1 וַ֭יַּעַן lan–mangsuli צֹפַ֥ר Sofar הַֽנַּעֲמָתִ֗י tiyang–Naama וַיֹּאמַֽר׃ lan–ngandika
Zofar wong Naama banjur mangsuli calathune:
2 הֲרֹ֣ב punapa–kathah דְּ֭בָרִים tembung לֹ֣א mboten יֵעָנֶ֑ה dipun–wangsuli וְאִם־ lan–punapa אִ֖ישׁ tiyang שְׂפָתַ֣יִם lathi יִצְדָּֽק׃ leres
“Wong kakehan rembug iku apa ora kudu diwangsuli? Apa wong kang juweh iku kudu dianggep bener?
3 בַּ֭דֶּיךָ omong–kosong–panjenengan מְתִ֣ים tiyang יַחֲרִ֑ישׁו sami–kendel וַ֝תִּלְעַ֗ג lan–panjenengan–moyoki וְאֵ֣ין lan–mboten–wonten מַכְלִֽם׃ ingkang–ngasoraken
Apa wong kudu meneng bae krungu ocehmu iku? Tuwin manawa kowe ngala-ala iku apa ora ana kang melehake?
4 וַ֭תֹּאמֶר lan–panjenengan–matur זַ֣ךְ resik לִקְחִ֑י piwulang–kawula וּ֝בַ֗ר lan–murni הָיִ֥יתִי kawula–dados בְעֵינֶֽיךָ׃ ing–paningal–Panjenengan
Kowe munjuk: Piwulang kawula punika murni, saha kawula resik wonten ing paningal Paduka.
5 וְֽאוּלָ֗ם nanging מִֽי־ sinten יִתֵּ֣ן maringi אֱל֣וֹהַּ Gusti Allah דַּבֵּ֑ר ngandika וְיִפְתַּ֖ח lan–mbikak שְׂפָתָ֣יו lathi–Panjenengannipun עִמָּֽךְ׃ kaliyan–panjenengan
Nanging muga-muga Gusti Allah piyambak karsa ndhawuhake pangandika, sarta mbikak lathine tumrap kowe,
6 וְיַגֶּד־ lan–maringi–pirsa לְךָ֨ ׀ dhumateng–panjenengan תַּֽעֲלֻמ֣וֹת wewadi חָכְמָה֮ kawicaksanan כִּֽי־ amargi כִפְלַ֪יִם tikel–kaping–kalih לְֽת֫וּשִׁיָּ֥ה kangge–kasuksesan וְדַ֡ע lan–mugi–mangertos כִּֽי־ bilih יַשֶּׁ֥ה ngampuni לְךָ֥ kangge–panjenengan אֱ֝ל֗וֹהַ Gusti Allah מֵעֲוֺנֶֽךָ׃ saking–kalepatan–panjenengan
lan paring sumurup marang kowe bab wewadining kawicaksanan, awit iku isine aneh. Kowe nuli bakal sumurup, yen Gusti Allah ora ngetang kaluputanmu saperangan.
7 הַחֵ֣קֶר punapa–tetepangan אֱל֣וֹהַ Gusti Allah תִּמְצָ֑א panjenengan–manggih אִ֤ם punapa עַד־ dumugi תַּכְלִ֖ית pungkasan שַׁדַּ֣י Kang Mahakuwasa תִּמְצָֽא׃ panjenengan–manggih
Apa kowe bisa njajagi wewadosing Allah, apa bisa nyumurupi wates-watese pangwaose Kang Mahakuwasa?
8 גָּבְהֵ֣י inggiling שָׁ֭מַיִם langit מַה־ punapa תִּפְעָ֑ל panjenengan–nindakaken עֲמֻקָּ֥ה lebet מִ֝שְּׁא֗וֹל saking–kuburan מַה־ punapa תֵּדָֽע׃ panjenengan–mangertos
Iki dhuwure padha karo langit; -- kowe bisa nindakake apa? Jerone ngluwihi teleng palimengan: -- kowe mangreti apa?
9 אֲרֻכָּ֣ה panjang מֵאֶ֣רֶץ saking–bumi מִדָּ֑הּ ukuranipun וּ֝רְחָבָ֗ה lan–wiyar מִנִּי־ saking יָֽם׃ seganten
Dawane ngluwihi ukuraning bumi, jembare ngungkuli samodra.
10 אִם־ menawi יַחֲלֹ֥ף ngliwati וְיַסְגִּ֑יר lan–nutup וְ֝יַקְהִ֗יל lan–ngempalaken וּמִ֣י lan–sinten יְשִׁיבֶֽנּוּ׃ mangsuli–Panjenengannipun
Manawa Panjenengane langkung, nuli nangkep lan ngadili, sapa kang bisa mambengi?
11 כִּי־ amargi ה֭וּא Panjenengannipun יָדַ֣ע mangertos מְתֵי־ tiyang שָׁ֑וְא tanpa–gina וַיַּרְא־ lan–mirsani אָ֝֗וֶן piawon וְלֹ֣א lan–mboten יִתְבּוֹנָֽן׃ migatosaken
Amarga Panjenengane nguningani si juru apus sarta mirsa piala tanpa ningali.
12 וְאִ֣ישׁ lan–tiyang נָ֭בוּב kosong יִלָּבֵ֑ב dados–wicaksana וְעַ֥יִר lan–anak פֶּ֝֗רֶא kuldi–liar אָדָ֥ם manungsa יִוָּלֵֽד׃ dipun–lairaken
Manawa wong bodho bisa mangreti, beloning kuldi alas iya bisa lair dadi manungsa.
13 אִם־ menawi אַ֭תָּ֗ה panjenengan הֲכִינ֣וֹתָ nyamektakaken לִבֶּ֑ךָ manah–panjenengan וּפָרַשְׂתָּ֖ lan–ngulungaken אֵלָ֣יו dhumateng–Panjenengannipun כַּפֶּֽךָ׃ epek-epek–panjenengan
Manawa atimu kokcawisake, nuli ngegarake tanganmu marang Panjenengane,
14 אִם־ menawi אָ֣וֶן piawon בְּ֭יָדְךָ ing–asta–panjenengan הַרְחִיקֵ֑הוּ mugi–nebihaken–piyambakipun וְאַל־ lan–sampun תַּשְׁכֵּ֖ן maringi–dedalem בְּאֹהָלֶ֣יךָ ing–tarub–panjenengan עַוְלָֽה׃ piawon
sarta piala kang ana ing tanganmu iku kokedohake, tuwin kowe ora aweh duraka manggon ana ing tarubmu,
15 כִּי־ amargi אָ֤ז ׀ lajeng תִּשָּׂ֣א panjenengan–ngangkat פָנֶ֣יךָ pasuryan–panjenengan מִמּ֑וּם tanpa–cacad וְהָיִ֥יתָ lan–panjenengan–dados מֻ֝צָ֗ק kukuh וְלֹ֣א lan–mboten תִירָֽא׃ ajrih
kowe mesthi banjur bisa ndengengek kalawan tanpa cacad, temah santosa lan ora bakal wedi,
16 כִּי־ amargi אַ֭תָּה panjenengan עָמָ֣ל kasusahan תִּשְׁכָּ֑ח kesupen כְּמַ֖יִם kados–toya עָבְר֣וּ ngliwati תִזְכֹּֽר׃ panjenengan–émut
kowe malah banjur lali marang kasusahanmu, iku mung kokelingi kaya banyu kang wus kepungkur miline.
17 וּֽ֭מִצָּהֳרַיִם lan–saking–awan יָק֣וּם jumeneng חָ֑לֶד gesang תָּ֝עֻ֗פָה pepeteng כַּבֹּ֥קֶר kados–énjing תִּהְיֶֽה׃ dados
Uripmu padhange bakal ngungkuli wayah tengange, pepeteng bakal dadi padhang kaya esuk.
18 וּֽ֭בָטַחְתָּ lan–panjenengan–pitados כִּי־ amargi יֵ֣שׁ wonten תִּקְוָ֑ה pangajeng-ajeng וְ֝חָפַרְתָּ֗ lan–panjenengan–ndhudhuk לָבֶ֥טַח kanthi–slamet תִּשְׁכָּֽב׃ panjenengan–saré
Kowe bakal rumangsa tentrem, awit ana pangarep-arep; sawuse mulat ngiwa nengen banjur bakal turu kepenak;
19 וְֽ֭רָבַצְתָּ lan–panjenengan–mapan וְאֵ֣ין lan–mboten–wonten מַחֲרִ֑יד ingkang–medeni וְחִלּ֖וּ lan–nyuwun–kawelasan פָנֶ֣יךָ pasuryan–panjenengan רַבִּֽים׃ kathah
anggonmu nglegeyeh ora bakal ana kang ngreridhu, lan akeh wong kang padha ngempek-empek marang kowe.
20 וְעֵינֵ֥י lan–paningal רְשָׁעִ֗ים tiyang–duraka תִּ֫כְלֶ֥ינָה sami–nglokro וּ֭מָנוֹס lan–pangungsèn אָבַ֣ד sirna מִנְהֶ֑ם saking–piyambakipun וְ֝תִקְוָתָ֗ם lan–pangajeng-ajengipun מַֽפַּח־ ambegan נָֽפֶשׁ׃ nyawa פ —
Nanging mripate wong duraka mesthi bakal dadi lamur, mulane padha ora bisa lumayu ngungsi maneh; kang dadi pangarep-arepe mung pecating nyawane.”