองค์จะทรงแก้คดีของข้าพเจ้า และกระทำการตัดสินเพื่อข้าพเจ้า พระองค์จะทรงนำข้าพเจ้าไปยังความสว่าง และข้าพเจ้าจะเห็นความชอบธรรมของพระองค์
10 แล้วเธอที่เป็นศัตรูของข้าพเจ้าจะเห็นสิ่งนั้น และความอับอายจะทับถมเธอซึ่งเคยกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “พระเยโฮวาห์ พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน” ตาของข้าพเจ้าจะเพ่งดูเธอ บัดนี้เธอจะถูกเหยียบลงเหมือนโคลนตามถนน
11 ในวันที่กำแพงทั้งหลายของเจ้าจะถูกสร้างขึ้น ในวันนั้นคำบัญชานั้นจะถูกถอนออกไปไกล
12 ในวันนั้นเขาจะมาหาเจ้าด้วย คือมาจากอัสซีเรีย และจากนครทั้งหลายที่มีป้อมปราการ และจากป้อมปราการไปจนถึงแม่น้ำ และจากทะเลนี้ไปถึงทะเลโน้น และจากภูเขานี้ไปถึงภูเขาโน้น
13 แต่อย่างไรก็ตาม แผ่นดินนั้นจะรกร้างไปเพราะเหตุคนทั้งหลายที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น เพราะผลแห่งการกระทำทั้งหลายของพวกเขา
14 ขอทรงเลี้ยงดูประชากรของพระองค์ด้วยคทาของพระองค์ ฝูงประชากรที่เป็นมรดกของพระองค์ ผู้ซึ่งอาศัยอย่างโดดเดี่ยวอยู่ในป่า ในท่ามกลางคารเมล ขอทรงให้พวกเขาหากินอยู่ในบาชานและกิเลอาด อย่างในสมัยเก่าก่อน
15 ตามสมัยแห่งการออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ของเจ้า เราจะสำแดงบรรดาสิ่งมหัศจรรย์แก่เขา
16 ประชาชาติทั้งหลายจะแลเห็นและจะสับสนด้วยอานุภาพทั้งสิ้นของพวกเขา พวกเขาจะเอามือของตนปิดปากของตนไว้ และหูของพวกเขาจะหนวกไป
17 พวกเขาจะเลียผงคลีเหมือนอย่างงู พวกเขาจะเคลื่อนตัวออกมาจากรูของตนเหมือนพวกหนอนแห่งแผ่นดินโลก พวกเขาจะกลัวพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกเรา และจะกลัวเพราะเจ้า
18 ใครเล่าจะเป็นพระเจ้าเสมอเหมือนพระองค์ ผู้ทรงยกโทษความชั่วช้า และทรงให้อภัยการละเมิดของคนที่เหลืออยู่อันเป็นมรดกของพระองค์ พระองค์ไม่ทรงเก็บความกริ้วของพระองค์ไว้เป็นนิตย์ เพราะว่าพระองค์ทรงพอพระทัยในความเมตตา
19 พระองค์จะทรงหันกลับมาอีก พระองค์จะทรงมีความกรุณาต่อพวกเรา พระองค์จะทรงกำราบความชั่วช้าของพวกเราไว้ และพระองค์จะทรงเหวี่ยงบาปทั้งสิ้นของพวกเขาลงไปในที่ลึกของทะเล
20 พระองค์จะทรงสำแดงความจริงให้ประจักษ์แก่ยาโคบ และความเมตตาต่ออับราฮัม ซึ่งพระองค์ได้ทรงปฏิญาณไว้แก่บรรพบุรุษของพวกเราตั้งแต่สมัยเก่าก่อน
