Luk 17

İsa şakirtlerine şöyle dedi: “İnsanları yoldan çıkaran tuzaklar olacaktır. Fakat bu tuzaklara sebep olanların vay haline!

Bu mütevazı şakirtlerden birini yoldan çıkaranın vay haline! Böyle birinin boynuna değirmen taşı geçirilip denize atılması daha hayırlı olur.

Dikkatli olun! Mümin kardeşiniz günah işlerse onu şiddetle uyarın. Eğer tövbe ederse, onu affedin.

Günde yedi kere size karşı günah işler, fakat yedi kere size gelip tövbe ettiğini söylerse, onu affedin.”

Havariler Efendimiz İsaya, “İmanımızı artır” dediler.

İsa onlara şöyle dedi: “Hardal tanesi kadar imanınız olsa, şu dut ağacına, ‘Kendini kökünden sök ve denize dikil dersiniz, size itaat eder.”

“Farz edin ki, çift süren ya da çobanlık eden bir köleniz var. Tarladan geldiğinde ona, ‘Hemen gel, sofraya otur der misiniz?

Tam tersine, ‘Bana yiyecek bir şeyler hazırla, önlüğünü giy, bana hizmet et. Ben yiyip içtikten sonra sen de yiyip içersin dersiniz.

Verdiğiniz emirleri yerine getirdi diye köleye teşekkür eder misiniz?

Siz de aynı şekilde sizden istenilenleri yaptıktan sonra, ‘Biz basit kullarız, özel bir değerimiz yok. Vazifemizi yaptık, o kadar demelisiniz.”

İsa Kudüse doğru yoluna devam etti, Samiriyeyle Celile arasındaki sınır bölgesinden geçti.

Bir köye girdiğinde Onu cüzamlı on adam karşıladı. Uzakta durarak, “İsa, Efendimiz, bize acı!” diye seslendiler.

Bir köye girdiğinde Onu cüzamlı on adam karşıladı. Uzakta durarak, “İsa, Efendimiz, bize acı!” diye seslendiler.

İsa onları görünce, “Gidin, rahiplere görünün” dedi. On adam da rahiplere giderken yolda şifa buldular.

İçlerinden biri şifa bulduğunu görünce İsaya geri döndü. Yüksek sesle Allaha hamdetti.

İsanın ayaklarına kapanıp Ona teşekkür etti. Bu adam Samiriyeliydi.

İsa, “İyileşenler on kişi değil miydi? Diğer dokuz kişi nerede?

Allaha hamdetmek için bu yabancıdan başka geri gelen olmadı mı?” dedi.

Sonra İsa adama, “Ayağa kalk, gidebilirsin. İmanın seni kurtardı” dedi.

Ferisiler İsaya, “Allahın Hükümranlığı ne zaman gelecek?” diye sordular. İsa onlara şöyle cevap verdi: “Allahın Hükümranlığı gözle görülür şekilde gelmez.

İnsanlar, ‘Bakın, Allahın Hükümranlığı burada! ya da ‘İşte şurada! demeyecekler. Çünkü Allahın Hükümranlığı içinizdedir” diye cevap verdi.

Sonra İsa şakirtlerine, “Gün gelecek, İnsanoğlunu tekrar görmeyi özleyeceksiniz, fakat göremeyeceksiniz.

İnsanlar size, ‘Bakın, şurada! ya da ‘İşte burada! diyecekler. Olduğunuz yerden ayrılmayın, böyle konuşanların peşinden gitmeyin.

İnsanoğlunun gelişi, şimşeğin çakıp gökyüzünü bir uçtan öbür uca kadar aydınlattığı gibi, ani olacaktır.

Fakat önce İnsanoğlunun çok acı çekmesi ve bu nesil tarafından reddedilmesi gerekiyor.

“İnsanoğlu geldiği zaman her şey tıpkı Nuh Nebinin günlerindeki gibi olacak.

Nuhun gemiye bindiği güne kadar insanlar yiyip içiyor, evlenip evlendiriliyorlardı. Sonra tufan oldu, hepsini helâk etti.

İnsanoğlu geldiği zaman her şey tıpkı Lutun zamanındaki gibi olacak. İnsanlar yiyip içiyor, alıp satıyor, ekip biçiyor ve kendilerine ev inşa ediyorlardı.

Fakat Lut Sodomdan ayrıldığı gün, gökten ateş ve kükürt yağdı, hepsini helâk etti.

İnsanoğlu ortaya çıkacağı gün durum aynı olacak.

O gün damda olan aşağı inip evine girmesin. Eşyalarını almaya vakit olmayacak. Aynı şekilde tarlada olan evine dönmesin.

Lutun karısını hatırlayın!

Canını kurtarmak isteyen onu kaybedecek. Canını kaybeden ise onu kurtaracaktır.

Size şunu söyleyeyim, o gece aynı yatakta olan iki kişiden biri alınacak, diğeri bırakılacak.

Birlikte buğday öğüten iki kadından biri alınacak, diğeri bırakılacak.”

Birlikte buğday öğüten iki kadından biri alınacak, diğeri bırakılacak.”

Şakirtleri İsaya, “Efendimiz, bunlar nerede olacak?” diye sordular. İsa, “Leş neredeyse akbabalar oraya üşüşecek” diye cevap verdi.