Pavlus, Derbe ve Listra şehirlerine de uğradı. Listrada Timoteos adında bir şakirt vardı. Annesi mümin bir Yahudi, babası ise Grekti.
2
Listra ve Konyadaki mümin kardeşler ondan takdirle söz ediyorlardı.
3
Pavlus Timoteosu yanında götürmek istedi. Oralarda bulunan Yahudiler yüzünden onu sünnet ettirdi. Çünkü hepsi babasının Grek olduğunu biliyordu.
4
Pavlus, Silas ve Timoteos şehir şehir dolaştılar. Kudüsteki havarilerle ileri gelenlerin aldığı kararları müminlere anlattılar. Bu kararlara itaat etmelerini istediler.
5
Böylece cemaatlerin imanı pekişti, sayıları günden güne arttı.
6
Pavlusla arkadaşları Frikya ve Galatya bölgelerine doğru yola çıktılar. Çünkü Mukaddes Ruh, Allah kelâmını Asya ilinde vazetmelerini engellemişti.
7
Misya bölgesine geldiklerinde Bitinya iline geçmek istediler. Fakat İsanın Ruhu onlara izin vermedi.
8
Bunun üzerine Misyadan geçip Troas şehrine gittiler.
9
O gece Pavlus bir düş gördü. Karşısında Makedonyalı bir adam durmuş, ona yalvarıyordu: “Makedonyaya geç ve bize yardım et” diyordu.
10
Pavlusun gördüğü bu düş uyarınca Makedonyaya gitmek için derhal bir gemi aradık. Çünkü Allahın bizi, kurtuluş müjdesini oradakilere vazetmeye çağırdığı sonucuna varmıştık.
11
Troastan gemiyle ayrılıp doğru Semadirek adasına yöneldik. Ertesi gün de Neapolis şehrine vardık.
12
Oradan da Filipi şehrine geçtik. Burası bir Roma yerleşim merkeziydi; Makedonyanın o bölgesinde önemli bir şehirdi. Birkaç gün orada kaldık.
13
Şabat Günü şehir kapısından çıkıp ırmak kıyısına gittik. Orada bir dua yeri olacağını düşündük. Oturduk, orada toplanmış olan kadınlarla konuşmaya başladık.
14
Bizi dinleyenler arasında Lidya adında bir kadın vardı. Tiyatira şehrindendi, mor kumaş ticareti yapardı. Allaha ibadet eden biriydi. Pavlusun söylediklerine dikkat etmesi için Rab onun yüreğini açtı.
15
Lidya, ev halkıyla birlikte vaftiz olduktan sonra bizi evine çağırdı. “Beni Rabbe sadık biri sayıyorsanız, gelin, evimde kalın” dedi; bizi ikna etti.
16
Bir gün dua yerine giderken köle bir kızla karşılaştık. Bu kız falcılık ruhuna esir olmuştu, gelecekten haber vererek efendilerine bir hayli kazanç sağlıyordu.
17
Peşimize takıldı ve durmadan, “Bu adamlar yüceler yücesi Allahın kullarıdır! Size kurtuluş yolunu bildiriyorlar!” diye bağırdı.
18
Günlerce bunu yaptı. Sonunda Pavlus öyle rahatsız oldu ki, dönüp ruha, “İsa Mesihin adıyla sana emrediyorum, bu kızın içinden çık!” dedi. Ruh hemen kızın içinden çıktı.
19
Kızın efendileri para kazanma umutlarının yok olduğunu gördüler. Bu sebeple Pavlusla Silası yakaladılar, çarşı meydanına, yetkililerin önüne sürüklediler.
20
Onları Romalı yargıçların huzuruna çıkartarak şöyle dediler: “Bu Yahudiler şehrimizi allak bullak ettiler.
21
Bazı adetler yayıyorlar; biz Romalıların bunları kabul etmesi ve yerine getirmesi caiz değildir.”
22
Halk da Pavlusla Silasa yapılan saldırıya katıldı. Yargıçlar onların giysilerinin yırtılıp sıyrılması ve değnekle dövülmeleri için emir verdiler.
23
Onları iyice dövdürdükten sonra hapse attılar. Zindancıya onları sıkı şekilde koruma altında tutmasını emrettiler.
24
Zindancı bu emri aldıktan sonra onları zindanın en emniyetli hücresine attı. Ayaklarını tomruğa vurdu.
25
Gece yarısına doğru Pavlusla Silas dua ediyor, Allaha ilâhilerle hamdediyorlardı. Öbür mahpuslar da onları dinliyordu.
26
Birdenbire öyle şiddetli bir deprem oldu ki, zindan temelden sarsıldı. Aniden bütün kapılar açıldı, herkesin zincirleri çözüldü.
27
Zindancı uyandı. Zindan kapılarını açık görünce kılıcını çekti ve canına kıymak istedi. Çünkü mahpusların kaçtığını sanmıştı.
28
Fakat Pavlus, “Kendine zarar verme, hepimiz buradayız!” diye seslendi.
29
Zindancı ışık getirtti ve içeri daldı. Titreyerek Pavlusla Silasın önünde yere kapandı.
30
Onları dışarı çıkarttı. “Efendiler, kurtulmak için ne yapmalıyım?” diye sordu.
31
Onlar, “Rab İsaya iman et, sen de ev halkın da kurtulursunuz” dediler.
32
Sonra zindancıya ve ev halkının hepsine Rabbin kelâmını vazettiler.
33
Zindancı gecenin o saatinde onları su bulunan yere götürüp yaralarını yıkadı. Sonra kendisi ve ev halkı hemen vaftiz oldu.
34
Pavlusla Silası zindanın üstündeki evine çıkardı ve onlara yemek ikram etti. Bütün ailesiyle birlikte büyük sevinç içindeydi. Çünkü Allaha iman etmişlerdi.
35
Sabah olunca yargıçlar infaz memurlarını gönderdiler. Zindancıya, “O adamları serbest bırak” dediler.
36
Zindancı bu sözleri Pavlusa bildirdi. “Yargıçlar serbest bırakılmanız için haber yollamış. Şimdi çıkabilirsiniz, selâmet içinde gidin” dedi.
37
Fakat Pavlus infazcılara şöyle dedi: “Roma vatandaşı olmamıza rağmen, bizi yargılamadan herkesin önünde dövdüler ve hapse attılar. Şimdi bizi gizlice mi kovuyorlar? Kesinlikle olmaz! Kendileri gelmeli ve bizi alıp çıkarmalılar.”
38
Adamlar bu sözleri yargıçlara bildirdi. Yargıçlar Pavlusla Silasın Roma vatandaşı olduğunu duyunca korktular.
39
Gelip özür dilediler. Sonra onları dışarı çıkarttılar ve şehirden ayrılmalarını rica ettiler.
40
Pavlusla Silas hapishaneden çıkınca Lidyanın evine gittiler. Orada mümin kardeşlerle görüştüler. Onları cesur olmaya teşvik ettiler, sonra da şehirden ayrıldılar.
