Mecdelli Meryem, Pazar sabahı erkenden İsayı koydukları mezara gitti. Hava daha aydınlanmamıştı. Mezarın girişindeki taşın kaldırılmış olduğunu gördü.
2
Koşarak Simun Petrus ile İsanın çok sevdiği diğer şakirdin yanına gitti. “Efendimizi mezardan almışlar, nereye götürdükleri de belli değil!” dedi.
3
Petrus ile öteki şakirt dışarı çıkıp mezara yöneldiler.
4
İkisi de koşuyorlardı. Fakat öteki şakirt Petrustan daha hızlı koşuyordu. Mezara Petrustan önce vardı.
5
Eğilip içeri bakınca keten bezlerin yerde serili durduğunu gördü. Fakat içeri girmedi.
6
Ardından Simun Petrus geldi, mezara girdi. Yerde duran keten bezleri gördü.
7
İsanın başına sarılmış olan peşkirin de orada olduğunu fark etti. Peşkir keten bezlerle birlikte değildi. Dürülmüş halde ayrı bir yerde duruyordu.
8
Bu sırada, mezara ilk varmış olan öteki şakirt de içeri girdi. Olanları bizzat gördü ve inandı.
9
Mukaddes yazılar İsanın ölümden dirilmesi gerektiğini önceden bildirmişti. Fakat şakirtler bunu ancak bu olaydan sonra anladılar.
10
Bundan sonra şakirtler kaldıkları yere geri döndüler.
11
Ama Meryem mezarın önünde durmuş ağlıyordu. Ağlarken eğilip mezarın içine baktı.
12
Orada, beyazlara bürünmüş iki melek gördü. Meleklerden biri İsanın ölüsünün daha önce yatırılmış olduğu yerin başucunda, diğeri ise ayakucunda oturuyordu.
13
Melekler Meryeme, “Kadın, niye ağlıyorsun?” diye sordular. Meryem, “Efendimi alıp götürmüşler. Onu nereye koyduklarını bile bilmiyorum” diye cevap verdi.
14
Meryem bunları söyledikten sonra arkasına döndü ve İsanın orada, ayakta durduğunu gördü. Fakat Onun İsa olduğunu anlamadı.
15
İsa ona, “Kadın, niye ağlıyorsun? Kimi arıyorsun?” dedi. Meryem Onun bahçıvan olduğunu sandı, “Efendim, Onu sen mi götürdün? Öyleyse nereye koyduğunu söyle, gidip Onu alayım” dedi.
16
İsa ona, “Meryem!” diye seslendi. O zaman Meryem İsaya döndü, “Rabbuni!” dedi. Rabbuni, Aramicede hocam demektir.
17
İsa, “Bana tutunma!” dedi. “Henüz semavî Babamın yanına yükselmedim. Git şakirt kardeşlerime şunu söyle: ‘Semavi Babamın ve Babanızın, Allahımın ve Allahınızın yanına gidiyorum.”
18
Mecdelli Meryem şakirtlerin yanına gidip, “Efendimizi gördüm!” dedi. Sonra İsanın kendisine söylediklerini onlara bildirdi.
19
O Pazar gününün akşamı şakirtler bir araya geldiler. Yahudi önderlerden korktukları için toplandıkları yerin kapısı kapalıydı. Birdenbire İsa geldi, ortalarında durdu, “Size selâmet olsun!” dedi.
20
Bunu söyledikten sonra onlara ellerini ve böğrünü gösterdi. Şakirtler Rabbi gördükleri için sevinçle doldular.
21
Sonra İsa onlara tekrar, “Size selâmet olsun!” dedi. “Semavî Babam beni dünyaya gönderdiği gibi ben de sizi gönderiyorum.”
22
Sonra onların üzerine üfledi, “Mukaddes Ruhu alın!” dedi.
23
“Kimin günahlarını bağışlarsanız, bağışlanmış olur. Kimin günahlarını bağışlamazsanız, bağışlanmamış kalır.”
24
İkiz diye anılan Tomas, İsanın on iki havarisinden biriydi. Ancak İsa öteki havarilerin yanına geldiği sırada Tomas onlarla birlikte değildi.
25
Öteki havariler Tomasa, “Rabbi gördük!” dediler. Fakat Tomas, “Ellerindeki çivi izlerini görmeden, yaralarına parmağımla dokunmadan ve elimi böğrüne sokmadan buna inanmam!” dedi.
26
Bundan sekiz gün sonra, İsanın şakirtleri yine evde bir araya toplanmışlardı. Tomas da onlarla birlikteydi. Kapılar kapalı olduğu halde İsa gelip ortalarında durdu, “Size selâmet olsun!” dedi.
27
Sonra Tomasa dönüp, “Parmağını uzat. Ellerime bak, elini uzatıp böğrüme koy. Şüphe duymayı bırak ve iman et!” dedi.
28
Tomas Ona, “Rabbim ve Allahım!” diye karşılık verdi.
29
O zaman İsa ona, “Beni gördüğün için mi iman ettin? Beni görmeden iman edenlere ne mutlu!” dedi.
30
İsa şakirtlerinin gözü önünde bu kitapta yazılmamış daha birçok alâmet yaptı.
31
Bu anlatılanlarsa İsanın, Allahın semavî Oğlu Mesih olduğuna iman edesiniz diye yazılmıştır. Ona iman ederseniz, ebedî hayata kavuşursunuz.
