“Kardeşlerim ve babalarım, şimdi lütfen müdafaamı dinleyin.”
2
Pavlusun onlara İbrani dilinde seslendiğini duyan halk daha da sessizleşti. Şöyle devam etti:
3
“Ben Yahudiyim. Kilikya bölgesinin Tarsus şehrinde doğdum. Fakat burada, Kudüste Gamalielin dizinin dibinde yetiştim. Atalarımıza verilen Tevrat üzerinde sıkı bir eğitimden geçtim. Bugün hepinizin yaptığı gibi, ben de kendimi Allahın hizmetine adamıştım.
4
Hatta İsanın yolundan gidenlere öldüresiye zulmederdim. Kadın erkek yakalayıp hapse atardım.
5
Başrahip ile bütün ileri gelenler buna şahittir. Bana Şamdaki Yahudi din kardeşlerimize hitaben yazılmış mektuplar verdiler. Böylece Şama gidip orada İsaya iman edenleri yakalayacaktım. Onları cezalandırmak üzere Kudüse getirecektim.
6
Fakat ben Şama yaklaşırken, günün ortasında birdenbire gökten parlak bir ışık çevremi aydınlattı.
7
Yere yığıldım. Bir sesin bana, ‘Saul, Saul! Neden bana zulmediyorsun? dediğini duydum.
Yanımdakiler ışığı gördüler. Fakat benimle konuşanın dediklerini anlamadılar.
10
“ ‘Efendim, ne yapmalıyım? diye sordum. “Rab bana, ‘Kalk, Şama git dedi. ‘Orada yapmanı istediğim her şey sana bildirilecek.
11
Işığın ihtişamından gözlerim görmez olmuştu. Bu sebeple yanımdakiler elimden tutup beni Şama götürdüler.
12
“Orada Hananya adında takva sahibi bir adam vardı. Tevratın emirlerini titizlikle yerine getirirdi. Şamda yaşayan bütün Yahudiler ona çok saygı duyardı.
13
Bu adam yanıma geldi, ‘Saul kardeş, gözlerin açılsın! dedi. Ve ben o anda onu gördüm.
14
“Hananya bana şöyle dedi: ‘Atalarımızın ibadet ettiği Allah seni seçti. İradesini bilmeni istedi. Sâlih Olanı, yani Mesihi görmen ve Onun ağzından bir ses duyman için seni seçti.
15
Çünkü Onun şahitliğini yapacaksın. Görüp işittiklerini bütün insanlara duyuracaksın.
16
Haydi, ne bekliyorsun? Kalk, Onun adını anarak vaftiz ol ve günahlarından arın!”
17
“Sonra Kudüse döndüm. Mabet alanında dua ederken vecde geldim.
18
Rabbi gördüm, şöyle diyordu: ‘Çabuk ol, Kudüsten hemen ayrıl. Çünkü şahitliğini kabul etmeyecekler.
19
“Ben de dedim ki, ‘Ya Rab, bu insanlar benim havralara gidip sana iman edenleri yakalayıp dövdüğümü biliyorlar.
20
Üstelik senin şahidin İstefanosun kanı dökülürken ben de oradaydım ve yapılanları onayladım. Onu öldürenlerin kaftanlarına bekçilik ettim.
21
“Rab bana, ‘Git! Seni uzaklara, diğer halklara göndereceğim dedi.”
22
Kalabalık Pavlusu buraya kadar sessizce dinledi. Fakat bu söz üzerine seslerini yükselttiler. “Bu adamı yok edin! Böylelerinin yaşaması caiz değildir” dediler.
23
Bağırmaya devam ediyor, üstlüklerini çıkarıp sallıyor, tozu dumana katıyorlardı.
24
Bunun üzerine komutan Pavlusun kışlaya götürülmesini, kırbaçlanarak ifadesinin alınmasını emretti. Çünkü halkın Pavlusa neden böyle bağırıp çağırdığını öğrenmek istiyordu.
25
Pavlusu kırbaçlamak için kollarını bağlamış geriyorlardı ki, Pavlus orada duran yüzbaşıya şöyle dedi: “Mahkemesi yapılmamış bir Roma vatandaşını kırbaçlamanız kanuna uygun mu?”
26
Yüzbaşı bunu duyunca gidip komutana, “Ne yapıyorsun? Bu adam Roma vatandaşıymış” dedi.
27
Komutan Pavlusun yanına geldi, “Söyle bakayım, sen Roma vatandaşı mısın?” diye sordu. Pavlus da, “Evet” dedi.
28
Komutan, “Ben bu vatandaşlığı elde etmek için yüklüce bir para ödedim” diye karşılık verdi. Pavlus, “Ben ise doğuştan Roma vatandaşıyım” dedi.
29
Onun ifadesini almaya hazırlananlar hemen yanından çekildiler. Komutan da onun Roma vatandaşı olduğunu anlayınca korktu. Çünkü onu bağlatmıştı.
30
Komutan Yahudilerin Pavlusu tam olarak neyle suçladıklarını bilmek istiyordu. Bu sebeple Pavlusu hapisten çıkarttı ve başrahiplerle bütün Yüksek Meclisin toplanması için emir verdi. Sonra Pavlusu getirip meclisin önüne çıkardı.
