İsa şöyle dedi: “Emin olun, koyun ağılına kapıdan girmeyen kişi hırsız ve hayduttur.
2
Sürünün çobanı ağıla kapıdan girer.
3
Bekçi ona kapıyı açar. Koyunlar çobanın sesini tanır. O da koyunlarının her birini adıyla çağırır ve dışarı çıkarır.
4
Bütün koyunlarını dışarı çıkarınca önlerinden gider. Koyunlar onu izler, çünkü onun sesini tanırlar.
5
Yabancı birinin peşinden gitmezler, ondan kaçarlar. Çünkü onun sesini tanımazlar.”
6
İsa onlara bu misali anlattı; fakat onlar ne demek istediğini anlamadılar.
7
Bunun üzerine İsa onlara yeniden şöyle seslendi: “Emin olun, ben koyunların kapısıyım.
8
Benden önce gelenler hırsız ve hayduttu. Koyunlar onları dinlemedi.
9
Kapı Benim. Bir kimse benim vasıtamla içeri girerse ebedî kurtuluşa kavuşur. Girer, çıkar ve otlak bulur.
10
Hırsız sadece çalıp öldürmek ve yok etmek için gelir. Fakat ben insanlar hayata, bereketli hayata kavuşsunlar diye geldim.
11
“Ben iyi çobanım. İyi çoban, koyunları için canını feda eder.
12
Koyunları gütmek için parayla tutulan işçiyse çoban gibi değildir. Koyunlara sahip çıkmaz. Kurdun geldiğini görünce koyunları bırakıp kaçar. Kurt koyunlara saldırır ve sürüyü dağıtır.
13
İşçi kaçar; çünkü parayla tutulmuştur, koyunlar için endişe duymaz.
14
Ben iyi çobanım. Semavî Babam beni tanır, ben de Onu tanırım. Aynı şekilde koyunlarımı tanırım, koyunlarım da beni tanırlar. Onlar için canımı veririm.
15
Ben iyi çobanım. Semavî Babam beni tanır, ben de Onu tanırım. Aynı şekilde koyunlarımı tanırım, koyunlarım da beni tanırlar. Onlar için canımı veririm.
16
Bu ağıldan olmayan başka koyunlarım da var. Onları da getirmeliyim. Benim sesimi duyacaklar. Böylece tek sürü ve tek çoban olacak.
17
Semavî Babam beni sever, çünkü canımı tekrar geri almak üzere feda ederim.
18
Hiç kimse canımı alamaz. Ben onu kendim veririm. Canımı vermeye ve sonra da geri almaya kudretim var. Bunu yapmamı semavî Babam emretti.”
19
İsanın bu sözleri üzerine Yahudi önderler yine ikiye bölündü.
20
İçlerinden birçoğu, “Onu cin çarpmış, delidir. Onu neden dinliyorsunuz?” dedi.
21
Bazılarıysa, “Bunlar cin çarpmış birinin söyleyeceği sözler değil. Cin körün gözlerini açabilir mi?” dediler.
22
Mevsim kıştı, Kudüste Mabedi Takdis Bayramı kutlanacaktı.
23
İsa mabet alanında, Süleymanın Eyvanında geziniyordu.
24
Yahudi önderler Onun etrafını sardılar ve Ona, “Bizi daha ne kadar tereddüt içinde bırakacaksın? Eğer Mesihsen bize açıkça söyle” dediler.
25
İsa şöyle cevap verdi: “Size daha önce söyledim, fakat inanmıyorsunuz. Semavî Babamın adıyla yaptıklarım size kim olduğumu gösteriyor.
26
Ama siz bana iman etmiyorsunuz, çünkü benim koyunlarım değilsiniz.
27
Benim koyunlarım sesime kulak verir. Ben onları tanırım, onlar da peşimden gelir.
28
Ben koyunlarıma ebedî hayat veririm. Onlar asla helâk olmazlar. Hiç kimse onları benim elimden kapamaz.
29
Onları bana veren semavî Babam her şeyden üstündür. Hiç kimsenin gücü, onları Babamın elinden kapmaya yetmez.
30
Ben ve semavî Babam biriz.”
31
Bunun üzerine Yahudi önderler yerden taş toplayıp yine İsayı taşlamaya kalkıştılar.
32
İsa onlara şöyle dedi: “Aranızda semavî Baba Allahın gücüyle birçok harika şey yaptım. Bunların hangisinden ötürü beni taşlamak istiyorsunuz?”
33
Yahudi önderler İsaya şöyle cevap verdi: “Yaptığın harika şeylerden ötürü seni taşlamayız. Sen Allaha küfrediyorsun; insan olduğun halde kendini Allahla bir tutuyorsun.”
34
O zaman İsa şunları söyledi: “Zeburda, ‘İlahlarsınız dedim diye yazılmıştır.
35
Allah, kelâmını kime gönderdiyse o kişileri ilahlar diye çağırır. Allahın kelâmı her zaman doğrudur.
36
Semavî Baba Allah beni takdis edip dünyaya gönderdi. O halde, ‘Allahın semavî Oğluyum dediğim için bana nasıl olur da ‘Allaha küfrediyorsun dersiniz?
37
Eğer semavî Babamın istediği şeyleri yapmıyorsam, bana iman etmeyin.
38
Ama semavî Babamın istediği şeyleri yapıyorsam, bana iman etmeseniz bile yaptığım işlere iman edin. O zaman semavî Babanın bende, benim de semavî Babada olduğumu bilecek ve anlayacaksınız.”
39
Bu sözlerinden sonra İsayı tekrar yakalamaya çalıştılar. Fakat O ellerinden sıyrılıp kurtuldu.
40
İsa bundan sonra Şeria Irmağının karşı kıyısına, Yahyanın insanları ilk vaftiz ettiği yere gitti ve orada kaldı.
41
Halktan birçok kişi Onun yanına geldi; “Yahya hiç mucize yapmadı, fakat bu adam hakkında söylediği her şey doğru çıktı” diyorlardı.
