1Co 15

Ey mümin kardeşlerim, size vazettiğim ebedî kurtuluş müjdesini tekrar hatırlatmak istiyorum. Kurtuluş müjdesini kabul ettiniz ve ona hâlâ imanla bağlısınız.

Onun vasıtasıyla da kurtuluş bulursunuz; yeter ki, size müjdelediğimiz bu habere sımsıkı tutunasınız. Yoksa boşuna iman etmiş olursunuz.

Aldığım hakikatleri öncelikle size ilettim. En önemli hakikat şudur: Mukaddes yazıların önceden bildirdiği gibi, Mesih günahlarımıza karşılık öldü.

Gömüldü ve yine mukaddes yazıların bildirdiği gibi üçüncü gün dirildi.

Petrusa, sonra on iki havarinin hepsine göründü.

Bundan sonra aynı anda beş yüzden fazla mümine göründü. Bunlardan bazıları öldü, fakat çoğu hâlen sağ.

Sonra Yakuba göründü, ardından yine bütün havarilere göründü.

En nihayetinde bana da göründü. Bu bakımdan vaktinden önce doğan bebeğe benziyorum.

Ben havarilerin en önemsiziyim. Havari diye anılmaya bile lâyık değilim. Çünkü geçmişte Allahın cemaatine zulmederdim.

Fakat şimdi her neysem, Allahın lütfuyla öyleyim. Allahın bana bahşettiği lütuf boşa gitmedi. Çünkü Allah yolunda diğer havarilerden daha çok çalıştım. Aslında çalışan ben değilim. Allahın lütfu benim vasıtamla çalışır.

Bu sebepten kurtuluş müjdesini ister ben ister diğer havarilerden biri vazetsin, hiç fark etmez. Hepimiz aynı kurtuluşu müjdeliyoruz. Sizin iman ettiğiniz işte budur.

Biz İsa Mesihin ölümden dirildiğini vazediyoruz; nasıl olur da bazılarınız ölüler dirilmeyecek diyor?

Ölüler dirilmeyecekse Mesih de dirilmemiş demektir.

Mesih dirilmemişse vaazımız boş demektir. İmanınız da boş.

Bu durumda Allahın yalancı şahitleri durumuna düşeriz. Çünkü Allahın Mesihi dirilttiğine şahitlik ettik. Fakat ölüler hakikaten dirilmeyecekse Allah Mesihi de diriltmemiş demektir.

Ölüler dirilmezse Mesih de dirilmemiştir.

Mesih dirilmemişse imanınız boştur; hâlâ günahlarınız yüzünden suçlu durumdasınız.

Hayata gözlerini yummuş Mesih imanlıları da helâk olmuş demektir.

Eğer yalnız bu hayat için Mesihe umut bağladıysak, herkesten çok acınacak durumdayız!

Fakat Mesih hakikaten ölümden dirildi. Böylece ölülerin dirileceğinin teminatı oldu.

Ölüm bir insan, yani Âdem vasıtasıyla geldi; ölümden dirilmek de başka bir insan, yani Mesih vasıtasıyla gelir.

Herkes nasıl Âdem yüzünden ölüyorsa, aynı şekilde herkes Mesih sayesinde ebedî hayata kavuşacaktır.

Ancak herkes sırası gelince dirilecek. İlkin Mesih dirildi. Sonra Mesihin tekrar gelişinde Ona ait olanlar dirilecek.

Bundan sonra Mesih her yönetimi, hâkimiyeti ve gücü yok edecek. Hükümranlığı semavî Babamız Allaha teslim edecek; bu da dünyanın sonu olacak.

Çünkü Allah bütün düşmanlarını Mesihin ayakları altına serinceye kadar Mesihin hüküm sürmesi gerekiyor.

Yok edilecek son düşman ölümdür.

Zeburda yazıldığı gibi, “Allah her şeyi Ona tâbi kıldı, Onun ayakları altına serdi”. Belli ki Allah bu “her şey” in dışındadır.

Allah her şeyi semavî Oğula tâbi kılacak. O zaman semavî Oğul her şeyi kendisine tâbi kılan Allaha tâbi olacak. Böylece Allah her şeyin mutlak hâkimi olacaktır.

Eğer diriliş yoksa ölüler adına vaftiz olanlarınız ne olacak? Ölüler kesinlikle dirilmeyecekse insanlar ne diye onların adına vaftiz oluyor?

Peki ya biz, niçin her an canımızı tehlikeye atıyoruz?

Ey mümin kardeşlerim, Efendimiz Mesih İsaya olan imanınızdan ötürü sizinle iftihar ediyorum; bunun için her gün ölümle yüz yüze geliyorum.

Efeste vahşi hayvanlara benzer bir güruhla mücadele ettim. Eğer bunu dünyevî sebeplerle yaptıysam, bundan ne kazancım olacak? Eğer ölüler dirilmeyecekse o zaman Yeşaya Peygamberin dediği gibi, “Yiyelim, içelim; nasıl olsa yarın ölüp gideceğiz.”

Aldanmayın. “Kötü arkadaş iyi huyu bozar” diye bir söz vardır.

Aklınızı başınıza toplayın. Günah işlemeyi bırakın. Aranızda hâlâ Allahı bilmeyenler var, utanın diyorum.

“Ölüler nasıl dirilecek? Bedenleri nasıl olacak?” diye soranlar çıkabilir.

Bunlar akılsızca sorulardır. Tohumu düşünün. Ektiğiniz tohum ölmeden yeşermez ki!

Toprağa ektiğiniz şey, ister buğday ister başka bir tahıl olsun, yalnızca tohumdur. Tohumun hâsıl edeceği olgun bitkiyi toprağa ekmiyorsunuz.

Allah tohuma istediği biçimi verir; her tohumu türüne uygun bir bedene büründürür.

Her canlının eti farklıdır. İnsan, hayvan, kuş ya da balık olsun, hepsinin eti ayrıdır.

Bunun gibi semavî ve dünyevî cisimler vardır. Semavî cisimlerin ihtişamı başka, dünyevî cisimlerin ihtişamı başkadır.

Güneşin ihtişamı başka, ayın ve yıldızların ihtişamı bir başkadır. Hatta her yıldızın ihtişamı farklıdır.

İşte ölüler dirildiği zaman böyle olur. Ölü beden çürümeye mahkûm olarak gömülür; çürümez beden olarak diriltilir.

Düşkün ve zayıf halde gömülür, izzet ve kudretle diriltilir.

Nefsanî beden olarak gömülür, ruhani beden olarak diriltilir. Nefsanî bedenler olduğu gibi, ruhani bedenler de vardır.

Tevratta yazıldığı gibi, “İlk insan Âdem nefsanî varlık oldu”. Fakat son Âdem, yani İsa Mesih, hayat veren Ruhtur.

İlk önce nefsanî insan geldi, sonra ruhani insan ortaya çıktı.

İlk insan yerden, topraktan, yerden yaratıldı. İkinci insan semadan geldi.

Topraktan yaratılan Âdem nasılsa, topraktan olan bütün insanlar da öyledir. Semadan gelen İsa nasılsa, semaya ait olan bütün insanlar da öyledir.

Bizler bu dünyadayken topraktan yaratılan Âdeme benzeriz; semadayken semadan gelen İsaya benzeyeceğiz.

Mümin kardeşlerim, dediğim şu: Etten ve kandan müteşekkil bedenlerimiz, Allahın ebedî hükümranlığına giremez. Çürüyüp gidecek olan bu bedenlerimiz hiçbir şeyin çürümediği ebediyete kavuşamaz.

Dinleyin, size bir sır vereyim. Hepimiz ölmeyeceğiz, fakat hepimiz değiştirileceğiz.

Son borazan çalınacak ve bir anda, göz açıp kapayana kadar değişeceğiz. Borazan çalındığında, ölüler ölümsüz bedenlerle dirilecek. Hâlâ hayatta olan bizler de değişeceğiz.

Zira çürümeye mahkûm olan bu bedenimiz, hiçbir zaman çürümeyecek bir hale dönecek; bu ölümlü bedenimiz ölümsüzlüğe bürünecek.

Çürümeye mahkûm olan bu ölümlü bedenimiz, değişip ölümsüz ve çürümez hale geldiğinde, Yeşaya Peygamberin şu sözü yerine gelecektir: “Ölüm ortadan kalktı! Zafer kazanıldı!”

“Ey Ölüm, hani zaferin?” “Ey Ölüm, hani zehirli iğnen?”

Ölümün ‘zehirli iğnesi günahlarımızdır. Günah ise gücünü Tevratın şeriatından alır.

Allaha şükürler olsun! Çünkü Efendimiz İsa Mesih vasıtasıyla ölüme karşı bize zafer kazandıran Odur.

Sevgili kardeşlerim, madem öyle, imanınızda sıkı durun, sarsılmayın. Kendinizi hep Efendimizin yolunda hizmete verin! Unutmayın, Efendimize ait olduğunuz için verdiğiniz emek boşa gitmez.