Luk 24

Pazar günü sabah çok erkenden kadınlar mezara gittiler. Hazırlamış oldukları baharatı getirdiler.

Mezarın girişini kapayan yuvarlak taşın bir yana yuvarlanmış olduğunu gördüler.

İçeri girdiler, fakat Efendimiz İsanın cesedini bulamadılar.

Bu duruma şaşıp kalmışken, şimşek gibi parıldayan giysilerle insan kılığına girmiş iki melek yanlarında beliriverdi.

Kadınlar korkuyla başlarını yere eğdiler. Melekler ise, “Diri olanı neden ölüler arasında arıyorsunuz?” dediler.

“O burada değil; dirildi. Daha Celiledeyken size ne dediğini hatırlayın:

‘İnsanoğlu günahkâr insanların eline verilecek, çarmıha gerilecek ve üçüncü gün dirilecek demişti.”

O zaman kadınlar İsanın sözlerini hatırladılar.

Mezardan ayrılıp bütün bunları on bir havariye ve diğer şakirtlere anlattılar.

Bunları havarilere anlatanlar Mecdelli Meryem, Yohanna, Yakubun annesi Meryem ve onlarla beraber olan diğer kadınlardı.

Fakat bu sözler havarilere saçma geldi. Kadınlara inanmadılar.

Petrus yine de kalkıp mezara koştu. Eğilip içeri baktığında keten bezlerden başka bir şey görmedi. Bu olay karşısında şaşkına döndü, oradan uzaklaştı.

Aynı gün İsanın şakirtlerinden ikisi Kudüsten Emmaus isimli köye gidiyorlardı. Emmaus, Kudüsten yaklaşık on bir kilometre uzaklıktaydı.

Şakirtler bütün bu olup bitenleri aralarında konuşuyorlardı.

Bunları konuşup tartışırlarken İsa yanlarına geldi, onlarla yürümeye başladı.

Onu gördüler, fakat her nasılsa tanıyamadılar.

İsa, “Yürürken birbirinizle ne tartışıyordunuz?” dedi. Adamlar bir an durdular; çok üzgün görünüyorlardı.

Bunlardan Kleopas adlı kişi İsaya şöyle dedi: “Kudüste olup da bugünlerde orada olan biteni bilmeyen tek kişi galiba sensin.”

İsa, “Hangi olan biteni?” diye sordu. “Nasıralı İsayla ilgili olayları” dediler. “O, Allahın ve halkın nazarında, söyledikleri ve yaptıklarıyla kudretini gösteren bir peygamberdi.

Başrahipler ve ileri gelenlerimiz Onu ölüm cezasına çarptırması için valiye teslim ettiler, çarmıha gerdirdiler.

Oysa biz Onun İsrail halkını kurtaracak kişi olduğunu ummuştuk. Dahası var, bu olaylar olalı iki gün oldu

ve aramızdan bazı kadınlar bizi şaşkına çevirdiler. Bu sabah erkenden mezara gitmişler.

Fakat Onun cesedini bulamayınca bize geldiler. ‘Melekler gördük dediler. Onlara görünen melekler, ‘İsa yaşıyor demiş.

Bazı adamlarımız mezara gitmiş, durumu tam kadınların anlattığı gibi bulmuşlar. Fakat İsayı görmemişler.”

İsa onlara şöyle dedi: “Sizi akılsızlar! Peygamberler bütün bunları önceden bildirdi. Onlara neden inanmıyorsunuz?

Mesihin bu acıları çekip ululuğuna kavuşması gerekli değil miydi?”

Sonra Musadan başladı, diğer peygamberlerle devam etti, mukaddes yazıların kendisinden bahseden bütün ayetlerini onlara izah etti.

Gidecekleri köye yaklaştıklarında İsa yoluna devam edecekmiş gibi davrandı.

Fakat onlar, “Bizimle kal, neredeyse akşam oluyor, gün batmak üzere” diyerek Onu zorladılar. Bunun üzerine İsa onlarla birlikte kalmak için içeri girdi.

İsa onlarla birlikte sofradayken ekmek aldı ve şükretti. Sonra ekmeği bölüp onlara verdi.

O zaman onların gözleri açıldı ve İsayı tanıdılar. Fakat O gözlerinin önünden kayboldu.

Birbirlerine, “Yolda bizimle konuşurken ve mukaddes yazıları bize açıklarken yüreklerimiz nasıl da sevinçle çarpıyordu, değil mi?” dediler.

İki şakirt kalkıp hemen Kudüse döndü. On bir havariyi ve onlarla birlikte olanları toplanmış buldular.

Havariler ve diğerleri, “Efendimiz İsa hakikaten dirilmiş, Simuna görünmüş” dediler.

İki şakirt de yolda olup bitenleri ve ekmeği böldüğü zaman İsayı nasıl tanıdıklarını anlattılar.

Bunları anlatırlarken İsa gelip aralarında durdu. Onlara, “Size selâmet olsun!” dedi.

Şakirtler hayalet gördüklerini sandılar, ürküp korktular.

İsa onlara şöyle dedi: “Neden şaşırıyorsunuz? Kalpleriniz neden şüpheyle dolu?

Ellerime ayaklarıma bakın; hakikaten benim. Dokunun da görün. Hayaletin eti kemiği olmaz, fakat gördüğünüz gibi, benim var.”

Bunu söyledikten sonra onlara ellerini ve ayaklarını gösterdi.

Şakirtler sevinçten hâlâ inanamıyorlardı. Şaşkınlık içindeydiler. İsa onlara, “Sizde yiyecek bir şey var mı?” diye sordu.

Ona bir parça kızarmış balık verdiler.

İsa balığı aldı ve önlerinde yedi.

Sonra onlara şöyle dedi: “Daha sizlerle birlikteyken bunları size söylemiştim. ‘Musaya verilen Tevratta, peygamberlerin yazılarında ve Zeburda benimle ilgili yazılmış olan her şeyin yerine gelmesi gerekir demiştim.”

İsa, mukaddes yazıları anlayabilmeleri için şakirtlerin zihnini açtı.

Onlara şöyle dedi: “Mesih acı çekecek ve üçüncü gün ölümden dirilecek diye yazılmıştır;

günahların affedilmesi için tövbe çağrısı Kudüsten başlayarak bütün halklara Onun adıyla duyurulacak.

Sizler bu olayların şahitlerisiniz.

Ben de semavî Babamın vaat ettiğini size göndereceğim. Fakat siz yücelerden gelecek kudretle kuşanana kadar şehirde kalın.”

İsa şakirtlerini şehrin dışına, Beytanyanın yakınlarına götürdü. Ellerini göğe doğru kaldırıp onları takdis etti.

Onları takdis ederken yanlarından ayrıldı, semaya alındı.

Şakirtleri Ona secde ettiler ve büyük sevinç içinde Kudüse döndüler.

Devamlı mabette kalıyor ve Allaha hamdediyorlardı.