1 וַיֹּ֧סֶף — אַבְרָהָ֛ם — וַיִּקַּ֥ח — אִשָּׁ֖ה — וּשְׁמָ֥הּ — קְטוּרָֽה׃ —
İbrahim bir kadınla daha evlendi. Kadının adı Keturaydı.
2 וַתֵּ֣לֶד — ל֗וֹ — אֶת־ — זִמְרָן֙ — וְאֶת־ — יָקְשָׁ֔ן — וְאֶת־ — מְדָ֖ן — וְאֶת־ — מִדְיָ֑ן — וְאֶת־ — יִשְׁבָּ֖ק — וְאֶת־ — שֽׁוּחַ׃ —
Ondan Zimran, Yokşan, Medan, Midyan, Yişbak, Şuah adlı çocukları oldu.
3 וְיָקְשָׁ֣ן — יָלַ֔ד — אֶת־ — שְׁבָ֖א — וְאֶת־ — דְּדָ֑ן — וּבְנֵ֣י — דְדָ֔ן — הָי֛וּ — אַשּׁוּרִ֥ם — וּלְטוּשִׁ֖ים — וּלְאֻמִּֽים׃ —
Yokşandan da Şeva, Dedan oldu. Dedan soyundan Aşurlular, Letuşlular, Leumlular doğdu.
4 וּבְנֵ֣י — מִדְיָ֗ן — עֵיפָ֤ה — וָעֵ֙פֶר֙ — וַחֲנֹ֔ךְ — וַאֲבִידָ֖ע — וְאֶלְדָּעָ֑ה — כָּל־ — אֵ֖לֶּה — בְּנֵ֥י — קְטוּרָֽה׃ —
Midyanın Efa, Efer, Hanok, Avida, Eldaa adlı oğulları oldu. Bunların hepsi Keturanın soyundandı.
5 וַיִּתֵּ֧ן — אַבְרָהָ֛ם — אֶת־ — כָּל־ — אֲשֶׁר־ — ל֖וֹ — לְיִצְחָֽק׃ —
İbrahim sahip olduğu her şeyi İshaka bıraktı.
6 וְלִבְנֵ֤י — הַפִּֽילַגְשִׁים֙ — אֲשֶׁ֣ר — לְאַבְרָהָ֔ם — נָתַ֥ן — אַבְרָהָ֖ם — מַתָּנֹ֑ת — וַֽיְשַׁלְּחֵ֞ם — מֵעַ֨ל — יִצְחָ֤ק — בְּנוֹ֙ — בְּעוֹדֶ֣נּוּ — חַ֔י — קֵ֖דְמָה — אֶל־ — אֶ֥רֶץ — קֶֽדֶם׃ —
Cariyelerinin oğullarına da armağanlar verdi. Kendisi sağken bu çocukları oğlu İshaktan uzaklaştırıp doğuya gönderdi.
7 וְאֵ֗לֶּה — יְמֵ֛י — שְׁנֵֽי־ — חַיֵּ֥י — אַבְרָהָ֖ם — אֲשֶׁר־ — חָ֑י — מְאַ֥ת — שָׁנָ֛ה — וְשִׁבְעִ֥ים — שָׁנָ֖ה — וְחָמֵ֥שׁ — שָׁנִֽים׃ —
İbrahim yüz yetmiş beş yıl yaşadı. Ömrü bu kadardı.
8 וַיִּגְוַ֨ע — וַיָּ֧מָת — אַבְרָהָ֛ם — בְּשֵׂיבָ֥ה — טוֹבָ֖ה — זָקֵ֣ן — וְשָׂבֵ֑עַ — וַיֵּאָ֖סֶף — אֶל־ — עַמָּֽיו׃ —
Kocamış, yaşama doymuş, iyice yaşlanmış olarak son soluğunu verdi. Ölüp atalarına kavuştu.
9 וַיִּקְבְּר֨וּ — אֹת֜וֹ — יִצְחָ֤ק — וְיִשְׁמָעֵאל֙ — בָּנָ֔יו — אֶל־ — מְעָרַ֖ת — הַמַּכְפֵּלָ֑ה — אֶל־ — שְׂדֵ֞ה — עֶפְרֹ֤ן — בֶּן־ — צֹ֙חַר֙ — הַֽחִתִּ֔י — אֲשֶׁ֖ר — עַל־ — פְּנֵ֥י — מַמְרֵֽא׃ —
Oğulları İshakla İsmail onu Hititli Sohar oğlu Efronun tarlasında Mamreye yakın Makpela Mağarasına gömdüler.
10 הַשָּׂדֶ֛ה — אֲשֶׁר־ — קָנָ֥ה — אַבְרָהָ֖ם — מֵאֵ֣ת — בְּנֵי־ — חֵ֑ת — שָׁ֛מָּה — קֻבַּ֥ר — אַבְרָהָ֖ם — וְשָׂרָ֥ה — אִשְׁתּֽוֹ׃ —
İbrahim o tarlayı Hititlerden satın almıştı. Böylece İbrahimle karısı Sara oraya gömüldüler.
11 וַיְהִ֗י — אַחֲרֵי֙ — מ֣וֹת — אַבְרָהָ֔ם — וַיְבָ֥רֶךְ — אֱלֹהִ֖ים — אֶת־ — יִצְחָ֣ק — בְּנ֑וֹ — וַיֵּ֣שֶׁב — יִצְחָ֔ק — עִם־ — בְּאֵ֥ר לַחַ֖י רֹאִֽי׃ — ס —
Tanrı İbrahimin ölümünden sonra oğlu İshakı kutsadı. İshak Beer-Lahay-Roide yaşıyordu.
12 וְאֵ֛לֶּה — תֹּלְדֹ֥ת — יִשְׁמָעֵ֖אל — בֶּן־ — אַבְרָהָ֑ם — אֲשֶׁ֨ר — יָלְדָ֜ה — הָגָ֧ר — הַמִּצְרִ֛ית — שִׁפְחַ֥ת — שָׂרָ֖ה — לְאַבְרָהָֽם׃ —
Saranın cariyesi Mısırlı Hacerin İbrahime doğurduğu İsmailin öyküsü:
13 וְאֵ֗לֶּה — שְׁמוֹת֙ — בְּנֵ֣י — יִשְׁמָעֵ֔אל — בִּשְׁמֹתָ֖ם — לְתוֹלְדֹתָ֑ם — בְּכֹ֤ר — יִשְׁמָעֵאל֙ — נְבָיֹ֔ת — וְקֵדָ֥ר — וְאַדְבְּאֵ֖ל — וּמִבְשָֽׂם׃ —
Doğum sırasına göre İsmailin oğullarının adları şunlardır: İlk oğlu Nevayot. Sonra Kedar, Adbeel, Mivsam,
14 וּמִשְׁמָ֥ע — וְדוּמָ֖ה — וּמַשָּֽׂא׃ —
Mişma, Duma, Massa,
15 חֲדַ֣ד — וְתֵימָ֔א — יְט֥וּר — נָפִ֖ישׁ — וָקֵֽדְמָה׃ —
Hadat, Tema, Yetur, Nafiş, Kedema gelir.
16 אֵ֣לֶּה — הֵ֞ם — בְּנֵ֤י — יִשְׁמָעֵאל֙ — וְאֵ֣לֶּה — שְׁמֹתָ֔ם — בְּחַצְרֵיהֶ֖ם — וּבְטִֽירֹתָ֑ם — שְׁנֵים־ — עָשָׂ֥ר — נְשִׂיאִ֖ם — לְאֻמֹּתָֽם׃ —
İsmailin oğulları olan bu on iki bey oymakların atalarıydı. Köylerine, obalarına da bu adları verdiler.
17 וְאֵ֗לֶּה — שְׁנֵי֙ — חַיֵּ֣י — יִשְׁמָעֵ֔אל — מְאַ֥ת — שָׁנָ֛ה — וּשְׁלֹשִׁ֥ים — שָׁנָ֖ה — וְשֶׁ֣בַע — שָׁנִ֑ים — וַיִּגְוַ֣ע — וַיָּ֔מָת — וַיֵּאָ֖סֶף — אֶל־ — עַמָּֽיו׃ —
İsmail yüz otuz yedi yıl yaşadıktan sonra son soluğunu verdi. Ölüp halkına kavuştu.
18 וַיִּשְׁכְּנ֨וּ — מֵֽחֲוִילָ֜ה — עַד־ — שׁ֗וּר — אֲשֶׁר֙ — עַל־ — פְּנֵ֣י — מִצְרַ֔יִם — בֹּאֲכָ֖ה — אַשּׁ֑וּרָה — עַל־ — פְּנֵ֥י — כָל־ — אֶחָ֖יו — נָפָֽל׃ — פ —
İsmailoğulları Aşura doğru giderken Mısır sınırı yakınında, Havila ile Şur arasındaki bölgeye yerleştiler. Kardeşlerinin yaşadığı yerin doğusuna yerleşmişlerdi.
19 וְאֵ֛לֶּה — תּוֹלְדֹ֥ת — יִצְחָ֖ק — בֶּן־ — אַבְרָהָ֑ם — אַבְרָהָ֖ם — הוֹלִ֥יד — אֶת־ — יִצְחָֽק׃ —
İbrahimin oğlu İshakın öyküsü:
20 וַיְהִ֤י — יִצְחָק֙ — בֶּן־ — אַרְבָּעִ֣ים — שָׁנָ֔ה — בְּקַחְתּ֣וֹ — אֶת־ — רִבְקָ֗ה — בַּת־ — בְּתוּאֵל֙ — הָֽאֲרַמִּ֔י — מִפַּדַּ֖ן אֲרָ֑ם — אֲח֛וֹת — לָבָ֥ן — הָאֲרַמִּ֖י — ל֥וֹ — לְאִשָּֽׁה׃ —
İshak Aramlı Lavanın kızkardeşi, Paddan-Aramlı Betuelin kızı Rebekayla evlendiğinde kırk yaşındaydı.
21 וַיֶּעְתַּ֨ר — יִצְחָ֤ק — לַֽיהוָה֙ — לְנֹ֣כַח — אִשְׁתּ֔וֹ — כִּ֥י — עֲקָרָ֖ה — הִ֑וא — וַיֵּעָ֤תֶר — לוֹ֙ — יְהוָ֔ה — וַתַּ֖הַר — רִבְקָ֥ה — אִשְׁתּֽוֹ׃ —
İshak karısı için RABbe yakardı, çünkü karısı kısırdı. RAB İshakın yakarışını yanıtladı, Rebeka hamile kaldı.
22 וַיִּתְרֹֽצֲצ֤וּ — הַבָּנִים֙ — בְּקִרְבָּ֔הּ — וַתֹּ֣אמֶר — אִם־ — כֵּ֔ן — לָ֥מָּה — זֶּ֖ה — אָנֹ֑כִי — וַתֵּ֖לֶךְ — לִדְרֹ֥שׁ — אֶת־ — יְהוָֽה׃ —
Çocuklar karnında itişiyordu. Rebeka, ‹‹Nedir bu başıma gelen?›› diyerek RABbe danışmaya gitti.
23 וַיֹּ֨אמֶר — יְהוָ֜ה — לָ֗הּ — שְׁנֵ֤י — [גיים] — (גוֹיִם֙) — בְּבִטְנֵ֔ךְ — וּשְׁנֵ֣י — לְאֻמִּ֔ים — מִמֵּעַ֖יִךְ — יִפָּרֵ֑דוּ — וּלְאֹם֙ — מִלְאֹ֣ם — יֶֽאֱמָ֔ץ — וְרַ֖ב — יַעֲבֹ֥ד — צָעִֽיר׃ —
RAB onu şöyle yanıtladı: ‹‹Rahminde iki ulus var, Senden iki ayrı halk doğacak, Biri öbüründen güçlü olacak, Büyüğü küçüğüne hizmet edecek.››
24 וַיִּמְלְא֥וּ — יָמֶ֖יהָ — לָלֶ֑דֶת — וְהִנֵּ֥ה — תוֹמִ֖ם — בְּבִטְנָֽהּ׃ —
Doğum vakti gelince, Rebekanın ikiz oğulları oldu.
25 וַיֵּצֵ֤א — הָרִאשׁוֹן֙ — אַדְמוֹנִ֔י — כֻּלּ֖וֹ — כְּאַדֶּ֣רֶת — שֵׂעָ֑ר — וַיִּקְרְא֥וּ — שְׁמ֖וֹ — עֵשָֽׂו׃ —
İlk doğan oğlu kıpkırmızı ve tüylüydü; kırmızı bir cüppeyi andırıyordu. Adını Esav koydular.
26 וְאַֽחֲרֵי־ — כֵ֞ן — יָצָ֣א — אָחִ֗יו — וְיָד֤וֹ — אֹחֶ֙זֶת֙ — בַּעֲקֵ֣ב — עֵשָׂ֔ו — וַיִּקְרָ֥א — שְׁמ֖וֹ — יַעֲקֹ֑ב — וְיִצְחָ֛ק — בֶּן־ — שִׁשִּׁ֥ים — שָׁנָ֖ה — בְּלֶ֥דֶת — אֹתָֽם׃ —
Sonra kardeşi doğdu. Eliyle Esavın topuğunu tutuyordu. Bu yüzden İshak ona Yakupfö adını verdi. Rebeka doğum yaptığında İshak altmış yaşındaydı.
27 וַֽיִּגְדְּלוּ֙ — הַנְּעָרִ֔ים — וַיְהִ֣י — עֵשָׂ֗ו — אִ֛ישׁ — יֹדֵ֥עַ — צַ֖יִד — אִ֣ישׁ — שָׂדֶ֑ה — וְיַעֲקֹב֙ — אִ֣ישׁ — תָּ֔ם — יֹשֵׁ֖ב — אֹהָלִֽים׃ —
Çocuklar büyüdü. Esav kırları seven usta bir avcı oldu. Yakupsa hep çadırda oturan sakin bir adamdı.
28 וַיֶּאֱהַ֥ב — יִצְחָ֛ק — אֶת־ — עֵשָׂ֖ו — כִּי־ — צַ֣יִד — בְּפִ֑יו — וְרִבְקָ֖ה — אֹהֶ֥בֶת — אֶֽת־ — יַעֲקֹֽב׃ —
İshak Esavı daha çok severdi, çünkü onun getirdiği av etlerini yerdi. Rebeka ise Yakupu severdi.
29 וַיָּ֥זֶד — יַעֲקֹ֖ב — נָזִ֑יד — וַיָּבֹ֥א — עֵשָׂ֛ו — מִן־ — הַשָּׂדֶ֖ה — וְה֥וּא — עָיֵֽף׃ —
Bir gün Yakup çorba pişirirken Esav avdan geldi. Aç ve bitkindi.
30 וַיֹּ֨אמֶר — עֵשָׂ֜ו — אֶֽל־ — יַעֲקֹ֗ב — הַלְעִיטֵ֤נִי — נָא֙ — מִן־ — הָאָדֹ֤ם — הָאָדֹם֙ — הַזֶּ֔ה — כִּ֥י — עָיֵ֖ף — אָנֹ֑כִי — עַל־ — כֵּ֥ן — קָרָֽא־ — שְׁמ֖וֹ — אֱדֽוֹם׃ —
Yakupa, ‹‹Lütfen şu kızıl çorbadan biraz ver de içeyim. Aç ve bitkinim›› dedi. Bu nedenle ona Edom adı da verildi.
31 וַיֹּ֖אמֶר — יַעֲקֹ֑ב — מִכְרָ֥ה — כַיּ֛וֹם — אֶת־ — בְּכֹֽרָתְךָ֖ — לִֽי׃ —
Yakup, ‹‹Önce sen ilk oğulluk hakkını bana ver›› diye karşılık verdi.
32 וַיֹּ֣אמֶר — עֵשָׂ֔ו — הִנֵּ֛ה — אָנֹכִ֥י — הוֹלֵ֖ךְ — לָמ֑וּת — וְלָמָּה־ — זֶּ֥ה — לִ֖י — בְּכֹרָֽה׃ —
Esav, ‹‹Baksana, açlıktan ölmek üzereyim›› dedi, ‹‹İlk oğulluk hakkının bana ne yararı var?››
33 וַיֹּ֣אמֶר — יַעֲקֹ֗ב — הִשָּׁ֤בְעָה — לִּי֙ — כַּיּ֔וֹם — וַיִּשָּׁבַ֖ע — ל֑וֹ — וַיִּמְכֹּ֥ר — אֶת־ — בְּכֹרָת֖וֹ — לְיַעֲקֹֽב׃ —
Yakup, ‹‹Önce ant iç›› dedi. Esav ant içerek ilk oğulluk hakkını Yakupa sattı.
34 וְיַעֲקֹ֞ב — נָתַ֣ן — לְעֵשָׂ֗ו — לֶ֚חֶם — וּנְזִ֣יד — עֲדָשִׁ֔ים — וַיֹּ֣אכַל — וַיֵּ֔שְׁתְּ — וַיָּ֖קָם — וַיֵּלַ֑ךְ — וַיִּ֥בֶז — עֵשָׂ֖ו — אֶת־ — הַבְּכֹרָֽה׃ — ס —
Yakup Esav'a ekmekle mercimek çorbası verdi. Esav yiyip içtikten sonra kalkıp gitti. Böylece Esav ilk oğulluk hakkını küçümsemiş oldu.
