Mat 11

İsa on iki şakirdine bu emirleri verdikten sonra oradan ayrıldı. İnsanlara vazetmek ve Allahın kelâmını duyurmak için Celile şehirlerine gitti.

Yahya zindandaydı, Mesihin yaptıklarının haberini aldı; şakirtlerini Ona gönderip şunu sordu:

“Gelecek olan Mesih sen misin, yoksa başkasını mı bekleyelim?”

İsa onlara şu cevabı verdi: “Yahyaya gidin, gördüklerinizi, duyduklarınızı anlatın.

Körlerin gözleri açılıyor, kötürümler yürüyor, cüzamlılar şifa buluyor, sağırlar işitiyor, ölüler diriliyor, kurtuluş müjdesi fakirlere duyuruluyor.

Benim kim olduğumdan şüphe etmeyene ne mutlu!”

Yahyanın şakirtleri oradan ayrıldı; İsa kalabalıklara Yahyadan söz etmeye başladı. Şöyle dedi: “Kırlarda ne görmeye gittiniz? Rüzgârda sallanan kamış gibi, iradesiz bir adam mı?

Söyleyin, ne görmeye gittiniz? Şık elbiseler içinde bir adam mı? Oysa şık elbiseli insanlar kral saraylarında yaşarlar.

Öyleyse ne görmeye gittiniz? Bir peygamber mi? Evet, size şunu söyleyeyim, peygamberden de üstün birini gördünüz.

Tevratta onun hakkında şöyle yazılmıştır: ‘Bak! Habercimi senden önce gönderiyorum. İnsanları senin gelişine o hazırlayacak.

“Emin olun, Vaftizci Yahya, gelmiş geçmiş bütün insanlardan üstündür. Fakat Semavî Hükümranlıktaki en mütevazı kişi bile Yahyadan üstündür.

Vaftizci Yahyanın ortaya çıktığı günden bu güne kadar Semavî Hükümranlık kuvvetle ilerliyor. Bazılarıysa kaba kuvvetle ona engel olmaya çalışıyorlar.

Yahyadan önce Tevrat ve peygamberler, semavî Hükümranlığı bildirdi.

Dediklerimi kabul ederseniz, geleceği bildirilen İlyas aslında Yahyadır.

Kulağı olan işitsin!

“Bu çağın insanlarını neye benzetmeli? Pazar yerinde oturan, birbirlerine,

‘Sizin için kaval çaldık, oynamadınız! Ağıt yaktık, yas tutmadınız! diye seslenen çocuklara benziyorlar.

“Yahya geldiği zaman oruç tuttu, şaraptan kaçındı, ona ‘cinli dediler.

İnsanoğlu geldi; herkes gibi yiyip içiyor. Bu kez de, ‘Şu obur ve ayyaş adama bakın! Vergiciler ve diğer günahkârlarla dost oldu diyorlar. Hikmetli olan, bizim yaptıklarımızın doğruluğunu anlar.”

Sonra İsa mucizelerinin çoğunu yaptığı şehirleri azarlamaya başladı. Çünkü bu şehirlerin ahalisi tövbe etmemişti.

İsa, “Vay haline ey Horazin halkı! Vay haline ey Beytsayda halkı! Aranızda yapılan mucizeler, Sur ve Saydada yapılsaydı, oraların halkı çoktan tövbe etmiş olurdu. Çul kuşanıp başlarından aşağı kül saçarlardı.

Emin olun, hesap günü Sur ve Saydanın hali sizinkinden daha dayanılır olacaktır!

Ya sen ey Kefarnahum, göklere çıkarılacağını mı sanıyorsun? Hayır, yerin dibine batacaksın! Çünkü sende yapılan mucizeler Sodomda yapılsaydı, o şehir bugüne kadar ayakta kalırdı!

Emin olun, hesap günü Sodom halkının hali sizinkinden daha dayanılır olacaktır!”

İsa şöyle devam etti: “Semavî Baba, yerin ve göğün Efendisi! Sana şükrederim. Çünkü bu hakikatleri hikmetli ve akıllı kişilerden gizledin, çocuk kadar saf insanlara açtın.

Evet semavî Baba, bu senin iradene uygundur.

“Semavî Babam her şeyi bana emanet etti. Semavî Baba dışında hiç kimse semavî Oğulu tanımaz. Semavî Babayı da sadece semavî Oğlu ve Oğlunun Onu tanıtmak istediği kişiler tanır.

“Ey bütün yorgunlar ve yükleri ağır olanlar, bana gelin! Ben sizi rahata erdiririm.

Benim boyunduruğumu takın ve benden öğrenin. Çünkü ben yumuşak huyluyum, alçakgönüllüyüm. Sayemde gönül rahatlığına kavuşursunuz.

Vereceğim boyunduruk kolay, taşıtacağım yük hafiftir.”