1 לַמְנַצֵּ֤חַ ׀ இசைத்–தலைவனுக்கு לְעֶ֥בֶד அடியானுக்கு יְהוָ֗ה யெகோவாவின் לְדָ֫וִ֥ד தாவீதுக்கு אֲשֶׁ֤ר யார் דִּבֶּ֨ר ׀ பேசினான் לַיהוָ֗ה யெகோவாவுக்கு אֶת־ –ஐ דִּ֭בְרֵי வார்த்தைகளை הַשִּׁירָ֣ה பாடலின் הַזֹּ֑את இந்த בְּי֤וֹם நாளில்– הִֽצִּיל־ விடுவித்தார்– יְהוָ֘ה யெகோவா אוֹת֥וֹ அவனை מִכַּ֥ף உள்ளங்கையிலிருந்து– כָּל־ எல்லா– אֹ֝יְבָ֗יו பகைவர்களின் וּמִיַּ֥ד கையிலிருந்தும்– שָׁאֽוּל׃ சவுலின் וַיֹּאמַ֡ר அவன்–சொன்னான் אֶרְחָמְךָ֖ உம்மை–நேசிக்கிறேன் יְהוָ֣ה யெகோவா חִזְקִֽי׃ என்–பலமே
இசைத் தலைவனுக்கு யெகோவாவுடைய ஊழியனாகிய தாவீது எழுதிய பாடல். சவுலிடமிருந்தும் பிற பகைவர்களிடமிருந்தும் யெகோவா அவனைத் தப்புவித்தபோது எழுதப்பட்ட பாடல். என் பெலனாகிய யெகோவாவே, உம்மில் அன்புகூருவேன்.
2 יְהוָ֤ה ׀ யெகோவா סַֽלְעִ֥י என்–கன்மலையே וּמְצוּדָתִ֗י என்–கோட்டையே וּמְפַ֫לְטִ֥י என்–விடுவிப்பவரே אֵלִ֣י என்–தேவனே צ֭וּרִי என்–பாறையே אֶֽחֱסֶה־ நான்–அடைக்கலம்–புகுவேன் בּ֑וֹ அவரில்– מָֽגִנִּ֥י என்–கேடகமே וְקֶֽרֶן־ கொம்பே– יִ֝שְׁעִ֗י என்–இரட்சிப்பின் מִשְׂגַּבִּֽי׃ என்–உயர்ந்த–அடைக்கலமே
யெகோவா என் கன்மலையும், என் கோட்டையும், என் இரட்சகரும், என் தேவனும், நான் அடைக்கலம் புகும் என் கோபுரமும், என் கேடகமும், என் இரட்சிப்பின் கொம்பும், என் உயர்ந்த அடைக்கலமுமாக இருக்கிறார்.
3 מְ֭הֻלָּל துதிக்கப்படத்தக்கவரை אֶקְרָ֣א நான்–கூப்பிடுவேன் יְהוָ֑ה யெகோவாவை וּמִן־ –இலிருந்து אֹ֝יְבַ֗י என்–பகைவர்களிடமிருந்து אִוָּשֵֽׁעַ׃ இரட்சிக்கப்படுவேன்
துதிக்குப் பாத்திரராகிய யெகோவாவை நோக்கிக் கூப்பிடுவேன்; அதனால் என்னுடைய எதிரிகளுக்கு நீங்கலாகிப் பாதுகாக்கப்படுவேன்.
4 אֲפָפ֥וּנִי சூழ்ந்துகொண்டன חֶבְלֵי־ கயிறுகள்– מָ֑וֶת மரணத்தின் וְֽנַחֲלֵ֖י வெள்ளங்களும்– בְלִיַּ֣עַל பேலியாலின் יְבַֽעֲתֽוּנִי׃ என்னை–பயமுறுத்தின
மரணக்கட்டுகள் என்னைச் சுற்றிக்கொண்டன; மாபெரும் அலைகள் என்னைப் பயப்படுத்தினது.
5 חֶבְלֵ֣י கயிறுகள் שְׁא֣וֹל பாதாளத்தின் סְבָב֑וּנִי என்னை–சூழ்ந்தன קִ֝דְּמ֗וּנִי என்னை–எதிர்கொண்டன מ֣וֹקְשֵׁי கண்ணிகள் מָֽוֶת׃ மரணத்தின்
பாதாளக்கட்டுகள் என்னைச் சூழ்ந்துகொண்டன; மரணக் கண்ணிகள் என்மேல் விழுந்தன.
6 בַּצַּר־ நெருக்கத்தில்– לִ֤י ׀ எனக்கு אֶֽקְרָ֣א நான்–கூப்பிட்டேன் יְהוָה֮ யெகோவாவை וְאֶל־ –நோக்கி אֱלֹהַ֪י என்–தேவனை אֲשַׁ֫וֵּ֥עַ நான்–கூக்குரலிட்டேன் יִשְׁמַ֣ע அவர்–கேட்டார் מֵהֵיכָל֣וֹ தம்–ஆலயத்திலிருந்து קוֹלִ֑י என்–குரலை וְ֝שַׁוְעָתִ֗י என்–கூக்குரல் לְפָנָ֤יו ׀ அவர்–முன்பாக תָּב֬וֹא வந்தது בְאָזְנָֽיו׃ அவர்–காதுகளில்
எனக்கு உண்டான நெருக்கத்திலே யெகோவாவை நோக்கிக் கூப்பிட்டேன், என் தேவனை நோக்கி சத்தமிட்டேன்; தமது ஆலயத்திலிருந்து என்னுடைய சத்தத்தைக் கேட்டார், என்னுடைய கூப்பிடுதல் அவர் சந்நிதியில் போய், அவர் காதுகளில் விழுந்தது.
7 וַתִּגְעַ֬שׁ அதிர்ந்தது וַתִּרְעַ֨שׁ ׀ நடுங்கியது הָאָ֗רֶץ பூமி וּמוֹסְדֵ֣י அஸ்திபாரங்களும்– הָרִ֣ים மலைகளின் יִרְגָּ֑זוּ குலுங்கின וַ֝יִּתְגָּֽעֲשׁ֗וּ அசைந்தன כִּי־ ஏனெனில்– חָ֥רָה கோபம்கொண்டார் לֽוֹ׃ அவர்
அவர் கோபங்கொண்டபடியால் பூமி அசைந்து அதிர்ந்தது, மலைகளின் அஸ்திபாரங்கள் குலுங்கி அசைந்தன.
8 עָ֘לָ֤ה எழும்பியது עָשָׁ֨ן ׀ புகை בְּאַפּ֗וֹ அவர்–நாசியிலிருந்து וְאֵשׁ־ நெருப்பும்– מִפִּ֥יו அவர்–வாயிலிருந்து תֹּאכֵ֑ל விழுங்கியது גֶּ֝חָלִ֗ים தணல்கள் בָּעֲר֥וּ கொழுந்துவிட்டன מִמֶּֽנּוּ׃ அவரிடமிருந்து
அவர் மூக்கிலிருந்து புகை எழும்பிற்று, அவர் வாயிலிருந்து எரியும் நெருப்பு புறப்பட்டது; அதனால் தழல் மூண்டது.
9 וַיֵּ֣ט வளைத்தார் שָׁ֭מַיִם வானங்களை וַיֵּרַ֑ד இறங்கினார் וַ֝עֲרָפֶ֗ל காரிருளும் תַּ֣חַת கீழே רַגְלָֽיו׃ அவர்–பாதங்களின்
வானங்களைத் தாழ்த்தி இறங்கினார்; அவர் பாதங்களின்கீழ் காரிருள் இருந்தது.
10 וַיִּרְכַּ֣ב ஏறினார் עַל־ –மேல் כְּ֭רוּב கேருபின் וַיָּעֹ֑ף பறந்தார் וַ֝יֵּ֗דֶא விரைந்தார் עַל־ –மேல் כַּנְפֵי־ சிறகுகள்– רֽוּחַ׃ காற்றின்
கேருபீன்மேல் ஏறி வேகமாகச் சென்றார்; காற்றின் இறக்கைகளைக் கொண்டு பறந்தார்.
11 יָ֤שֶׁת வைத்தார் חֹ֨שֶׁךְ ׀ இருளை סִתְר֗וֹ தம்–மறைவிடமாக סְבִֽיבוֹתָ֥יו தம்–சுற்றிலும் סֻכָּת֑וֹ தம்–கூடாரமாக חֶשְׁכַת־ இருண்ட– מַ֝֗יִם தண்ணீர்களை עָבֵ֥י கனத்த שְׁחָקִֽים׃ மேகங்களை
இருளைத் தமக்கு மறைவிடமாக்கினார்; தண்ணீர் நிறைந்த கறுத்த மழைமேகங்களையும் தம்மை சூழ்ந்திருக்கும் கூடாரமாக்கினார்.
12 מִנֹּ֗גַהּ பிரகாசத்திலிருந்து נֶ֫גְדּ֥וֹ அவர்–முன் עָבָ֥יו அவர்–மேகங்கள் עָבְר֑וּ கடந்தன בָּ֝רָ֗ד ஆலங்கட்டி וְגַֽחֲלֵי־ நெருப்பு– אֵֽשׁ׃ தணல்களும்
அவருடைய சந்நிதிப் பிரகாசத்தினால் அவருடைய மேகங்கள், கல்மழையும் நெருப்புத்தழலையும் பொழிந்தன.
13 וַיַּרְעֵ֬ם இடிமுழங்கினார் בַּשָּׁמַ֨יִם ׀ வானத்தில்– יְֽהוָ֗ה யெகோவா וְ֭עֶלְיוֹן உன்னதமானவர் יִתֵּ֣ן கொடுத்தார் קֹל֑וֹ தம்–குரலை בָּ֝רָ֗ד ஆலங்கட்டி וְגַֽחֲלֵי־ நெருப்பு– אֵֽשׁ׃ தணல்களும்
யெகோவா வானங்களிலே குமுறினார், உன்னதமான தேவனானவர் தமது சத்தத்தைத் தொனிக்கச்செய்தார்; கல்மழையும் நெருப்புத்தழலும் பொழிந்தன.
14 וַיִּשְׁלַ֣ח அனுப்பினார் חִ֭צָּיו தம்–அம்புகளை וַיְפִיצֵ֑ם சிதறடித்தார் וּבְרָקִ֥ים மின்னல்களையும் רָ֝ב மிகுதியாக וַיְהֻמֵּֽם׃ கலங்கடித்தார்
தம்முடைய அம்புகளை எய்து, அவர்களைச் சிதறடித்தார்; மின்னல்களைப் பயன்படுத்தி, அவர்களைக் கலங்கச்செய்தார்.
15 וַיֵּ֤רָא֨וּ ׀ தோன்றின אֲפִ֥יקֵי நீர்ப்பாய்ச்சல்கள் מַ֗יִם தண்ணீரின் וַֽיִּגָּלוּ֮ வெளிப்பட்டன מוֹסְד֪וֹת அஸ்திபாரங்கள் תֵּ֫בֵ֥ל உலகத்தின் מִגַּעֲרָ֣תְךָ֣ உம்–கடிந்துகொள்ளுதலால் יְהוָ֑ה யெகோவா מִ֝נִּשְׁמַ֗ת சுவாசத்தால்– ר֣וּחַ ஆவியின் אַפֶּֽךָ׃ உம்–நாசியின்
அப்பொழுது யெகோவாவே, உம்முடைய கண்டிப்பினாலும் உம்முடைய மூக்கின் சுவாசக்காற்றினாலும் தண்ணீர்களின் ஆழங்கள் தென்பட்டன, உலகின் அஸ்திபாரங்கள் வெளிப்பட்டன.
16 יִשְׁלַ֣ח அனுப்பினார் מִ֭מָּרוֹם உயரத்திலிருந்து– יִקָּחֵ֑נִי என்னை–எடுத்தார் יַֽ֝מְשֵׁ֗נִי என்னை–இழுத்தெடுத்தார் מִמַּ֥יִם தண்ணீர்களிலிருந்து– רַבִּֽים׃ பெரிய
உயரத்திலிருந்து அவர் கைநீட்டி, என்னைப் பிடித்து, பெருக்கெடுத்து ஓடும் தண்ணீரிலிருந்து என்னைத் தூக்கிவிட்டார்.
17 יַצִּילֵ֗נִי என்னை–விடுவித்தார் מֵאֹיְבִ֥י என்–பகைவனிடமிருந்து עָ֑ז வலிமையான וּ֝מִשֹּׂנְאַ֗י என்னை–வெறுப்பவர்களிடமிருந்தும் כִּֽי־ ஏனெனில்– אָמְצ֥וּ பலமாயிருந்தார்கள் מִמֶּֽנִּי׃ என்னைவிட
என்னிலும் பலவான்களாக இருந்த என்னுடைய பலத்த எதிரிகளுக்கும் என்னைப் பகைக்கிறவர்களுக்கும் என்னை விடுவித்தார்.
18 יְקַדְּמ֥וּנִי எதிர்கொண்டார்கள்–என்னை בְיוֹם־ நாளில்– אֵידִ֑י என்–ஆபத்தின் וַֽיְהִי־ ஆனார்– יְהוָ֖ה யெகோவா לְמִשְׁעָ֣ן ஆதரவாக– לִֽי׃ எனக்கு
என்னுடைய ஆபத்துநாளில் எனக்கு எதிரிட்டு வந்தார்கள்; யெகோவாவோ எனக்கு ஆதரவாக இருந்தார்.
19 וַיּוֹצִיאֵ֥נִי வெளியே–கொண்டுவந்தார்–என்னை לַמֶּרְחָ֑ב விசாலமான–இடத்திற்கு יְ֝חַלְּצֵ֗נִי என்னை–விடுவித்தார் כִּ֘י ஏனெனில் חָ֥פֵֽץ விரும்பினார் בִּֽי׃ என்னை
என்மேல் அவர் பிரியமாக இருந்தபடியால், விசாலமான இடத்திலே என்னைக் கொண்டுவந்து, என்னைத் தப்புவித்தார்.
20 יִגְמְלֵ֣נִי சரிக்கட்டினார்–எனக்கு יְהוָ֣ה யெகோவா כְּצִדְקִ֑י என்–நீதியின்படி כְּבֹ֥ר தூய்மையின்படி– יָ֝דַ֗י என்–கைகளின் יָשִׁ֥יב திருப்பிக்கொடுத்தார் לִֽי׃ எனக்கு
யெகோவா என்னுடைய நீதிக்குத்தகுந்தபடி எனக்குப் பதிலளித்தார்; என்னுடைய கைகளின் சுத்தத்திற்குத்தகுந்தபடி எனக்குச் சரிக்கட்டினார்.
21 כִּֽי־ ஏனெனில்– שָׁ֭מַרְתִּי காத்தேன் דַּרְכֵ֣י வழிகளை יְהוָ֑ה யெகோவாவின் וְלֹֽא־ துன்மார்க்கமாய்–நடக்கவில்லை רָ֝שַׁ֗עְתִּי விட்டு– מֵאֱלֹהָֽי׃ என்–தேவனை
ஏனெனில் யெகோவாவுடைய வழிகளைக் கைக்கொண்டுவந்தேன்; நான் என் தேவனைவிட்டுத் துன்மார்க்கமாக விலகினதில்லை.
22 כִּ֣י ஏனெனில் כָל־ எல்லா– מִשְׁפָּטָ֣יו நியாயத்தீர்ப்புகள் לְנֶגְדִּ֑י என்–முன்பாக וְ֝חֻקֹּתָ֗יו அவர்–கட்டளைகளையும் לֹא־ நீக்கவில்லை– אָסִ֥יר விலக்கவில்லை מֶֽנִּי׃ என்னிடமிருந்து
அவருடைய நியாயங்களையெல்லாம் எனக்கு முன்பாக இருக்கின்றன; அவருடைய பிரமாணங்களை நான் தள்ளிப்போடவில்லை.
23 וָאֱהִ֣י நான்–இருந்தேன் תָמִ֣ים உத்தமனாய் עִמּ֑וֹ அவரோடு וָ֝אֶשְׁתַּמֵּ֗ר காத்துக்கொண்டேன் מֵעֲוֺנִֽי׃ என்–அக்கிரமத்திலிருந்து
உன்னத தேவனுக்கு முன்பாக நான் உத்தமனாக இருந்து, என்னுடைய பாவத்திற்கு என்னை விலக்கிக் காத்துக்கொண்டேன்.
24 וַיָּֽשֶׁב־ திருப்பிக்கொடுத்தார்– יְהוָ֣ה யெகோவா לִ֣י எனக்கு כְצִדְקִ֑י என்–நீதியின்படி כְּבֹ֥ר தூய்மையின்படி– יָ֝דַ֗י என்–கைகளின் לְנֶ֣גֶד முன்பாக– עֵינָֽיו׃ அவர்–கண்களுக்கு
ஆகையால் யெகோவா என்னுடைய நீதிக்குத் தகுந்ததாகவும், தம்முடைய கண்களுக்கு முன்னிருக்கிற என்னுடைய கைகளின் சுத்தத்திற்கும் தக்கதாகவும் எனக்குப் பலனளித்தார்.
25 עִם־ –உடன் חָסִ֥יד பக்தியுள்ளவனுக்கு תִּתְחַסָּ֑ד பக்தியாய்–நடப்பீர் עִם־ –உடன் גְּבַ֥ר மனிதனுக்கு תָּ֝מִ֗ים உத்தமனுக்கு תִּתַּמָּֽם׃ உத்தமராய்–நடப்பீர்
தயவுள்ளவனுக்கு நீர் தயவுள்ளவராகவும், உத்தமனுக்கு நீர் உத்தமராகவும்;
26 עִם־ –உடன் נָבָ֥ר சுத்தமானவனுக்கு תִּתְבָּרָ֑ר சுத்தமாய்–நடப்பீர் וְעִם־ –உடன் עִ֝קֵּ֗שׁ கோணலானவனுக்கு תִּתְפַּתָּֽל׃ முரண்டாய்–நடப்பீர்
புனிதனுக்கு நீர் புனிதராகவும், மாறுபாடுள்ளவனுக்கு நீர் மாறுபடுகிறவராகவும் தோன்றுவீர்.
27 כִּֽי־ ஏனெனில்– אַ֭תָּה நீர் עַם־ ஜனத்தை– עָנִ֣י சிறுமையான תוֹשִׁ֑יעַ இரட்சிப்பீர் וְעֵינַ֖יִם கண்களை רָמ֣וֹת உயர்ந்த תַּשְׁפִּֽיל׃ தாழ்த்துவீர்
தேவனே நீர் பாதிக்கப்பட்ட மக்களை காப்பாற்றுவீர்; மேட்டிமையான கண்களைத் தாழ்த்துவீர்.
28 כִּֽי־ ஏனெனில்– אַ֭תָּה நீர் תָּאִ֣יר ஒளிரச்செய்வீர் נֵרִ֑י என்–விளக்கை יְהוָ֥ה யெகோவா אֱ֝לֹהַ֗י என்–தேவன் יַגִּ֥יהַּ பிரகாசிக்கச்செய்வார் חָשְׁכִּֽי׃ என்–இருளை
தேவனே நீர் என்னுடைய விளக்கை ஏற்றுவீர்; என் தேவனாகிய யெகோவா என்னுடைய இருளை வெளிச்சமாக்குவார்.
29 כִּֽי־ ஏனெனில்– בְ֭ךָ உம்மால் אָרֻ֣ץ ஓடுவேன் גְּד֑וּד படையை–நோக்கி וּ֝בֵֽאלֹהַ֗י என்–தேவனால் אֲדַלֶּג־ தாண்டுவேன்– שֽׁוּר׃ மதிலை
உம்மாலே ஒரு சேனையை என் கால்களால் மிதிப்பேன்; என் தேவனாலே ஒரு மதிலைத் தாண்டுவேன்.
30 הָאֵל֮ தேவன் תָּמִ֪ים உத்தமர் דַּ֫רְכּ֥וֹ அவர்–வழி אִמְרַֽת־ வார்த்தை– יְהוָ֥ה யெகோவாவின் צְרוּפָ֑ה புடமிடப்பட்டது מָגֵ֥ן கேடகம் ה֝֗וּא அவர் לְכֹ֤ל ׀ எல்லாருக்கும் הַחֹסִ֬ים அடைக்கலம்–புகுகிறவர்களுக்கு בּֽוֹ׃ அவரில்
தேவனுடைய வழி உத்தமமானது; யெகோவாவுடைய வசனம் புடமிடப்பட்டது; தம்மை நம்புகிற அனைவருக்கும் அவர் கேடகமாக இருக்கிறார்.
31 כִּ֤י ஏனெனில் מִ֣י யார் אֱ֭לוֹהַּ தேவன் מִבַּלְעֲדֵ֣י அல்லாமல் יְהוָ֑ה யெகோவா וּמִ֥י யார் צ֝֗וּר கன்மலை זוּלָתִ֥י தவிர אֱלֹהֵֽינוּ׃ நம்–தேவன்
யெகோவாவை தவிர தேவன் யார்? நம்முடைய தேவன் இல்லாமல் கன்மலையும் யார்?
32 הָ֭אֵל தேவன் הַמְאַזְּרֵ֣נִי என்னை–பலத்தால்–அரைகட்டுகிறவர் חָ֑יִל வல்லமையால் וַיִּתֵּ֖ן கொடுத்தார் תָּמִ֣ים உத்தமமாய் דַּרְכִּֽי׃ என்–வழியை
என்னைப் பலத்தால் இடைகட்டி, என்னுடைய வழியைச் செவ்வைப்படுத்துகிறவர் தேவனே.
33 מְשַׁוֶּ֣ה சமமாக்குகிறார் רַ֭גְלַי என்–பாதங்களை כָּאַיָּל֑וֹת மான்களைப்போல וְעַ֥ל –மேல் בָּ֝מֹתַ֗י என்–உயரங்களில் יַעֲמִידֵֽנִי׃ நிறுத்துகிறார்–என்னை
அவர் என் கால்களை மான்களுடைய கால்களைப்போலாக்கி, உயர்வான இடங்களில் என்னை நிறுத்துகிறார்.
34 מְלַמֵּ֣ד கற்றுக்கொடுக்கிறார் יָ֭דַי என்–கைகளுக்கு לַמִּלְחָמָ֑ה யுத்தத்திற்கு וְֽנִחֲתָ֥ה வளைக்கப்படுகிறது קֶֽשֶׁת־ வில்– נְ֝חוּשָׁ֗ה வெண்கலத்தின் זְרוֹעֹתָֽי׃ என்–புயங்களால்
வெண்கல வில்லும் என்னுடைய கைகளால் வளையும்படி, என்னுடைய கைகளை யுத்தத்திற்குப் பழக்குவிக்கிறார்.
35 וַתִּתֶּן־ கொடுத்தீர்– לִי֮ எனக்கு מָגֵ֪ן கேடகத்தை יִ֫שְׁעֶ֥ךָ உம்–இரட்சிப்பின் וִֽימִינְךָ֥ உம்–வலதுகரம் תִסְעָדֵ֑נִי என்னை–தாங்குகிறது וְֽעַנְוַתְךָ֥ உம்–தாழ்மை תַרְבֵּֽנִי׃ என்னை–பெரியவனாக்குகிறது
உம்முடைய இரட்சிப்பின் கேடகத்தையும் எனக்குத் தந்தீர்; உம்முடைய வலதுகை என்னைத் தாங்குகிறது; உம்முடைய கருணை என்னைப் பெரியவனாக்கும்.
36 תַּרְחִ֣יב விரிவாக்கினீர் צַעֲדִ֣י என்–அடிகளை תַחְתָּ֑י என்–கீழே וְלֹ֥א வழுவவில்லை מָ֝עֲד֗וּ சறுக்கவில்லை קַרְסֻלָּֽי׃ என்–கணுக்கால்கள்
என்னுடைய கால்கள் வழுக்காதபடி, நான் நடக்கிற வழியை அகலமாக்கினீர்.
37 אֶרְדּ֣וֹף துரத்துவேன் א֭וֹיְבַי என்–பகைவர்களை וְאַשִּׂיגֵ֑ם பிடிப்பேன் וְלֹֽא־ திரும்பமாட்டேன்– אָ֝שׁוּב திரும்பேன் עַד־ முடியும்வரை– כַּלּוֹתָֽם׃ அழிக்கும்வரை
என்னுடைய எதிரிகளைப் பின்தொடர்ந்து, அவர்களைப் பிடித்தேன்; அவர்களை அழிக்கும் வரைக்கும் நான் திரும்பவில்லை.
38 אֶ֭מְחָצֵם அவர்களை–நொறுக்குவேன் וְלֹא־ எழ– יֻ֣כְלוּ முடியாதபடி ק֑וּם எழுந்திருக்க יִ֝פְּל֗וּ விழுவார்கள் תַּ֣חַת கீழே רַגְלָֽי׃ என்–பாதங்களின்
அவர்கள் எழுந்திருக்க முடியாதபடி அவர்களை வெட்டினேன்.
39 וַתְּאַזְּרֵ֣נִי அரைகட்டினீர்–என்னை חַ֭יִל வல்லமையால் לַמִּלְחָמָ֑ה யுத்தத்திற்கு תַּכְרִ֖יעַ கீழ்ப்படுத்தினீர் קָמַ֣י எனக்கு–விரோதமாய்–எழுந்தவர்களை תַּחְתָּֽי׃ என்–கீழே
போருக்கு நீர் என்னைப் பலத்தால் இடைகட்டி, என்மேல் எழும்பினவர்களை என் கீழ் மடங்கச்செய்தீர்.
40 וְֽאֹיְבַ֗י என்–பகைவர்களின் נָתַ֣תָּה கொடுத்தீர் לִּ֣י எனக்கு עֹ֑רֶף பிடரியை וּ֝מְשַׂנְאַ֗י என்னை–வெறுப்பவர்களை אַצְמִיתֵֽם׃ அழித்தேன்
நான் என்னுடைய எதிரியை அழிக்கும்படி, என்னுடைய எதிரிகளின் கழுத்தை எனக்கு ஒப்புக்கொடுத்தீர்.
41 יְשַׁוְּע֥וּ கூக்குரலிட்டார்கள் וְאֵין־ இரட்சிப்பவன்–இல்லை מוֹשִׁ֑יעַ இரட்சிக்கிறவர் עַל־ –நோக்கி יְ֝הוָ֗ה யெகோவாவை וְלֹ֣א பதிலளிக்கவில்லை עָנָֽם׃ அவர்களுக்கு
அவர்கள் கூப்பிடுகிறார்கள், அவர்களைக் காப்பாற்றுகிறவர்கள் ஒருவருமில்லை; யெகோவாவை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறார்கள், அவர்களுக்கு அவர் பதிலளிக்கிறதில்லை.
42 וְֽאֶשְׁחָקֵ֗ם நொறுக்கினேன்–அவர்களை כְּעָפָ֥ר புழுதியைப்போல עַל־ –மேல் פְּנֵי־ முகத்தின்– ר֑וּחַ காற்றின் כְּטִ֖יט சேற்றைப்போல חוּצ֣וֹת வீதிகளின் אֲרִיקֵֽם׃ ஊற்றினேன்–அவர்களை
நான் அவர்களைக் காற்றின்திசையிலே பறக்கிற தூசியாக இடித்து, தெருக்களிலுள்ள சேற்றைப்போல் அவர்களை எறிந்துபோடுகிறேன்.
43 תְּפַלְּטֵנִי֮ விடுவிக்கிறீர்–என்னை מֵרִ֪יבֵ֫י வழக்குகளிலிருந்து– עָ֥ם ஜனத்தின் תְּ֭שִׂימֵנִי வைக்கிறீர்–என்னை לְרֹ֣אשׁ தலைவனாக– גּוֹיִ֑ם ஜாதிகளின் עַ֖ם ஜனம் לֹא־ அறியாத– יָדַ֣עְתִּי நான்–அறியாத יַֽעַבְדֽוּנִי׃ என்னை–சேவிப்பார்கள்
மக்களின் கலகங்களுக்கு நீர் என்னைத் தப்புவித்தீர், தேசங்களுக்கு என்னைத் தலைவனாக்குகிறீர்; நான் அறியாத மக்கள் எனக்கு சேவைசெய்கிறார்கள்.
44 לְשֵׁ֣מַֽע கேள்வியினால்– אֹ֭זֶן காதின் יִשָּׁ֣מְעוּ கீழ்ப்படிவார்கள் לִ֑י எனக்கு בְּנֵֽי־ புத்திரர்– נֵ֝כָ֗ר அந்நியரின் יְכַחֲשׁוּ־ பொய்சொல்வார்கள்– לִֽי׃ எனக்கு
அவர்கள் என்னுடைய சத்தத்தைக் கேட்டவுடனே எனக்குக் கீழ்ப்படிகிறார்கள்; அந்நியரும் என்னிடம் கூனிக்குறுகுகிறார்கள்.
45 בְּנֵי־ புத்திரர்– נֵכָ֥ר அந்நியரின் יִבֹּ֑לוּ வாடிப்போவார்கள் וְ֝יַחְרְג֗וּ நடுங்கி–வருவார்கள் מִֽמִּסְגְּרֽוֹתֵיהֶֽם׃ தங்கள்–அரண்களிலிருந்து
அந்நியர் மனமடிந்து, தங்களுடைய அரண்களிலிருந்து தத்தளிப்பாகப் புறப்படுகிறார்கள்.
46 חַי־ உயிருள்ளவர்– יְ֭הוָה யெகோவா וּבָר֣וּךְ ஸ்தோத்திரிக்கப்படுவாராக צוּרִ֑י என்–கன்மலை וְ֝יָר֗וּם உயர்த்தப்படுவாராக אֱלוֹהֵ֥י தேவன் יִשְׁעִֽי׃ என்–இரட்சிப்பின்
யெகோவா உயிருள்ளவர்; என்னுடைய கன்மலையானவர் துதிக்கப்படுவாராக; என்னுடைய இரட்சிப்பின் தேவன் உயர்ந்திருப்பாராக.
47 הָאֵ֗ל தேவன் הַנּוֹתֵ֣ן கொடுக்கிறவர் נְקָמ֣וֹת பழிவாங்குதல்களை לִ֑י எனக்கு וַיַּדְבֵּ֖ר கீழ்ப்படுத்துகிறவர் עַמִּ֣ים ஜனங்களை תַּחְתָּֽי׃ என்–கீழே
அவர் எனக்காகப் பழிக்குப் பழிவாங்குகிற தேவன். அவர் மக்களை எனக்குக் கீழ்ப்படுத்துகிறவர்.
48 מְפַלְּטִ֗י என்–விடுவிப்பவர் מֵאֹ֫יְבָ֥י என்–பகைவர்களிடமிருந்து אַ֣ף ஆம் מִן־ –இலிருந்து קָ֭מַי எனக்கு–விரோதமாய்–எழுந்தவர்களிடமிருந்து תְּרוֹמְמֵ֑נִי உயர்த்துகிறீர்–என்னை מֵאִ֥ישׁ மனிதனிடமிருந்து– חָ֝מָ֗ס கொடுமையின் תַּצִּילֵֽנִי׃ விடுவிக்கிறீர்–என்னை
அவரே என்னுடைய எதிரிகளுக்கு என்னை விலக்கி விடுவிக்கிறவர்; எனக்கு விரோதமாக எழும்புகிறவர்களைவிட என்னை நீர் உயர்த்தி, கொடுமையான மனிதனுக்கு என்னைத் தப்புவிக்கிறீர்.
49 עַל־ –ஆகையால் כֵּ֤ן ׀ அதனால் אוֹדְךָ֖ உம்மை–துதிப்பேன் בַגּוֹיִ֥ם ׀ ஜாதிகளுக்குள்– יְהוָ֑ה யெகோவா וּלְשִׁמְךָ֥ உம்–நாமத்திற்கு אֲזַמֵּֽרָה׃ புகழ்பாடுவேன்
இதற்காக யெகோவாவே, தேசங்களுக்குள்ளே உம்மைத் துதித்து, உம்முடைய பெயருக்கு பாட்டு பாடுவேன்.
50 [מגדל] கோபுரமாக (מַגְדִּיל֮) பெரிதாக்குகிறார் יְשׁוּע֪וֹת இரட்சிப்புகளை מַ֫לְכּ֥וֹ தம்–ராஜாவின் וְעֹ֤שֶׂה செய்கிறார் חֶ֨סֶד ׀ கிருபையை לִמְשִׁיח֗וֹ தம்–அபிஷேகிக்கப்பட்டவருக்கு לְדָוִ֥ד தாவீதுக்கு וּלְזַרְע֗וֹ அவன்–சந்ததிக்கும் עַד־ என்றென்றும்– עוֹלָֽם׃ என்றென்றைக்கும்
தாம் ஏற்படுத்தின இராஜாவுக்கு மகத்தான இரட்சிப்பை அளித்து, தாம் அபிஷேகம்செய்த தாவீதிற்கும் அவனுடைய சந்ததிக்கும் என்றென்றும் கிருபை செய்கிறார்.
