1 לַמְנַצֵּ֥חַ tumrap–pangageng אַל־ sampun–ngrusak תַּשְׁחֵ֗ת miktam לְדָוִ֥ד Daud מִכְתָּֽם׃ — הַֽאֻמְנָ֗ם — אֵ֣לֶם — צֶ֭דֶק — תְּדַבֵּר֑וּן — מֵישָׁרִ֥ים — תִּ֝שְׁפְּט֗וּ — בְּנֵ֣י — אָדָֽם׃ —
Kanggo lurah pasindhen. Lagune kaya kidung: Aja ngrusak. Miktam anggitane Prabu Dawud. (58-2) He para kang nyekel pangwasa, apa pancasanmu iku adil temenan? Anggonmu ngakimi marang para anaking manungsa iku apa jujur?
2 אַף־ menapa–estunipun בְּלֵב֮ keadilan עוֹלֹ֪ת sami–bisu תִּפְעָ֫ל֥וּן sami–ngandika בָּאָ֡רֶץ kaleresan חֲמַ֥ס sami–ngadili יְ֝דֵיכֶ֗ם para–putra תְּפַלֵּֽסֽוּן׃ manungsa
(58-3) Malah cocog karo karepmu kowe nglakoni piala, tanganmu nindakake kekerasan ana ing bumi.
3 זֹ֣רוּ ugi רְשָׁעִ֣ים ing–manah מֵרָ֑חֶם kadursilanan תָּע֥וּ sami–nindakaken מִ֝בֶּ֗טֶן ing–nagari דֹּבְרֵ֥י panganiaya כָזָֽב׃ asta
(58-4) Wong duraka padha murtad wiwit lair mula, para juru apus iku padha nasar wiwit ana ing wetenganing biyung.
4 חֲמַת־ sami–nyimpang לָ֗מוֹ tiyang–duraka כִּדְמ֥וּת saking–gu–kandhutan חֲמַת־ sami–kesasar נָחָ֑שׁ saking–gu–wéteng כְּמוֹ־ ingkang–ngandika פֶ֥תֶן goroh חֵ֝רֵ֗שׁ — יַאְטֵ֥ם — אָזְנֽוֹ׃ —
(58-5) Wisane kaya wisane ula, padha kaya ula bedhudhak kang budheg, kang nutupi kupinge,
5 אֲשֶׁ֣ר wisa לֹא־ dhateng–piyambakipun יִ֭שְׁמַע kados לְק֣וֹל wisa מְלַחֲשִׁ֑ים ula חוֹבֵ֖ר kados חֲבָרִ֣ים ula–kobra מְחֻכָּֽם׃ budheg
(58-6) kang ora ngrungokake marang swarane para tukang njapani, utawa swarane tukang maca mantra kang wasis.
6 אֱֽלֹהִ֗ים ingkang הֲרָס־ boten שִׁנֵּ֥ימוֹ mirengaken בְּפִ֑ימוֹ dhateng–swara מַלְתְּע֥וֹת dukun-dukun כְּ֝פִירִ֗ים ingkang–ngangge–mantra נְתֹ֣ץ ׀ wasis יְהוָֽה׃ —
(58-7) Dhuh Allah, Paduka mugi karsaa ngrampali untuning cangkemipun, saha karsaa motholi siyungipun singa anem. (Selah)
7 יִמָּאֲס֣וּ Gusti Allah כְמוֹ־ remukna מַ֭יִם untu יִתְהַלְּכוּ־ piyambakipun לָ֑מוֹ ing–cangkem יִדְרֹ֥ךְ piyambakipun חצו bungkaran (חִ֝צָּ֗יו) singa–anom כְּמ֣וֹ Yéhuwah יִתְמֹלָֽלוּ׃ remukna
(58-8) Sami sirnaa kados toya ingkang mili lajeng telas, kajengipun sami alum kados rumput ing margi.
8 כְּמ֣וֹ mugi–sami–larut שַׁ֭בְּלוּל kados תֶּ֣מֶס banyu יַהֲלֹ֑ךְ ingkang–mili נֵ֥פֶל kanggé–piyambakipun אֵ֝֗שֶׁת piyambakipun–ngangkat בַּל־ panah חָ֥זוּ piyambakipun שָֽׁמֶשׁ׃ kados
(58-9) Kajengipun sami sirna kados bekicot ingkang dados ilu, sami kadosa bayining tiyang estri ingkang lair keluron ingkang boten ningali surya.
9 בְּטֶ֤רֶם kados יָבִ֣ינוּ bekicot סִּֽירֹתֵיכֶ֣ם larut אָטָ֑ד mlampah כְּמוֹ־ kados חַ֥י jabang–bayi–mati כְּמוֹ־ wong–wadon חָ֝ר֗וֹן boten יִשְׂעָרֶֽנּוּ׃ sami–ningali
(58-10) Sadurunge kwali-kwalimu kena panasing eri, kabeh kang isih seger dalasan kang wus geseng padha kabengkas dening Pangeran.
10 יִשְׂמַ֣ח saderengipun צַ֭דִּיק sami–nggraita כִּי־ panci חָזָ֣ה panjenengan נָקָ֑ם eri פְּעָמָ֥יו kados–mentah יִ֝רְחַ֗ץ kados–mateng בְּדַ֣ם prahara הָרָשָֽׁע׃ badhé–nyapu
(58-11) Wong mursid bakal padha bungah-bungah marga nyumurupi piwales, sarta bakal ngwisuhi sikile kalawan getihe wong duraka.
11 וְיֹאמַ֣ר badhé–bingah אָ֭דָם tiyang–leres אַךְ־ amargi פְּרִ֣י piyambakipun–ningali לַצַּדִּ֑יק males אַ֥ךְ jangkah יֵשׁ־ piyambakipun אֱ֝לֹהִ֗ים badhé–wisuh שֹׁפְטִ֥ים ing–rah בָּאָֽרֶץ׃ tiyang–duraka
(58-12) Lan wong bakal padha ngucap: “Wong mursid iku nyata tampa pituwas, satemene ana Allah kang maringi kaadilan ana ing bumi.”