Mrk 3

İsa yine havraya gitti. Orada eli sakat bir adam vardı.

Ferisiler İsayı yakından takip ediyorlardı. Şabat Günü adama şifa verecek mi diye merak ediyorlardı. Eğer böyle bir şey yaparsa Onu suçlayacaklardı.

İsa eli sakat adama, “Ayağa kalk, herkes seni görsün” dedi.

İsa oradakilere sordu: “Şabat Günü iyilik mi yoksa kötülük mü yapmak caizdir? Hayat kurtarmak mı yoksa yok etmek mi doğrudur?” Cemaat hiçbir şey söylemedi.

İsa etrafındakileri öfkeyle süzdü. Bu kadar hissiz oldukları için kederlendi. Adama, “Elini uzat” dedi. Adam elini uzattı; eli eskisi gibi sapasağlam oluverdi.

Bunun üzerine Ferisiler oradan ayrıldılar. Hemen gidip Hirodes yanlılarıyla görüştüler. İsayı öldürmenin bir yolunu aramaya başladılar.

İsa şakirtleriyle birlikte göl kıyısına gitti. Celileden büyük bir kalabalık da onları takip ediyordu. Yahudiyeden, Kudüsten, İdumeyadan, Şeria Irmağının karşı yakasındaki bölgelerden, ayrıca Sur ve Sayda şehirlerinden de pek çok kişi geldi. Çünkü hepsi İsanın yaptıklarını duymuştu.

İsa şakirtleriyle birlikte göl kıyısına gitti. Celileden büyük bir kalabalık da onları takip ediyordu. Yahudiyeden, Kudüsten, İdumeyadan, Şeria Irmağının karşı yakasındaki bölgelerden, ayrıca Sur ve Sayda şehirlerinden de pek çok kişi geldi. Çünkü hepsi İsanın yaptıklarını duymuştu.

İsa kalabalığı görünce yanındakilere küçük bir kayık hazırlamalarını söyledi. Kalabalık Onu sıkıştırmasın diye kayığa binmek istiyordu.

Çok kişiye şifa vermişti, o yüzden diğer hastalar itişip İsaya dokunmaya çalışıyordu.

Aralarında cinli olanlar da vardı. Cinler İsayı görünce bu insanlar kendilerini yere atıyor, “Sen Allahın semavî Oğlusun!” diye bağırıyorlardı.

Ancak İsa kim olduğunu başkalarına söylememeleri için onları sıkı sıkı tembihledi.

İsa bir tepeye çıktı. İstediği kişileri yanına çağırdı. Onlar da geldiler.

İsa orada on iki havarisini seçti. On iki havari Onunla birlikte olacak, kurtuluş müjdesini vazedeceklerdi.

Aynı zamanda İsa onlara cinleri kovma yetkisi verecekti.

İşte böylece şu on iki kişiyi seçti: Simun (İsa ona Petrus, yani Kaya adını verdi),

Zebedinin oğulları Yakub ve Yuhanna (İsa onlara Beni-Regeş, yani Gökgürültüsü Oğulları adını verdi),

Andreas, Filipus, Bartalmay, Matta, Tomas, Alfayın oğlu Yakub, Taday, Yurtsever Simun

ve sonradan İsaya ihanet eden Yahuda İskariyot.

Sonra İsa eve gitti; yine büyük bir kalabalık toplandı. O kadar çok insan vardı ki, İsayla havarileri yemek bile yiyemediler.

İsanın akrabaları bunu duydu. Gelip Onu oradan uzaklaştırmak istediler; çünkü halk Onun aklını kaçırdığını sanıyordu.

Kudüsten gelen bazı din âlimleri, “Onun içine Şeytan girmiş. Cinleri, cinlerin reisinin gücüyle kovuyor!” dediler.

Bunun üzerine İsa onları çağırdı, bazı misaller anlattı. Onlara, “Nasıl olur da Şeytan kendi cinlerini insanlardan çıkarır?” dedi.

“İçinde nifak olan ülke ayakta kalamaz.

Kendi içinde bölünen ev halkı da ayakta kalamaz.

Şeytan da kendi kendine karşı gelip kendi içinde bölünmüşse ayakta kalamaz, mahvolur.

Bir kimse güçlü adamın evine girip malını alamaz. Evi yağmalamak için önce adamın elini kolunu bağlaması gerekir.

“Emin olun, insanların işlediği her günah, ettikleri her küfür affedilebilir.

Ancak Mukaddes Ruha küfreden asla affedilmeyecektir; ebedî günah ile suçlu kalacaktır.”

İsa bunu din âlimleri için söyledi; çünkü onlar, “İsa cinlidir” diyorlardı.

İsanın annesi ve kardeşleri geldiler. Dışarıda durdular; İsayı çağırmak için birini içeri yolladılar.

İsanın etrafında birçok kişi oturuyordu. Ona, “Annen ve kardeşlerin dışarıda seni bekliyor” dediler.

Bunun üzerine İsa sordu: “Annem kim, kardeşim kim?”

Etrafında oturanlara baktı; onlara, “İşte bunlardır annem, kardeşlerim!” dedi.

“Annem ve kardeşlerim, Allahın istediğini yapanlardır.”