O günlerde Sezar Avgustus Roma hâkimiyetindeki bütün topraklarda nüfus sayımı yapılmasını emretti.
2
Bu, Kirinyus Suriye valisiyken yapılan ilk nüfus sayımıydı.
3
Herkes sayılmak için kendi memleketine gitti.
4
Yusuf da yaşadığı yer olan Celilenin Nasıra şehrinden Yahuda bölgesine, Davudun doğduğu yer olan Beytlehem şehrine doğru yola çıktı. Çünkü Yusuf Davudun soyundan geliyordu.
5
Sayılmak için hamile olan nişanlısı Meryemle birlikte Beytleheme gitti.
6
Onlar Beytlehemdeyken Meryemin doğum zamanı geldi.
7
Meryem ilk erkek çocuğunu doğurup kundakladı; konakladıkları evde başka yer olmadığından ahırdaki yemliğe yatırdı.
8
Geceyi Beytlehem civarındaki kırlarda geçiren çobanlar vardı. Sürülerinin yanında nöbet tutuyorlardı.
9
Birden Rabbin meleği onlara göründü; Rabbin ihtişamı çevrelerini aydınlattı. Çobanlar dehşete kapıldı.
10
Melek onlara şöyle seslendi: “Korkmayın! Bütün halkınızı çok sevindirecek bir müjde getirdim.
11
Bugün Davudun şehrinde Kurtarıcınız doğdu. O, Efendiniz Mesihtir.
12
Yemlikte kundağa sarılmış bir bebek bulacaksınız. Bu size alâmet olsun.”
13
Birdenbire meleğin yanında büyük bir melekler ordusu beliriverdi. Hepsi Allaha hamdederek şöyle dediler:
14
“En yücelerde Allaha izzet olsun, yeryüzünde razı olduğu insanlara selâmet olsun.”
15
Melekler çobanların yanından ayrılıp semaya çekildiler. Çobanlar da birbirlerine, “Hemen Beytleheme gidelim, Rabbin bize bildirdiği bu olayı görelim” dediler.
16
Çobanlar oradan koşarak ayrıldılar. Meryem, Yusuf ve bebeği bir arada buldular. Bebek yemlikte yatıyordu.
17
Çobanlar bebeği gördükten sonra gidip meleğin Onun hakkında söylediklerini anlattılar.
18
Çobanlardan haberi duyanlar çok şaşırdı.
19
Meryem bütün bu olanları bir bir düşünerek anlamaya çalıştı.
20
Çobanlar görüp işittikleri her şey için Allaha şükredip hamdederek otlağa geri döndüler. Meleğin bütün söyledikleri doğru çıkmıştı.
21
Bebek sekiz günlük olunca sünnet edildi; Ona İsa adı verildi. Zaten bu isim melek tarafından bebek daha Meryemin rahmine düşmeden verilmişti.
22
Musanın şeriatına göre Meryemin arınması için gereken süre doldu. Yusuf ile Meryem İsayı Rabbe adamak için Kudüse götürdüler.
23
Rabbin şeriatında şöyle yazılmıştır: “Her yeni doğan erkek çocuk Rabbe adanmalıdır.”
24
Yine Rab şeriatında, “Bir çift kumru ya da iki güvercin yavrusu kurban edin” diye emreder. Yusuf ile Meryem de bu emri yerine getirmek için Kudüs e gittiler.
25
Kudüste Şimon adında sâlih ve dini bütün bir adam vardı. Mesihin İsraili kurtarıp huzura kavuşturacağı zamanı bekliyordu. Mukaddes Ruh onun üzerindeydi.
26
Mukaddes Ruh, Şimona Rabbin göndereceği Mesihi görmeden ölmeyeceğini vahiy yoluyla bildirmişti.
27
Bu sebeple Mukaddes Ruh Şimonu mabede yönlendirdi. Meryem ve Yusuf Musanın şeriatına göre bebek İsayı Allaha adamak için mabede getirdiler.
28
Şimon bebeği kollarına aldı ve Allaha hamdederek şöyle dedi:
29
“Ya Rab, bana verdiğin sözü tuttun, artık ben kulun huzur içinde ölebilirim,
30
çünkü hazırladığın kurtuluşu kendi gözlerimle gördüm,
31
bütün halklar da onu görecektir.
32
O diğer milletleri aydınlatan, senin halkın İsraile de yücelik kazandıran nur olacaktır.”
33
İsanın anne ve babası Şimonun bu sözlerine şaşıp kaldılar.
34
Şimon onları takdis etti ve Meryeme şöyle dedi: “Dinle bak! Bu çocuk İsrailde birçok kişinin düşmesine, birçoğunun da yükselmesine sebep olacak. O, düşmanlarınca reddedilen bir alâmet olacak.
35
Böylelikle birçok insanın gizli düşünceleri açığa çıkacak. Olaylar sana çok acı verecek; hatta yüreğine saplanan bir hançer gibi olacak.”
36
Hanna adında bir peygamber de mabetteydi. Aşer aşiretinden Panuelin kızıydı. Çok yaşlıydı. Evlendikten yedi yıl sonra dul kalmıştı. Şimdi seksen dört yaşındaydı; mabetten hiç ayrılmazdı. Gece gündüz oruç tutup dua ederek Allaha ibadet ederdi.
37
Hanna adında bir peygamber de mabetteydi. Aşer aşiretinden Panuelin kızıydı. Çok yaşlıydı. Evlendikten yedi yıl sonra dul kalmıştı. Şimdi seksen dört yaşındaydı; mabetten hiç ayrılmazdı. Gece gündüz oruç tutup dua ederek Allaha ibadet ederdi.
38
Hanna, Yusufla Meryemin yanına geldi. Allaha şükretti. Bebek İsayı işaret ederek Kudüsün kurtuluşunu umutla bekleyen herkesle konuştu.
39
Yusuf ve Meryem Rabbin şeriatının emrettiği her şeyi yerine getirdikten sonra Celilenin Nasıra şehrindeki evlerine geri döndüler.
40
Bu arada çocuk İsa büyüyüp olgunlaşıyor, hikmetle doluyordu. Allahın lütfu Onun üzerindeydi.
41
İsanın annesi ve babası her yıl Fısıh Bayramı için Kudüse giderlerdi.
42
İsa on iki yaşına gelince her zaman olduğu gibi yine bayrama katıldılar.
43
Bayram sona erdiğinde eve doğru yola koyuldular. Haberleri olmadan küçük İsa Kudüste kaldı.
44
İsanın da dönen kalabalık arasında olduğunu düşünerek bütün gün yolculuk ettiler. Sonra Onu yakınları ve arkadaşları arasında aramaya başladılar.
45
Bulamayınca Onu araya araya Kudüse döndüler.
46
Üç gün sonra İsayı mabette din hocalarının arasında otururken buldular. İsa hocaları dinliyor, onlara sorular soruyordu.
47
Onu duyan herkes zekâsına ve verdiği akıllıca cevaplara hayran kaldı.
48
Anne ve babası İsayı görünce şaşkına döndüler. Meryem, “Çocuğum, bize bunu neden yaptın? Babanla ben senin için çok endişelendik, her yerde seni arayıp durduk” dedi.
49
İsa da onlara, “Beni niçin aradınız? Semavî Babamın evinde olmam gerektiğini bilmiyor muydunuz?” dedi.
50
Fakat Meryemle Yusuf Onun ne demek istediğini anlamadılar.
51
İsa onlarla birlikte yola çıkıp Nasıraya döndü. Onların sözünü hep dinlerdi. Bu arada annesi Meryem bütün bu olup bitenlerin ne anlama geldiğini düşünüp durdu.
52
İsa hikmette ve boyda gelişiyor, Allahın ve insanların takdirini kazanıyordu.
