1 גַּם־ மேலும்– אֵ֭לֶּה இவையும் מִשְׁלֵ֣י நீதிமொழிகள்– שְׁלֹמֹ֑ה சாலமோனின் אֲשֶׁ֥ר அவை– הֶ֝עְתִּ֗יקוּ பகர்த்தியெடுத்தார்கள் אַנְשֵׁ֤י ׀ மனிதர்கள்– חִזְקִיָּ֬ה எசேக்கியாவின் מֶֽלֶךְ־ ராஜாவாகிய– יְהוּדָֽה׃ யூதாவின்
யூதாவின் ராஜாவாகிய எசேக்கியாவின் மனிதர்கள் பெயர்த்து எழுதின சாலொமோனுடைய நீதிமொழிகள்:
2 כְּבֹ֣ד மகிமை אֱ֭לֹהִים தேவனின் הַסְתֵּ֣ר மறைப்பது– דָּבָ֑ר காரியத்தை וּכְבֹ֥ד மகிமையும்– מְ֝לָכִ֗ים ராஜாக்களின் חֲקֹ֣ר ஆராய்வது– דָּבָֽר׃ காரியத்தை
காரியத்தை மறைப்பது தேவனுக்கு மேன்மை; காரியத்தை ஆராய்வதோ ராஜாக்களுக்கு மேன்மை.
3 שָׁמַ֣יִם வானங்கள் לָ֭רוּם உயரத்துக்கும் וָאָ֣רֶץ பூமியும் לָעֹ֑מֶק ஆழத்துக்கும் וְלֵ֥ב இருதயமும்– מְ֝לָכִ֗ים ராஜாக்களின் אֵ֣ין இல்லை חֵֽקֶר׃ ஆராய்ச்சி
வானத்தின் உயரமும், பூமியின் ஆழமும், ராஜாக்களின் இருதயங்களும் ஆராய்ந்துமுடியாது.
4 הָג֣וֹ நீக்கு סִיגִ֣ים களிம்பை מִכָּ֑סֶף வெள்ளியிலிருந்து וַיֵּצֵ֖א வெளிவரும் לַצֹּרֵ֣ף தட்டானுக்கு– כֶּֽלִי׃ பாத்திரம்
வெள்ளியிலிருந்து கழிவை நீக்கிவிடு, அப்பொழுது கொல்லனால் நல்ல பாத்திரம் வெளிப்படும்.
5 הָג֣וֹ நீக்கு רָ֭שָׁע தீயவனை לִפְנֵי־ முன்னிலிருந்து– מֶ֑לֶךְ ராஜாவின் וְיִכּ֖וֹן நிலைநிறுத்தப்படும் בַּצֶּ֣דֶק நீதியினால்– כִּסְאֽוֹ׃ அவன்–சிங்காசனம்
ராஜாவின் முன்னின்று துன்மார்க்கர்களை நீக்கிவிடு, அப்பொழுது அவனுடைய சிங்காசனம் நீதியினால் நிலைநிற்கும்.
6 אַל־ வேண்டாம்– תִּתְהַדַּ֥ר மகிமைப்படுத்தாதே לִפְנֵי־ முன்னில்– מֶ֑לֶךְ ராஜாவின் וּבִמְק֥וֹם இடத்திலும்– גְּ֝דֹלִ֗ים பெரியவர்களின் אַֽל־ வேண்டாம்– תַּעֲמֹֽד׃ நில்லாதே
ராஜாவின் சமுகத்தில் மேன்மைபாராட்டாதே; பெரியோர்களுடைய இடத்தில் நிற்காதே.
7 כִּ֤י ஏனென்றால் ט֥וֹב நல்லது אֲמָר־ சொல்லப்படுவது– לְךָ֗ நினக்கு עֲֽלֵ֫ה மேலே–வா הֵ֥נָּה இங்கே מֵֽ֭הַשְׁפִּ֣ילְךָ தாழ்த்தப்படுவதைவிட– לִפְנֵ֣י முன்னில்– נָדִ֑יב பிரபுவின் אֲשֶׁ֖ר அதை– רָא֣וּ கண்டது עֵינֶֽיךָ׃ நின்–கண்கள்
உன் கண்கள் கண்ட பிரபுவின் சமுகத்தில் நீ தாழ்த்தப்படுவது நல்லதல்ல; அவன் உன்னைப் பார்த்து: மேலே வா என்று சொல்வதே உனக்கு மேன்மை.
8 אַל־ வேண்டாம்– תֵּצֵ֥א வெளிப்போகாதே לָרִ֗ב வழக்குக்கு– מַ֫הֵ֥ר விரைவாக פֶּ֣ן இல்லாவிட்டால்– מַה־ என்ன– תַּ֭עֲשֶׂה செய்வாய் בְּאַחֲרִיתָ֑הּ அதன்–முடிவில் בְּהַכְלִ֖ים அவமானப்படுத்தும்போது– אֹתְךָ֣ நின்னை– רֵעֶֽךָ׃ நின்–அயலான்
வழக்காடப் வேகமாகமாகப் போகாதே; முடிவிலே உன்னுடைய அயலான் உன்னை வெட்கப்படுத்தும்போது, நீ என்ன செய்யலாம் என்று திகைப்பாயே.
9 רִֽ֭יבְךָ நின்–வழக்கை רִ֣יב வாதாடு אֶת־ ∅ רֵעֶ֑ךָ நின்–அயலானோடு וְס֖וֹד ரகசியத்தையும்– אַחֵ֣ר மற்றவனின் אַל־ வேண்டாம்– תְּגָֽל׃ வெளிப்படுத்தாதே
நீ உன்னுடைய அயலானுடனேமட்டும் உன்னுடைய வழக்கைக்குறித்து வழக்காடு, மற்றவனிடத்தில் இரகசியத்தை வெளிப்படுத்தாதே.
10 פֶּֽן־ இல்லாவிட்டால்– יְחַסֶּדְךָ֥ நின்னை–அவமானப்படுத்துவான் שֹׁמֵ֑עַ கேட்பவன் וְ֝דִבָּתְךָ֗ நின்–அபகீர்த்தியும் לֹ֣א இல்லை תָשֽׁוּב׃ திரும்பாது
மற்றப்படி அதைக் கேட்கிறவன் உன்னை நிந்திப்பான்; உன்னுடைய அவமானம் உன்னைவிட்டு நீங்காது.
11 תַּפּוּחֵ֣י ஆப்பிள்கள்– זָ֭הָב பொன்னின் בְּמַשְׂכִּיּ֥וֹת வெள்ளிக்–கோப்பைகளில்– כָּ֑סֶף வெள்ளியின் דָּ֝בָ֗ר வார்த்தை דָּבֻ֥ר பேசப்பட்டது– עַל־ ∅ אָפְנָֽיו׃ அதன்–சக்கரங்களில்
ஏற்ற நேரத்தில் சொன்ன வார்த்தை வெள்ளித்தட்டில் வைக்கப்பட்ட பொற்பழங்களுக்குச் சமம்.
12 נֶ֣זֶם மோதிரம்– זָ֭הָב பொன்னின் וַחֲלִי־ ஆபரணமும்– כָ֑תֶם பசும்–பொன்னின் מוֹכִ֥יחַ கடிந்துகொள்கிறவன்– חָ֝כָ֗ם ஞானமுள்ள עַל־ ∅ אֹ֥זֶן காதின்மேல்– שֹׁמָֽעַת׃ கேட்கின்ற
கேட்கிற காதுக்கு, ஞானமாகக் கடிந்துகொண்டு புத்திசொல்லுகிறவன், பொற்கடுக்கனுக்கும் தங்க மோதிரத்திற்கும் சமம்.
13 כְּצִנַּת־ குளிர்ச்சியான– שֶׁ֨לֶג ׀ பனியின் בְּי֬וֹם நாளில்– קָצִ֗יר அறுவடையின் צִ֣יר தூதன்– נֶ֭אֱמָן நம்பிக்கையான לְשֹׁלְחָ֑יו தன்–அனுப்புகிறவர்களுக்கு וְנֶ֖פֶשׁ ஆத்மாவையும்– אֲדֹנָ֣יו தன்–எஜமானர்களின் יָשִֽׁיב׃ திரும்பிக்–கொடுக்கும் פ ¶
அறுவடைக்காலத்தில் உறைந்தமழையின் குளிர்ச்சி எப்படியிருக்கிறதோ, அப்படியே உண்மையான தூதுவனும் தன்னை அனுப்பினவனுக்கு இருப்பான்; அவன் தன்னுடைய எஜமான்களுடைய ஆத்துமாவைக் குளிரச்செய்வான்.
14 נְשִׂיאִ֣ים மேகங்களும் וְ֭רוּחַ காற்றும் וְגֶ֣שֶׁם மழையும் אָ֑יִן இல்லாமல் אִ֥ישׁ மனிதன்– מִ֝תְהַלֵּ֗ל பெருமையடிக்கிறவன் בְּמַתַּת־ கொடையினால்– שָֽׁקֶר׃ பொய்யின்
கொடுப்பேன் என்று சொல்லியும் கொடுக்காமல் இருக்கிற வஞ்சகன் மழையில்லாத மேகங்களுக்கும் காற்றுக்கும் சமம்.
15 בְּאֹ֣רֶךְ நீடித்த– אַ֭פַּיִם பொறுமையினால் יְפֻתֶּ֣ה சம்மதம்–செய்யப்படுவான் קָצִ֑ין தளபதி וְלָשׁ֥וֹן மென்மையான–நாவும் רַ֝כָּ֗ה மென்மையான תִּשְׁבָּר־ உடைக்கும்– גָּֽרֶם׃ எலும்பை
நீண்ட பொறுமையினால் பிரபுவையும் சம்மதிக்கச்செய்யலாம்; இனிய நாவு எலும்பையும் நொறுக்கும்.
16 דְּבַ֣שׁ தேனை מָ֭צָאתָ நீ–கண்டுபிடித்தால் אֱכֹ֣ל உண்ணு דַּיֶּ֑ךָּ நினக்கு–போதுமானதை פֶּן־ இல்லாவிட்டால்– תִּ֝שְׂבָּעֶ֗נּוּ நீ–திருப்தியடைவாய் וַהֲקֵֽאתֽוֹ׃ கக்கிவிடுவாய்
தேனைக் கண்டுபிடித்தால் அளவாகச் சாப்பிடு; அதிகமாக சாப்பிட்டால் வாந்திபண்ணுவாய்.
17 הֹקַ֣ר குறையாக்கு רַ֭גְלְךָ நின்–காலை מִבֵּ֣ית வீட்டிலிருந்து– רֵעֶ֑ךָ நின்–அயலானின் פֶּן־ இல்லாவிட்டால்– יִ֝שְׂבָּעֲךָ֗ நின்னை–வெறுப்பான் וּשְׂנֵאֶֽךָ׃ நின்னை–வெறுப்பான்
உன்னுடைய அயலான் சலித்து உன்னை வெறுக்காதபடி, அடிக்கடி அவனுடைய வீட்டில் கால்வைக்காதே.
18 מֵפִ֣יץ சுத்திகையும் וְ֭חֶרֶב பட்டயமும் וְחֵ֣ץ அம்பும்– שָׁנ֑וּן கூர்மையான אִ֥ישׁ மனிதன்– עֹנֶ֥ה சாட்சியளிக்கிறவன் בְ֝רֵעֵ֗הוּ தன்–அயலானுக்கு–எதிராக עֵ֣ד சாட்சியாக– שָֽׁקֶר׃ பொய்யின்
பிறனுக்கு விரோதமாகப் பொய்சாட்சி சொல்லுகிற மனிதன் தண்டாயுதத்திற்கும் வாளிற்கும் கூர்மையான அம்பிற்கும் ஒப்பானவன்.
19 שֵׁ֣ן பல்லும் רֹ֭עָה உடைந்ததும் וְרֶ֣גֶל காலும் מוּעָ֑דֶת தளர்ந்ததும் מִבְטָ֥ח நம்பிக்கையும்– בּ֝וֹגֵ֗ד துரோகியின் בְּי֣וֹם நாளில்– צָרָֽה׃ சங்கடத்தின்
ஆபத்துக்காலத்தில் துரோகியை நம்புவது உடைந்த பல்லுக்கும் மூட்டு விலகிய காலுக்கும் சமம்.
20 מַ֥עֲדֶה நீக்குகிறவன்– בֶּ֨גֶד ׀ உடையை– בְּי֣וֹם நாளில்– קָ֭רָה குளிரின் חֹ֣מֶץ காடியும்– עַל־ ∅ נָ֑תֶר நீரின்மேல் וְשָׁ֥ר பாடுகிறவனும்– בַּ֝שִּׁרִ֗ים பாட்டுகளினால்– עַ֣ל ∅ לֶב־ இருதயத்தின்– רָֽע׃ தீயவனின்மேல் פ ¶
மனதுக்கமுள்ளவனுக்குப் பாடல்களைப் பாடுகிறவன், குளிர்காலத்தில் ஆடையை களைகிறவனைப்போலவும், வெடியுப்பின்மேல் ஊற்றிய காடியைப்போலவும் இருப்பான்.
21 אִם־ என்றால்– רָעֵ֣ב பசியாயிருந்தால் שֹׂ֭נַאֲךָ நின்–பகைவன் הַאֲכִלֵ֣הוּ அவனுக்கு–உண்ணக்–கொடு לָ֑חֶם ரொட்டியை וְאִם־ என்றால்– צָ֝מֵ֗א தாகமாயிருந்தால் הַשְׁקֵ֥הוּ அவனுக்கு–குடிக்கக்–கொடு מָֽיִם׃ தண்ணீரை
உன்னுடைய எதிரிகள் பசியாக இருந்தால், அவனுக்கு சாப்பிட உணவு கொடு; அவன் தாகமாக இருந்தால், குடிக்கத் தண்ணீர் கொடு.
22 כִּ֤י ஏனென்றால் גֶֽחָלִ֗ים நெருப்புக்–கனல்களை אַ֭תָּה நீ חֹתֶ֣ה கூட்டிக்–கொண்டிருக்கிறாய் עַל־ ∅ רֹאשׁ֑וֹ அவன்–தலையின்மேல் וַֽ֝יהוָ֗ה யெகோவாவும்– יְשַׁלֶּם־ ப்ரதிபலன்–கொடுப்பார்– לָֽךְ׃ நினக்கு
அதினால் அவனை வெட்கப்படுத்துவாய்; யெகோவா உனக்குப் பலனளிப்பார்.
23 ר֣וּחַ காற்று– צָ֭פוֹן வடக்கின் תְּח֣וֹלֵֽל பிறப்பிக்கும் גָּ֑שֶׁם மழையை וּפָנִ֥ים முகங்களும்– נִ֝זְעָמִ֗ים சீற்றமடைந்த לְשׁ֣וֹן நாவும்– סָֽתֶר׃ இரகசியமான
வடகாற்று மழையையும், புறங்கூறுகிற நாவு கோபமுகத்தையும் பிறப்பிக்கும்.
24 ט֗וֹב நல்லது שֶׁ֥בֶת உட்காருவது– עַל־ ∅ פִּנַּת־ மூலையில்– גָּ֑ג மேல்வீட்டின் מֵאֵ֥שֶׁת சண்டையிடுகிற– [מדונים] ∅ (מִ֝דְיָנִ֗ים) பெண்ணின் וּבֵ֥ית வீட்டிலும்– חָֽבֶר׃ உடனுறைவின்
சண்டைக்காரியோடு ஒரு பெரிய வீட்டில் குடியிருப்பதைவிட, வீட்டின்மேல் ஒரு மூலையில் தங்குவதே நலம்.
25 מַ֣יִם தண்ணீர்– קָ֭רִים குளிரான עַל־ ∅ נֶ֣פֶשׁ ஆத்மாவின்மேல்– עֲיֵפָ֑ה சோர்வடைந்த וּשְׁמוּעָ֥ה நற்செய்தியும்– ט֝וֹבָ֗ה நல்ல מֵאֶ֥רֶץ தேசத்திலிருந்து– מֶרְחָֽק׃ தூரத்தின்
தூரதேசத்திலிருந்து வரும் நற்செய்தி தாகம் மிகுந்த ஆத்துமாவுக்குக் கிடைக்கும் குளிர்ந்த தண்ணீருக்குச் சமம்.
26 מַעְיָ֣ן நீரூற்றும் נִ֭רְפָּשׂ கலக்கமான וּמָק֣וֹר நீர்ச்சுமையும்– מָשְׁחָ֑ת கெட்டுப்போன צַ֝דִּ֗יק நீதிமான்– מָ֣ט தளர்ந்துபோகிறவன் לִפְנֵֽי־ முன்னில்– רָשָֽׁע׃ தீயவனின்
துன்மார்க்கர்களுக்கு முன்பாக நீதிமான் தள்ளாடுவது கலங்கின கிணற்றுக்கும் கெட்டுப்போன நீரூற்றுக்கும் ஒப்பாகும்.
27 אָ֘כֹ֤ל உண்ணுவது– דְּבַ֣שׁ தேனை הַרְבּ֣וֹת மிகுதியாக לֹא־ இல்லை– ט֑וֹב நல்லது וְחֵ֖קֶר ஆராய்ச்சியும்– כְּבֹדָ֣ם அவர்களின்–மகிமையை כָּבֽוֹד׃ மகிமை
தேனை அதிகமாக சாப்பிடுவது நல்லதல்ல, தற்புகழை நாடுவதும் புகழல்ல.
28 עִ֣יר நகரம்– פְּ֭רוּצָה இடிந்த אֵ֣ין இல்லாமல்– חוֹמָ֑ה சுவர் אִ֝֗ישׁ மனிதன்– אֲשֶׁ֤ר அவனுக்கு– אֵ֖ין இல்லாமல்– מַעְצָ֣ר கட்டுப்பாடு לְרוּחֽוֹ׃ தன்–ஆவிக்கு
தன்னுடைய ஆவியை அடக்காத மனிதன் மதில் இடிந்த பாழான பட்டணம்போல இருக்கிறான்.
