1 וְלֹֽא־ — יָכֹ֨ל — יוֹסֵ֜ף — לְהִתְאַפֵּ֗ק — לְכֹ֤ל — הַנִּצָּבִים֙ — עָלָ֔יו — וַיִּקְרָ֕א — הוֹצִ֥יאוּ — כָל־ — אִ֖ישׁ — מֵעָלָ֑י — וְלֹא־ — עָ֤מַד — אִישׁ֙ — אִתּ֔וֹ — בְּהִתְוַדַּ֥ע — יוֹסֵ֖ף — אֶל־ — אֶחָֽיו׃ —
Yusuf adamlarının önünde kendini tutamayıp, ‹‹Herkesi çıkarın buradan!›› diye bağırdı. Kendini kardeşlerine tanıttığında yanında kimse olmasın istiyordu.
2 וַיִּתֵּ֥ן — אֶת־ — קֹל֖וֹ — בִּבְכִ֑י — וַיִּשְׁמְע֣וּ — מִצְרַ֔יִם — וַיִּשְׁמַ֖ע — בֵּ֥ית — פַּרְעֹֽה׃ —
O kadar yüksek sesle ağladı ki, Mısırlılar ağlayışını işitti. Bu haber firavunun ev halkına da ulaştı.
3 וַיֹּ֨אמֶר — יוֹסֵ֤ף — אֶל־ — אֶחָיו֙ — אֲנִ֣י — יוֹסֵ֔ף — הַע֥וֹד — אָבִ֖י — חָ֑י — וְלֹֽא־ — יָכְל֤וּ — אֶחָיו֙ — לַעֲנ֣וֹת — אֹת֔וֹ — כִּ֥י — נִבְהֲל֖וּ — מִפָּנָֽיו׃ —
Yusuf kardeşlerine, ‹‹Ben Yusufum!›› dedi, ‹‹Babam yaşıyor mu?›› Kardeşleri donup kaldı, yanıt veremediler.
4 וַיֹּ֨אמֶר — יוֹסֵ֧ף — אֶל־ — אֶחָ֛יו — גְּשׁוּ־ — נָ֥א — אֵלַ֖י — וַיִּגָּ֑שׁוּ — וַיֹּ֗אמֶר — אֲנִי֙ — יוֹסֵ֣ף — אֲחִיכֶ֔ם — אֲשֶׁר־ — מְכַרְתֶּ֥ם — אֹתִ֖י — מִצְרָֽיְמָה׃ —
Yusuf, ‹‹Lütfen bana yaklaşın›› dedi. Onlar yaklaşınca Yusuf şöyle devam etti: ‹‹Mısıra sattığınız kardeşiniz Yusuf benim.
5 וְעַתָּ֣ה ׀ — אַל־ — תֵּעָ֣צְב֗וּ — וְאַל־ — יִ֙חַר֙ — בְּעֵ֣ינֵיכֶ֔ם — כִּֽי־ — מְכַרְתֶּ֥ם — אֹתִ֖י — הֵ֑נָּה — כִּ֣י — לְמִֽחְיָ֔ה — שְׁלָחַ֥נִי — אֱלֹהִ֖ים — לִפְנֵיכֶֽם׃ —
Beni buraya sattığınız için üzülmeyin. Kendinizi suçlamayın. Tanrı insanlığı korumak için beni önden gönderdi.
6 כִּי־ — זֶ֛ה — שְׁנָתַ֥יִם — הָרָעָ֖ב — בְּקֶ֣רֶב — הָאָ֑רֶץ — וְעוֹד֙ — חָמֵ֣שׁ — שָׁנִ֔ים — אֲשֶׁ֥ר — אֵין־ — חָרִ֖ישׁ — וְקָצִּֽיר׃ —
Çünkü iki yıldır ülkede kıtlık var, beş yıl daha sürecek. Kimse çift süremeyecek, ekin biçemeyecek.
7 וַיִּשְׁלָחֵ֤נִי — אֱלֹהִים֙ — לִפְנֵיכֶ֔ם — לָשׂ֥וּם — לָכֶ֛ם — שְׁאֵרִ֖ית — בָּאָ֑רֶץ — וּלְהַחֲי֣וֹת — לָכֶ֔ם — לִפְלֵיטָ֖ה — גְּדֹלָֽה׃ —
Tanrı yeryüzünde soyunuzu korumak ve harika biçimde canınızı kurtarmak için beni önünüzden gönderdi.
8 וְעַתָּ֗ה — לֹֽא־ — אַתֶּ֞ם — שְׁלַחְתֶּ֤ם — אֹתִי֙ — הֵ֔נָּה — כִּ֖י — הָאֱלֹהִ֑ים — וַיְשִׂימֵ֨נִֽי — לְאָ֜ב — לְפַרְעֹ֗ה — וּלְאָדוֹן֙ — לְכָל־ — בֵּית֔וֹ — וּמֹשֵׁ֖ל — בְּכָל־ — אֶ֥רֶץ — מִצְרָֽיִם׃ —
Beni buraya gönderen siz değilsiniz, Tanrıdır. Beni firavunun başdanışmanı, sarayının efendisi, bütün Mısır ülkesinin yöneticisi yaptı.
9 מַהֲרוּ֮ — וַעֲל֣וּ — אֶל־ — אָבִי֒ — וַאֲמַרְתֶּ֣ם — אֵלָ֗יו — כֹּ֤ה — אָמַר֙ — בִּנְךָ֣ — יוֹסֵ֔ף — שָׂמַ֧נִי — אֱלֹהִ֛ים — לְאָד֖וֹן — לְכָל־ — מִצְרָ֑יִם — רְדָ֥ה — אֵלַ֖י — אַֽל־ — תַּעֲמֹֽד׃ —
Hemen babamın yanına gidin, ona oğlun Yusuf şöyle diyor deyin: ‹Tanrı beni Mısır ülkesine yönetici yaptı. Durma, yanıma gel.
10 וְיָשַׁבְתָּ֣ — בְאֶֽרֶץ־ — גֹּ֗שֶׁן — וְהָיִ֤יתָ — קָרוֹב֙ — אֵלַ֔י — אַתָּ֕ה — וּבָנֶ֖יךָ — וּבְנֵ֣י — בָנֶ֑יךָ — וְצֹאנְךָ֥ — וּבְקָרְךָ֖ — וְכָל־ — אֲשֶׁר־ — לָֽךְ׃ —
Goşen bölgesine yerleşirsin; çocukların, torunların, davarların, sığırların ve sahip olduğun her şeyle birlikte yakınımda olursun.
11 וְכִלְכַּלְתִּ֤י — אֹֽתְךָ֙ — שָׁ֔ם — כִּי־ — ע֛וֹד — חָמֵ֥שׁ — שָׁנִ֖ים — רָעָ֑ב — פֶּן־ — תִּוָּרֵ֛שׁ — אַתָּ֥ה — וּבֵֽיתְךָ֖ — וְכָל־ — אֲשֶׁר־ — לָֽךְ׃ —
Orada sana bakarım, çünkü kıtlık beş yıl daha sürecek. Yoksa sen de ailen ve sana bağlı olan herkes de perişan olursunuz.›
12 וְהִנֵּ֤ה — עֵֽינֵיכֶם֙ — רֹא֔וֹת — וְעֵינֵ֖י — אָחִ֣י — בִנְיָמִ֑ין — כִּי־ — פִ֖י — הַֽמְדַבֵּ֥ר — אֲלֵיכֶֽם׃ —
‹‹Hepiniz gözlerinizle görüyorsunuz, kardeşim Benyamin, sen de görüyorsun konuşanın gerçekten ben olduğumu.
13 וְהִגַּדְתֶּ֣ם — לְאָבִ֗י — אֶת־ — כָּל־ — כְּבוֹדִי֙ — בְּמִצְרַ֔יִם — וְאֵ֖ת — כָּל־ — אֲשֶׁ֣ר — רְאִיתֶ֑ם — וּמִֽהַרְתֶּ֛ם — וְהוֹרַדְתֶּ֥ם — אֶת־ — אָבִ֖י — הֵֽנָּה׃ —
Mısırda ne denli güçlü olduğumu ve bütün gördüklerinizi babama anlatın. Babamı hemen buraya getirin.››
14 וַיִּפֹּ֛ל — עַל־ — צַוְּארֵ֥י — בִנְיָמִֽן־ — אָחִ֖יו — וַיֵּ֑בְךְּ — וּבִנְיָמִ֔ן — בָּכָ֖ה — עַל־ — צַוָּארָֽיו׃ —
Sonra kardeşi Benyaminin boynuna sarılıp ağladı. Benyamin de ağlayarak ona sarıldı.
15 וַיְנַשֵּׁ֥ק — לְכָל־ — אֶחָ֖יו — וַיֵּ֣בְךְּ — עֲלֵיהֶ֑ם — וְאַ֣חֲרֵי — כֵ֔ן — דִּבְּר֥וּ — אֶחָ֖יו — אִתּֽוֹ׃ —
Yusuf ağlayarak bütün kardeşlerini öptü. Sonra kardeşleri onunla konuşmaya başladı.
16 וְהַקֹּ֣ל — נִשְׁמַ֗ע — בֵּ֤ית — פַּרְעֹה֙ — לֵאמֹ֔ר — בָּ֖אוּ — אֲחֵ֣י — יוֹסֵ֑ף — וַיִּיטַב֙ — בְּעֵינֵ֣י — פַרְעֹ֔ה — וּבְעֵינֵ֖י — עֲבָדָֽיו׃ —
Yusufun kardeşlerinin geldiği haberi firavunun sarayına ulaşınca, firavunla görevlileri hoşnut oldu.
17 וַיֹּ֤אמֶר — פַּרְעֹה֙ — אֶל־ — יוֹסֵ֔ף — אֱמֹ֥ר — אֶל־ — אַחֶ֖יךָ — זֹ֣את — עֲשׂ֑וּ — טַֽעֲנוּ֙ — אֶת־ — בְּעִ֣ירְכֶ֔ם — וּלְכוּ־ — בֹ֖אוּ — אַ֥רְצָה — כְּנָֽעַן׃ —
Firavun Yusufa şöyle dedi: ‹‹Kardeşlerine de ki, ‹Hayvanlarınızı yükleyip Kenan ülkesine gidin.
18 וּקְח֧וּ — אֶת־ — אֲבִיכֶ֛ם — וְאֶת־ — בָּתֵּיכֶ֖ם — וּבֹ֣אוּ — אֵלָ֑י — וְאֶתְּנָ֣ה — לָכֶ֗ם — אֶת־ — טוּב֙ — אֶ֣רֶץ — מִצְרַ֔יִם — וְאִכְל֖וּ — אֶת־ — חֵ֥לֶב — הָאָֽרֶץ׃ —
Babanızı ve ailelerinizi buraya getirin. Size Mısırın en iyi topraklarını vereceğim. Ülkenin kaymağını yiyeceksiniz.›
19 וְאַתָּ֥ה — צֻוֵּ֖יתָה — זֹ֣את — עֲשׂ֑וּ — קְחוּ־ — לָכֶם֩ — מֵאֶ֨רֶץ — מִצְרַ֜יִם — עֲגָל֗וֹת — לְטַפְּכֶם֙ — וְלִנְשֵׁיכֶ֔ם — וּנְשָׂאתֶ֥ם — אֶת־ — אֲבִיכֶ֖ם — וּבָאתֶֽם׃ —
Onlara ayrıca şöyle demeni de buyuruyorum: ‹Çocuklarınızla karılarınız için Mısırdan arabalar alın, babanızla birlikte buraya gelin.
20 וְעֵ֣ינְכֶ֔ם — אַל־ — תָּחֹ֖ס — עַל־ — כְּלֵיכֶ֑ם — כִּי־ — ט֛וּב — כָּל־ — אֶ֥רֶץ — מִצְרַ֖יִם — לָכֶ֥ם — הֽוּא׃ —
Gözünüz arkada kalmasın, çünkü Mısırda en iyi ne varsa sizin olacak.› ››
21 וַיַּֽעֲשׂוּ־ — כֵן֙ — בְּנֵ֣י — יִשְׂרָאֵ֔ל — וַיִּתֵּ֨ן — לָהֶ֥ם — יוֹסֵ֛ף — עֲגָל֖וֹת — עַל־ — פִּ֣י — פַרְעֹ֑ה — וַיִּתֵּ֥ן — לָהֶ֛ם — צֵדָ֖ה — לַדָּֽרֶךְ׃ —
İsrailin oğulları söyleneni yaptı. Firavunun buyruğu üzerine Yusuf onlara araba ve yol için azık verdi.
22 לְכֻלָּ֥ם — נָתַ֛ן — לָאִ֖ישׁ — חֲלִפ֣וֹת — שְׂמָלֹ֑ת — וּלְבִנְיָמִ֤ן — נָתַן֙ — שְׁלֹ֣שׁ — מֵא֣וֹת — כֶּ֔סֶף — וְחָמֵ֖שׁ — חֲלִפֹ֥ת — שְׂמָלֹֽת׃ —
Hepsine birer kat yedek giysi, Benyamine ise üç yüz parça gümüşle beş kat yedek giysi verdi.
23 וּלְאָבִ֞יו — שָׁלַ֤ח — כְּזֹאת֙ — עֲשָׂרָ֣ה — חֲמֹרִ֔ים — נֹשְׂאִ֖ים — מִטּ֣וּב — מִצְרָ֑יִם — וְעֶ֣שֶׂר — אֲתֹנֹ֡ת — נֹֽ֠שְׂאֹת — בָּ֣ר — וָלֶ֧חֶם — וּמָז֛וֹן — לְאָבִ֖יו — לַדָּֽרֶךְ׃ —
Böylece babasına Mısırda en iyi ne varsa hepsiyle yüklü on eşek, yolculuk için buğday, ekmek ve azık yüklü on dişi eşek gönderdi.
24 וַיְשַׁלַּ֥ח — אֶת־ — אֶחָ֖יו — וַיֵּלֵ֑כוּ — וַיֹּ֣אמֶר — אֲלֵהֶ֔ם — אַֽל־ — תִּרְגְּז֖וּ — בַּדָּֽרֶךְ׃ —
Kardeşlerini yolcu ederken onlara, ‹‹Yolda kavga etmeyin›› dedi.
25 וַֽיַּעֲל֖וּ — מִמִּצְרָ֑יִם — וַיָּבֹ֙אוּ֙ — אֶ֣רֶץ — כְּנַ֔עַן — אֶֽל־ — יַעֲקֹ֖ב — אֲבִיהֶֽם׃ —
Yusufun kardeşleri Mısırdan ayrılıp Kenan ülkesine, babaları Yakupun yanına döndüler.
26 וַיַּגִּ֨דוּ — ל֜וֹ — לֵאמֹ֗ר — ע֚וֹד — יוֹסֵ֣ף — חַ֔י — וְכִֽי־ — ה֥וּא — מֹשֵׁ֖ל — בְּכָל־ — אֶ֣רֶץ — מִצְרָ֑יִם — וַיָּ֣פָג — לִבּ֔וֹ — כִּ֥י — לֹא־ — הֶאֱמִ֖ין — לָהֶֽם׃ —
Ona, ‹‹Yusuf yaşıyor!›› dediler, ‹‹Üstelik Mısırın yöneticisi olmuş.›› Babaları donup kaldı, onlara inanmadı.
27 וַיְדַבְּר֣וּ — אֵלָ֗יו — אֵ֣ת — כָּל־ — דִּבְרֵ֤י — יוֹסֵף֙ — אֲשֶׁ֣ר — דִּבֶּ֣ר — אֲלֵהֶ֔ם — וַיַּרְא֙ — אֶת־ — הָ֣עֲגָל֔וֹת — אֲשֶׁר־ — שָׁלַ֥ח — יוֹסֵ֖ף — לָשֵׂ֣את — אֹת֑וֹ — וַתְּחִ֕י — ר֖וּחַ — יַעֲקֹ֥ב — אֲבִיהֶֽם׃ —
Yusufun kendilerine bütün söylediklerini anlattılar. Kendisini Mısıra götürmek için Yusufun gönderdiği arabaları görünce, Yakupun keyfi yerine geldi.
28 וַיֹּ֙אמֶר֙ — יִשְׂרָאֵ֔ל — רַ֛ב — עוֹד־ — יוֹסֵ֥ף — בְּנִ֖י — חָ֑י — אֵֽלְכָ֥ה — וְאֶרְאֶ֖נּוּ — בְּטֶ֥רֶם — אָמֽוּת׃ —
‹‹Tamam!›› dedi, ‹‹Oğlum Yusuf yaşıyor. Ölmeden önce gidip onu göreceğim.››
