İki gün sonra Celilenin Kana köyünde bir düğün vardı. İsanın annesi de oradaydı.
2
İsayla şakirtleri de düğüne davetliydi.
3
Düğünün ortasında şarap tükendi. Bunun üzerine annesi İsaya, “Şarapları kalmadı” dedi.
4
İsa, “Anne, bunu neden bana söylüyorsun? Benim zamanım daha gelmedi” dedi.
5
Annesi ise hizmetkârlara, “Size ne derse yapın” dedi.
6
Orada taştan yapılmış altı su küpü duruyordu. Yahudiler bu suyu temizlikle ilgili dini kaideleri yerine getirmek için kullanırlardı. Bu küplerin her biri seksen ile yüz yirmi litre su alırdı.
7
İsa hizmetkârlara, “Küpleri suyla doldurun” dedi. Bunun üzerine küpleri ağızlarına kadar doldurdular.
8
Ardından yine hizmetkârlara, “Şimdi küplerden biraz su alıp düğün reisine götürün” dedi. Hizmetkârlar İsanın dediğini yaptılar.
9
Düğün reisi hizmetkârların kendisine getirdiği suyu tattı; su şarap olmuştu. Şarabın nereden geldiğini bilmiyordu, ancak küpten su alan hizmetkârlar biliyorlardı. Düğün reisi damadı çağırıp
10
şöyle dedi: “Herkes önce en iyi şarabı sunar, misafirlerin gönlü hoş olunca da ucuz şarabı sunar. Fakat sen en iyi şarabı bu ana kadar saklamışsın.”
11
Celilenin Kana köyünde meydana gelen bu olay, İsanın yaptığı alâmetlerin ilkidir. İsa bu alâmet sayesinde ululuğunu gösterdi; şakirtleri de Ona iman ettiler.
12
Bundan sonra İsa, annesi, kardeşleri ve şakirtleriyle birlikte Kefarnahuma gitti, orada birkaç gün kaldı.
13
Yahudilerin Fısıh Bayramı yaklaşıyordu. İsa bu bayramı kutlamak için Kudüse gitti.
14
Mabedi ziyareti sırasında dış avluda sığır, koyun ve güvercin satanları, para bozmak için tezgâh açanları gördü.
15
İpten bir kamçı yaptı, bütün satıcıları hayvanlarıyla birlikte mabet alanından kovdu. Para bozanların tezgâhlarını devirdi, paralarını etrafa saçtı.
16
Güvercin satanlara, “Bunları buradan kaldırın! Semavî Babamın evini pazar yerine çevirmeyin!” dedi.
17
Bu olay, İsanın şakirtlerine Zeburdaki şu sözleri hatırlattı: “Evin için gösterdiğim gayret beni yakıp tüketecek.”
18
Yahudiler, “Bunları hangi yetkiyle yapıyorsun? Bize nasıl bir alâmet göstereceksin?” diye sordular.
19
İsa onlara şöyle cevap verdi: “Bu mabedi yıkın, ben onu üç günde yeniden kuracağım.”
20
Yahudiler, “Bu mabedi inşa etmek kırk altı sene sürdü. Sen onu üç günde nasıl kuracaksın?” dediler.
21
İsanın sözünü ettiği mabet kendi bedeniydi.
22
İsa dirilince, şakirtleri Onun bu sözünü hatırladılar. Mukaddes yazılara ve İsanın bu sözüne iman ettiler.
23
İsa Fısıh Bayramı için Kudüsteydi; yaptığı alâmetleri gören birçok kişi Ona iman etti.
24
Fakat İsa niyetlerini bildiği için onlara güvenmedi.
25
İnsanlar hakkında hiç kimsenin Ona bir şey açıklamasına ihtiyacı yoktu. Çünkü insanların kalplerini ve düşüncelerini biliyordu.
