O günlerde Vaftizci Yahya Yahudiye kırlarında vazetmeye başladı.
2
“Tövbe edin, çünkü Semavî Hükümranlık yaklaştı” diyordu.
3
Allahın Yeşaya Peygamber vasıtasıyla haber verdiği kişi Yahyadır. Yeşaya şöyle dedi: “Kırlarda biri haykırıyor: ‘Rabbin yolunu hazırlayın, geçeceği yerleri düzeltin.”
4
Yahyanın abası deve kılındandı, belinde deri kuşak vardı. Yaban balı ve çekirge yerdi.
5
Kudüsten, Yahudiyenin her tarafından ve Şeria Irmağı civarından insanlar Yahyaya akın ediyordu.
6
Günahlarını itiraf ediyor ve Yahya tarafından Şeria Irmağında vaftiz ediliyorlardı.
7
Ferisi ve Saduki mezheplerine bağlı birçok insan da Yahyaya gelip vaftiz olmak istedi. Yahya onlara, “Ey engerekler soyu! Allahın gazabından kaçabileceğinizi kim söyledi?
8
Artık tövbeye yaraşır şekilde yaşayın.
9
‘Biz İbrahimin soyundanız demeye kalkmayın. Bu boş bir düşüncedir. Bilin ki, Allah İbrahime şu taşlardan bile çocuklar yapabilir.
10
Siz işe yaramayan ağaçlara benziyorsunuz. Balta ağaçların köküne dayandı. İyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılacaktır.
11
Ben sizi suyla vaftiz ediyorum. Bu sizin artık tövbekâr olduğunuzu gösterir. Fakat benden çok daha üstün biri gelecek. Ben Onun çarıklarını taşımaya bile lâyık değilim. O, sizi Mukaddes Ruhla ve ateşle vaftiz edecek.
12
Yabası elindedir. Harman yerini temizleyecek. Buğdayını ambara yığacak, samanı ise sönmeyen ateşte yakacak.”
13
Bu sırada İsa, Celile bölgesinden Şeria Irmağına, Yahyanın bulunduğu yere geldi. Vaftiz olmak istedi.
14
Fakat Yahya buna engel olmaya çalıştı. “Vaftiz olmak için neden bana geliyorsun? Vaftiz için asıl benim sana gelmem gerekir” dedi.
15
İsa, “Şimdilik böyle olsun. Böyle yaparak Allahın istediği her şeyi eksiksizce yerine getirmeliyiz” diye cevap verdi. Bunun üzerine Yahya, İsanın isteğini kabul etti.
16
Böylece İsa vaftiz oldu. Sudan çıkar çıkmaz göğün yarıldığını ve Allahın Ruhunun bir güvercin gibi inip üzerine konduğunu gördü.
17
Semadan bir ses duyuldu: “Sevgili semavî Oğlum budur. Ondan razıyım” dedi.
