1 תְּפִלָּ֗ה dua לְדָ֫וִ֥ד Davud'a–ait שִׁמְעָ֤ה dinle יְהוָ֨ה ׀ YHVH צֶ֗דֶק doğruluğu הַקְשִׁ֥יבָה dikkat–et רִנָּתִ֗י yalvarışıma הַאֲזִ֥ינָה kulak–ver תְפִלָּתִ֑י duama בְּ֝לֹ֗א ile–değil– שִׂפְתֵ֥י dudakları מִרְמָֽה׃ hilenin
Haklı davamı dinle, ya RAB, Feryadımı işit! Hilesiz dudaklardan çıkan duama kulak ver!
2 מִ֭לְּפָנֶיךָ önünden– מִשְׁפָּטִ֣י yargım יֵצֵ֑א çıksın עֵ֝ינֶ֗יךָ gözlerin תֶּחֱזֶ֥ינָה görsün מֵישָׁרִֽים׃ doğruluğu
Haklı çıkar beni, Çünkü sen gerçeği görürsün.
3 בָּ֘חַ֤נְתָּ sınadın לִבִּ֨י ׀ yüreğimi פָּ֘קַ֤דְתָּ ziyaret–ettin לַּ֗יְלָה gece צְרַפְתַּ֥נִי test–ettin–beni בַל־ değil– תִּמְצָ֑א buldun זַ֝מֹּתִ֗י düşündüğüm בַּל־ değil– יַעֲבָר־ geçer– פִּֽי׃ ağzımı
Yüreğimi yokladın, Gece denedin, Sınadın beni, Kötü bir şey bulmadın; Kararlıyım, ağzımdan kötü söz çıkmaz,
4 לִפְעֻלּ֣וֹת işlerine–gelince– אָ֭דָם Adem'in בִּדְבַ֣ר sözüyle– שְׂפָתֶ֑יךָ dudaklarının אֲנִ֥י ben שָׁ֝מַ֗רְתִּי korudum אָרְח֥וֹת yollarını פָּרִֽיץ׃ zorbanın
Başkalarının yaptıklarına gelince, Ben senin sözlerine uyarak Şiddet yollarından kaçındım.
5 תָּמֹ֣ךְ destekle אֲ֭שֻׁרַי adımlarımı בְּמַעְגְּלוֹתֶ֑יךָ yollarında בַּל־ değil– נָמ֥וֹטּוּ kaydı פְעָמָֽי׃ ayaklarım
Sıkı adımlarla senin yollarını tuttum, Kaymadı ayaklarım.
6 אֲנִֽי־ ben– קְרָאתִ֣יךָ çağırdım–Seni כִֽי־ çünkü– תַעֲנֵ֣נִי cevap–vereceksin–bana אֵ֑ל El הַֽט־ eğ– אָזְנְךָ֥ kulağını לִ֝֗י bana שְׁמַ֣ע dinle אִמְרָתִֽי׃ sözümü
Sana yakarıyorum, ey Tanrı, Çünkü beni yanıtlarsın; Kulak ver bana, dinle söylediklerimi!
7 הַפְלֵ֣ה göster–harikalarını– חֲ֭סָדֶיךָ iyiliklerinin מוֹשִׁ֣יעַ kurtarıcı חוֹסִ֑ים sığınanları מִ֝מִּתְקוֹמְמִ֗ים kalkanlara–karşı– בִּֽימִינֶֽךָ׃ sağ–elinle
Göster harika sevgini, Ey sana sığınanları saldırganlardan sağ eliyle kurtaran!
8 שָׁ֭מְרֵנִי koru–beni כְּאִישׁ֣וֹן bebeği–gibi– בַּת־ kızı– עָ֑יִן gözün בְּצֵ֥ל gölgesinde– כְּ֝נָפֶ֗יךָ kanatlarının תַּסְתִּירֵֽנִי׃ gizle–beni
Koru beni gözbebeği gibi; Kanatlarının gölgesine gizle
9 מִפְּנֵ֣י önünden– רְ֭שָׁעִים kötülerin ז֣וּ bu שַׁדּ֑וּנִי harap–ederler–beni אֹיְבַ֥י düşmanlarım בְּ֝נֶ֗פֶשׁ canda– יַקִּ֥יפוּ çevrelerler עָלָֽי׃ beni
Kötülerin saldırısından, Çevremi saran ölümcül düşmanlarımdan.
10 חֶלְבָּ֥מוֹ yağlarını סָּגְר֑וּ kapattılar פִּ֝֗ימוֹ ağızlarıyla דִּבְּר֥וּ konuştular בְגֵאֽוּת׃ kibirle
Yürekleri yağ bağlamış, Ağızları büyük laflar ediyor.
11 אַ֭שֻּׁרֵינוּ adımlarımız עַתָּ֣ה şimdi [סבבוני] [ketiv] (סְבָב֑וּנוּ) çevirdiler–bizi עֵינֵיהֶ֥ם gözlerini יָ֝שִׁ֗יתוּ koydular לִנְט֥וֹת eğmek–için– בָּאָֽרֶץ׃ yeryüzüne
İzimi buldular, üzerime geliyorlar, Yere vurmak için gözetliyorlar.
12 דִּמְיֹנ֗וֹ benzerliği כְּ֭אַרְיֵה aslan–gibi יִכְס֣וֹף özler לִטְר֑וֹף parçalamayı וְ֝כִכְפִ֗יר ve–genç–aslan–gibi יֹשֵׁ֥ב oturan בְּמִסְתָּרִֽים׃ gizli–yerlerde
Tıpkı parçalamak için sabırsızlanan bir aslan, Pusuya yatan genç bir aslan gibi.
13 קוּמָ֤ה kalk יְהוָ֗ה YHVH קַדְּמָ֣ה karşıla פָ֭נָיו yüzünü הַכְרִיעֵ֑הוּ düşür–onu פַּלְּטָ֥ה kurtar נַ֝פְשִׁ֗י canımı מֵרָשָׁ֥ע kötüden– חַרְבֶּֽךָ׃ kılıcınla
Kalk, ya RAB, kes önlerini, eğ başlarını! Kılıcınla kurtar canımı kötülerden,
14 מִֽמְתִ֥ים ölümlülerden– יָדְךָ֨ ׀ elinle יְהוָ֡ה YHVH מִֽמְתִ֬ים ölümlülerden– מֵחֶ֗לֶד dünyadan– חֶלְקָ֥ם payları בַּֽחַיִּים֮ hayatta [וצפינך] [ketiv] (וּֽצְפוּנְךָ֮) hazinelerinle תְּמַלֵּ֪א doyurursun בִ֫טְנָ֥ם karınlarını יִשְׂבְּע֥וּ doyarlar בָנִ֑ים oğullarla וְהִנִּ֥יחוּ ve–bırakırlar יִ֝תְרָ֗ם fazlalıklarını לְעוֹלְלֵיהֶֽם׃ yavrularına
Elinle bu insanlardan, ya RAB, Yaşam payı bu dünyada olan insanlardan. Varsın karınları vereceğin cezalara doysun, Çocukları da yiyip doysun, Artanı torunlarına kalsın!
15 אֲנִ֗י ben בְּ֭צֶדֶק doğrulukla– אֶחֱזֶ֣ה göreceğim פָנֶ֑יךָ yüzünü אֶשְׂבְּעָ֥ה doyacağım בְ֝הָקִ֗יץ uyandığımda– תְּמוּנָתֶֽךָ׃ suretinle
Ama ben doğruluk sayesinde yüzünü göreceğim senin, Uyanınca suretini görmeye doyacağım.
