1 וַיִּקְרָ֥א — יַעֲקֹ֖ב — אֶל־ — בָּנָ֑יו — וַיֹּ֗אמֶר — הֵאָֽסְפוּ֙ — וְאַגִּ֣ידָה — לָכֶ֔ם — אֵ֛ת — אֲשֶׁר־ — יִקְרָ֥א — אֶתְכֶ֖ם — בְּאַחֲרִ֥ית — הַיָּמִֽים׃ —
Yakup oğullarını çağırarak, ‹‹Yanıma toplanın›› dedi, ‹‹Gelecekte size neler olacağını anlatayım.
2 הִקָּבְצ֥וּ — וְשִׁמְע֖וּ — בְּנֵ֣י — יַעֲקֹ֑ב — וְשִׁמְע֖וּ — אֶל־ — יִשְׂרָאֵ֥ל — אֲבִיכֶֽם׃ —
‹‹Yakupoğulları, toplanın ve dinleyin, Babanız İsraile kulak verin.
3 רְאוּבֵן֙ — בְּכֹ֣רִי — אַ֔תָּה — כֹּחִ֖י — וְרֵאשִׁ֣ית — אוֹנִ֑י — יֶ֥תֶר — שְׂאֵ֖ת — וְיֶ֥תֶר — עָֽז׃ —
‹‹Ruben, sen benim ilk oğlum, gücümsün, Kudretimin ilk ürünüsün, Saygı ve güç bakımından en üstünsün.
4 פַּ֤חַז — כַּמַּ֙יִם֙ — אַל־ — תּוֹתַ֔ר — כִּ֥י — עָלִ֖יתָ — מִשְׁכְּבֵ֣י — אָבִ֑יךָ — אָ֥ז — חִלַּ֖לְתָּ — יְצוּעִ֥י — עָלָֽה׃ — פ —
Ama su gibi oynaksın, Üstün olmayacaksın artık. Çünkü babanın yatağına girip Onu kirlettin. Döşeğimi rezil ettin.
5 שִׁמְע֥וֹן — וְלֵוִ֖י — אַחִ֑ים — כְּלֵ֥י — חָמָ֖ס — מְכֵרֹתֵיהֶֽם׃ —
‹‹Şimonla Levi kardeştir, Kılıçları şiddet kusar.
6 בְּסֹדָם֙ — אַל־ — תָּבֹ֣א — נַפְשִׁ֔י — בִּקְהָלָ֖ם — אַל־ — תֵּחַ֣ד — כְּבֹדִ֑י — כִּ֤י — בְאַפָּם֙ — הָ֣רְגוּ — אִ֔ישׁ — וּבִרְצֹנָ֖ם — עִקְּרוּ־ — שֽׁוֹר׃ —
Gizli tasarılarına ortak olmam, Toplantılarına katılmam. Çünkü öfkelenince adam öldürdüler, Canları istedikçe sığırları sakatladılar.
7 אָר֤וּר — אַפָּם֙ — כִּ֣י — עָ֔ז — וְעֶבְרָתָ֖ם — כִּ֣י — קָשָׁ֑תָה — אֲחַלְּקֵ֣ם — בְּיַעֲקֹ֔ב — וַאֲפִיצֵ֖ם — בְּיִשְׂרָאֵֽל׃ — ס —
Lanet olsun öfkelerine, Çünkü şiddetlidir. Lanet olsun gazaplarına, Çünkü zalimcedir. Onları Yakupta bölecek Ve İsrailde dağıtacağım.
8 יְהוּדָ֗ה — אַתָּה֙ — יוֹד֣וּךָ — אַחֶ֔יךָ — יָדְךָ֖ — בְּעֹ֣רֶף — אֹיְבֶ֑יךָ — יִשְׁתַּחֲוּ֥וּ — לְךָ֖ — בְּנֵ֥י — אָבִֽיךָ׃ —
‹‹Yahuda, kardeşlerin seni övecek, Düşmanlarının ensesinde olacak elin. Kardeşlerin önünde eğilecek.
9 גּ֤וּר — אַרְיֵה֙ — יְהוּדָ֔ה — מִטֶּ֖רֶף — בְּנִ֣י — עָלִ֑יתָ — כָּרַ֨ע — רָבַ֧ץ — כְּאַרְיֵ֛ה — וּכְלָבִ֖יא — מִ֥י — יְקִימֶֽנּוּ׃ —
Yahuda bir aslan yavrusudur. Oğlum benim! Avından dönüp yere çömelir, Aslan gibi, dişi bir aslan gibi yatarsın. Kim onu uyandırmaya cesaret edebilir?
10 לֹֽא־ — יָס֥וּר — שֵׁ֙בֶט֙ — מִֽיהוּדָ֔ה — וּמְחֹקֵ֖ק — מִבֵּ֣ין — רַגְלָ֑יו — עַ֚ד — כִּֽי־ — יָבֹ֣א — [שילה] — (שִׁיל֔וֹ) — וְל֖וֹ — יִקְּהַ֥ת — עַמִּֽים׃ —
Sahibi gelene kadar Krallık asası Yahudanın elinden çıkmayacak, Yönetim hep onun soyunda kalacak, Uluslar onun sözünü dinleyecek.
11 אֹסְרִ֤י — לַגֶּ֙פֶן֙ — [עירה] — (עִיר֔וֹ) — וְלַשֹּׂרֵקָ֖ה — בְּנִ֣י — אֲתֹנ֑וֹ — כִּבֵּ֤ס — בַּיַּ֙יִן֙ — לְבֻשׁ֔וֹ — וּבְדַם־ — עֲנָבִ֖ים — [סותה] — (סוּתֽוֹ׃) —
Eşeğini bir asmaya, Sıpasını seçme bir dala bağlayacak; Giysilerini şarapta, Kaftanını üzümün kızıl kanında yıkayacak.
12 חַכְלִילִ֥י — עֵינַ֖יִם — מִיָּ֑יִן — וּלְבֶן־ — שִׁנַּ֖יִם — מֵחָלָֽב׃ — פ —
Gözleri şaraptan kızıl, Dişleri sütten beyaz olacak.
13 זְבוּלֻ֕ן — לְח֥וֹף — יַמִּ֖ים — יִשְׁכֹּ֑ן — וְהוּא֙ — לְח֣וֹף — אֳנִיּ֔וֹת — וְיַרְכָת֖וֹ — עַל־ — צִידֹֽן׃ — ס —
‹‹Zevulun deniz kıyısında yaşayacak, Liman olacak gemilere, Sınırı Saydaya dek uzanacak.
14 יִשָּׂשכָ֖ר — חֲמֹ֣ר — גָּ֑רֶם — רֹבֵ֖ץ — בֵּ֥ין — הַֽמִּשְׁפְּתָֽיִם׃ —
‹‹İssakar semerler arasında yatan güçlü eşek gibidir;
15 וַיַּ֤רְא — מְנֻחָה֙ — כִּ֣י — ט֔וֹב — וְאֶת־ — הָאָ֖רֶץ — כִּ֣י — נָעֵ֑מָה — וַיֵּ֤ט — שִׁכְמוֹ֙ — לִסְבֹּ֔ל — וַיְהִ֖י — לְמַס־ — עֹבֵֽד׃ — ס —
Ne zaman dinlenecek iyi bir yer, Hoşuna giden bir ülke görse, Yüklenmek için sırtını eğer, Angaryaya katlanır.
16 דָּ֖ן — יָדִ֣ין — עַמּ֑וֹ — כְּאַחַ֖ד — שִׁבְטֵ֥י — יִשְׂרָאֵֽל׃ —
‹‹Dan kendi halkını yönetecek, Bir İsrail oymağı gibi.
17 יְהִי־ — דָן֙ — נָחָ֣שׁ — עֲלֵי־ — דֶ֔רֶךְ — שְׁפִיפֹ֖ן — עֲלֵי־ — אֹ֑רַח — הַנֹּשֵׁךְ֙ — עִקְּבֵי־ — ס֔וּס — וַיִּפֹּ֥ל — רֹכְב֖וֹ — אָחֽוֹר׃ —
Yol kenarında bir yılan, Toprak yolda bir engerek olacak; Atın topuklarını ısırıp Atlıyı sırtüstü düşüren bir engerek.
18 לִֽישׁוּעָתְךָ֖ — קִוִּ֥יתִי — יְהוָֽה׃ —
‹‹Ben senin kurtarışını bekliyorum, ya RAB.
19 גָּ֖ד — גְּד֣וּד — יְגוּדֶ֑נּוּ — וְה֖וּא — יָגֻ֥ד — עָקֵֽב׃ — ס —
‹‹Gad akıncıların saldırısına uğrayacak, Ama onların topuklarına saldıracak.
20 מֵאָשֵׁ֖ר — שְׁמֵנָ֣ה — לַחְמ֑וֹ — וְה֥וּא — יִתֵּ֖ן — מַֽעֲדַנֵּי־ — מֶֽלֶךְ׃ — ס —
‹‹Zengin yemekler olacak Aşerde, Krallara yaraşır lezzetli yiyecekler yetiştirecek Aşer.
21 נַפְתָּלִ֖י — אַיָּלָ֣ה — שְׁלֻחָ֑ה — הַנֹּתֵ֖ן — אִמְרֵי־ — שָֽׁפֶר׃ — ס —
‹‹Naftali salıverilmiş geyiğe benzer, Sevimli yavrular doğurur.
22 בֵּ֤ן — פֹּרָת֙ — יוֹסֵ֔ף — בֵּ֥ן — פֹּרָ֖ת — עֲלֵי־ — עָ֑יִן — בָּנ֕וֹת — צָעֲדָ֖ה — עֲלֵי־ — שֽׁוּר׃ —
‹‹Yusuf meyveli bir dal gibidir, Kaynak kıyısında verimli bir dal gibi, Filizleri duvarların üzerinden aşar.
23 וַֽיְמָרֲרֻ֖הוּ — וָרֹ֑בּוּ — וַֽיִּשְׂטְמֻ֖הוּ — בַּעֲלֵ֥י — חִצִּֽים׃ —
Okçular acımadan saldırdı ona. Düşmanca savurdular oklarını üzerine.
24 וַתֵּ֤שֶׁב — בְּאֵיתָן֙ — קַשְׁתּ֔וֹ — וַיָּפֹ֖זּוּ — זְרֹעֵ֣י — יָדָ֑יו — מִידֵי֙ — אֲבִ֣יר — יַעֲקֹ֔ב — מִשָּׁ֥ם — רֹעֶ֖ה — אֶ֥בֶן — יִשְׂרָאֵֽל׃ —
Ama onun yayı sağlam, Kolları esnek çıktı; Yakupun güçlü Tanrısı, İsrailin Kayası, Çobanı olan Tanrı sayesinde.
25 מֵאֵ֨ל — אָבִ֜יךָ — וְיַעְזְרֶ֗ךָּ — וְאֵ֤ת — שַׁדַּי֙ — וִיבָ֣רְכֶ֔ךָּ — בִּרְכֹ֤ת — שָׁמַ֙יִם֙ — מֵעָ֔ל — בִּרְכֹ֥ת — תְּה֖וֹם — רֹבֶ֣צֶת — תָּ֑חַת — בִּרְכֹ֥ת — שָׁדַ֖יִם — וָרָֽחַם׃ —
Sana yardım eden babanın Tanrısıdır, Her Şeye Gücü Yeten Tanrıdır seni kutsayan. Yukarıdaki göklerin Ve aşağıdaki denizlerin bereketiyle, Memelerin, rahimlerin bereketiyle Odur seni kutsayan.
26 בִּרְכֹ֣ת — אָבִ֗יךָ — גָּֽבְרוּ֙ — עַל־ — בִּרְכֹ֣ת — הוֹרַ֔י — עַֽד־ — תַּאֲוַ֖ת — גִּבְעֹ֣ת — עוֹלָ֑ם — תִּֽהְיֶ֙ין֙ — לְרֹ֣אשׁ — יוֹסֵ֔ף — וּלְקָדְקֹ֖ד — נְזִ֥יר — אֶחָֽיו׃ — פ —
Babanın kutsamaları ebedi dağların nimetlerinden, Ebedi tepelerin bolluğundan daha yücedir; Yusufun başı üzerinde, Kardeşleri arasında önder olanın üstünde olacak.
27 בִּנְיָמִין֙ — זְאֵ֣ב — יִטְרָ֔ף — בַּבֹּ֖קֶר — יֹ֣אכַל — עַ֑ד — וְלָעֶ֖רֶב — יְחַלֵּ֥ק — שָׁלָֽל׃ —
‹‹Benyamin aç kurda benzer; Sabah avını yer, Akşam ganimeti paylaşır.››
28 כָּל־ — אֵ֛לֶּה — שִׁבְטֵ֥י — יִשְׂרָאֵ֖ל — שְׁנֵ֣ים — עָשָׂ֑ר — וְ֠זֹאת — אֲשֶׁר־ — דִּבֶּ֨ר — לָהֶ֤ם — אֲבִיהֶם֙ — וַיְבָ֣רֶךְ — אוֹתָ֔ם — אִ֛ישׁ — אֲשֶׁ֥ר — כְּבִרְכָת֖וֹ — בֵּרַ֥ךְ — אֹתָֽם׃ —
İsrailin on iki oymağı bunlardır. Babaları onları kutsarken bunları söyledi. Her birini uygun biçimde kutsadı.
29 וַיְצַ֣ו — אוֹתָ֗ם — וַיֹּ֤אמֶר — אֲלֵהֶם֙ — אֲנִי֙ — נֶאֱסָ֣ף — אֶל־ — עַמִּ֔י — קִבְר֥וּ — אֹתִ֖י — אֶל־ — אֲבֹתָ֑י — אֶל־ — הַ֨מְּעָרָ֔ה — אֲשֶׁ֥ר — בִּשְׂדֵ֖ה — עֶפְר֥וֹן — הַֽחִתִּֽי׃ —
Sonra Yakup oğullarına şu buyrukları verdi: ‹‹Ben ölmek, halkıma kavuşmak üzereyim. Beni Kenan ülkesinde atalarımın yanına, Mamre yakınlarında Hititli Efronun tarlasındaki mağaraya, Makpela Tarlasındaki mağaraya gömün. İbrahim o mağarayı mezar yapmak üzere Hititli Efrondan tarlasıyla birlikte satın almıştı.
30 בַּמְּעָרָ֞ה — אֲשֶׁ֨ר — בִּשְׂדֵ֧ה — הַמַּכְפֵּלָ֛ה — אֲשֶׁ֥ר — עַל־ — פְּנֵי־ — מַמְרֵ֖א — בְּאֶ֣רֶץ — כְּנָ֑עַן — אֲשֶׁר֩ — קָנָ֨ה — אַבְרָהָ֜ם — אֶת־ — הַשָּׂדֶ֗ה — מֵאֵ֛ת — עֶפְרֹ֥ן — הַחִתִּ֖י — לַאֲחֻזַּת־ — קָֽבֶר׃ —
31 שָׁ֣מָּה — קָֽבְר֞וּ — אֶת־ — אַבְרָהָ֗ם — וְאֵת֙ — שָׂרָ֣ה — אִשְׁתּ֔וֹ — שָׁ֚מָּה — קָבְר֣וּ — אֶת־ — יִצְחָ֔ק — וְאֵ֖ת — רִבְקָ֣ה — אִשְׁתּ֑וֹ — וְשָׁ֥מָּה — קָבַ֖רְתִּי — אֶת־ — לֵאָֽה׃ —
İbrahimle karısı Sara, İshakla karısı Rebeka oraya gömüldüler. Leayı da ben oraya gömdüm.
32 מִקְנֵ֧ה — הַשָּׂדֶ֛ה — וְהַמְּעָרָ֥ה — אֲשֶׁר־ — בּ֖וֹ — מֵאֵ֥ת — בְּנֵי־ — חֵֽת׃ —
Tarla ile içindeki mağara Hititlerden satın alındı.››
33 וַיְכַ֤ל — יַעֲקֹב֙ — לְצַוֺּ֣ת — אֶת־ — בָּנָ֔יו — וַיֶּאֱסֹ֥ף — רַגְלָ֖יו — אֶל־ — הַמִּטָּ֑ה — וַיִּגְוַ֖ע — וַיֵּאָ֥סֶף — אֶל־ — עַמָּֽיו׃ —
Yakup oğullarına verdiği buyrukları bitirince, ayaklarını yatağın içine çekti, son soluğunu vererek halkına kavuştu.